tag:blogger.com,1999:blog-90570531617180715172012-02-16T08:56:18.502-08:00ခံစားမူေတြကို ထုတ္ေဖာ္ေပးတဲ့ စာရြက္ကေလးတစ္ရြက္ေပါ့ေယာေလးhttp://www.blogger.com/profile/10327750743034865585noreply@blogger.comBlogger2091100tag:blogger.com,1999:blog-9057053161718071517.post-23444798520735216892012-02-16T08:56:00.000-08:002012-02-16T08:56:18.517-08:00<span class="bbc_color" style="color: limegreen;">ငါနာႀကင္တာနင္မသိလည္းႀကင္နာတာေတာ့နင္သိပါေစ<br /><br />ငါရင္နာတာနင္မသိလည္းမေျဖသာတာေတာ့နင္သိပါေစ <br /><br />ငါစိတ္ခံစားခ်က္ကိုနင္သိေနခဲ ့တာ<br /><br />နင့္စိတ္ခံစားခ်က္ကိုငါသိေနခဲ ့တာ<br /><br />အဓိပၸာယ္ေတြကြဲ<br /><br />ေနရာေတြလြဲေနလည္း<br /><br />ငါခ်စ္ျမဲခ်စ္ေနဆဲပါ။</span><span id="fullpost"><span><span style="background-color: red;"></span></span></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9057053161718071517-2344479852073521689?l=www.yawlay.co.cc' alt='' /></div>ယဥ္မိုးhttp://www.blogger.com/profile/08766265740856760287noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-9057053161718071517.post-508409547969754772012-02-15T10:48:00.000-08:002012-02-15T10:49:17.144-08:00<div style="color: #3d85c6;"><br /></div><br />သညး္ခံခြင့္လႊတ္ နားလည္တက္သူ<br />အေလွ်ာ့ေပးလို႕ အၿပံဳးေလးနဲ႕<br />ဆိုးေပးသမွ်&nbsp; ခြင့္လႊတ္ေပးသူ <br />ငါ့အမွားကို&nbsp; နာၾကင္ေသာ္လည္<br />ၾကင္နာဆဲသူ အျပစ္မယူ<br />ငါမွားသမွ် &nbsp; ငါ့အနားက<br />တစ္ဖ၀ါးမခြာ အားေပးကာျဖင့္<br />ၾကင္နာလက္နဲ႕ ေဖးမတဲ့သူ<br />ထိုသို႕သူအား ငါခ်စ္မိတာ<br />မွားေနလို႕လား .....အမွားဆိုရင္<br />ငါဆက္မွားခ်င္ &nbsp;&nbsp; ေျပာၾကပါေစ..<br />ဘယ္သူေတြက&nbsp; ဘာေျပာေျပာေပါ့.. <br />မငး္တစ္ေယာက္သာ မွန္တယ္ေျပာပါ<br />ငါေက်နပ္တယ္.. ဒါဟာ..<br />နင္ဖန္ဆငး္တဲ့အခ်စ္ပါ...<br /><br /><br /><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9057053161718071517-50840954796975477?l=www.yawlay.co.cc' alt='' /></div>ေယာေလးhttp://www.blogger.com/profile/10327750743034865585noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-9057053161718071517.post-70700150696408785532012-02-13T21:33:00.000-08:002012-02-13T21:33:09.650-08:00Valentinesတဲ့<br />ၾကင္သူအေ၀း အလြမ္းေတးနဲ႕<br />အနမ္းေ၀လွ်က္ တမ္တမိကာ<br />အမ်ားကေပ်ာ္ ငါကေမွ်ာ္လို႕<br />ခ်စ္သူအနား&nbsp; ရွိခ်င္လိုက္တာ..<br /><br />ေခ်ာကလပ္တစ္ေတာင့္ မင္းတစ္ေယာက္ဖို႕<br />ၾကင္နာေငြ႕သက္ ရင္မွာျပည့္လွ်က္<br />ခြံေကၽြးျခင္သည္&nbsp; ငါလြမး္ပီ..<br /><br />တူယွဥ္တြဲကာ ျမတ္ဘုရားမွာ<br />ေတာင္ဆုေတြေခၽြ ဆီမီးပန္လွဴ<br />ဘ၀အတြက္ရည္စူး&nbsp; ဆုေတာငး္မႈလဲျပဳခ်င္ပါရဲ႕<br /><br />သို႕ေသာ္..အေ၀းက<br />Valentines Day လြမ္းေငြ႕ေပးလို႕<br />လြမး္ရိပ္သမ္းကာ&nbsp; လြမ္းေနတာျဖင့္<br />ခ်စ္သူသိပါ့မလား<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9057053161718071517-7070015069640878553?l=www.yawlay.co.cc' alt='' /></div>ေယာေလးhttp://www.blogger.com/profile/10327750743034865585noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-9057053161718071517.post-13460302345841372022012-02-13T00:56:00.000-08:002012-02-13T01:07:03.206-08:00<span id="fullpost"><br />ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္မဲ့ လမ္းစေပ်ာက္ခဲ့<br />နွလံုးသားရဲ႕ အေမွာင္ညမွာ<br />မငး္ဟာသခင္ မီးအိမ္ရွင္မို႕<br />တမ္းတျမတ္နိုး ရင္မွပ်ိဳးခဲ့<br />အခ်စ္ပန္းပင္ ခ်စ္ကၽြမး္၀င္မွ<br />ၾကည္ႏႈးသမွ် ရင္နင့္ေအာင္လဲ<br />လြမ္းခဲ့ရသည္။<br /> အခ်စ္ဆိုတာ နတ္ဆိုးအလား<br /></span><br />ဘာရယ္ငါမသိ ငါသတိမွာ<br />သိလိုက္တာက အလြမ္းေတြက<br />ရင္နဲ႕အျပည့္ပါ<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9057053161718071517-1346030234584137202?l=www.yawlay.co.cc' alt='' /></div>ေယာေလးhttp://www.blogger.com/profile/10327750743034865585noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-9057053161718071517.post-39389261804790199802012-02-04T11:45:00.000-08:002012-02-04T11:50:56.720-08:00နွလံုးသားမင္းရိွရာ<br /><br /><br />အခ်စ္ဆုိတာအသစ္မလာခင္အထိဘဲရူးသြပ္တာပါ<br />အသစ္လာေတာ့လည္းမင္းကဘာမို ့လဲတဲ ့<br />ေဆာ၇ီးကြယ္<br />ငါကအေျပာင္းအလဲမမ်ားတတ္ဘူး<br />တေယာက္ဆိုတေယာက္သာခ်စ္တတ္သူပါ<br />ဒါေပမဲ ့<br />နွလံုးသားလမ္းေႀကာင္းမွာက်ြန္းခံေနေလရဲ ့<br />တေယာက္ကိုသိပ္ခ်စ္မိေတာ့လည္းး<br />ထားခဲ ့ခံလိုက္ရတာဘဲ<br />ေနာက္တေယာက္ကိုအႀကာႀကီးမခ်စ္မိေအာင္<br />ႀကိဳးစားေနခဲ ့ပါတယ္<br />သူ့ရဲ ့အႀကင္နာေတြသူ့ရဲ ့ေမတၱာေတြ<br />နားလည္လာေတာ့<br />ကိုယ္ရဲ ့အခ်စ္ေတြကိုပံုေဖာ္မိလာေတာ့<br />သူကထားသြားခဲ ့ျပန္တယ္..<br />ေတာ္ျပီေလ<br />အခ်စ္အခ်စ္နဲ ့ေယာက္က်ားေတြပါးစပ္ဖ်ားကထြက္က်လာတဲ ့အခ်စ္က<br />တခဏတာလို ့သိလိုက္ရေတာ့<br />နွလံုးသားကပါသြားခဲ ့ပီေလ<br />သူ့ဆီကေနအလည္တေခါက္ေတာင္ျပန္မလာေတာ့ပါဘူး။<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9057053161718071517-3938926180479019980?l=www.yawlay.co.cc' alt='' /></div>ေယာေလးhttp://www.blogger.com/profile/10327750743034865585noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-9057053161718071517.post-66738804894855245412012-02-04T11:33:00.000-08:002012-02-04T11:34:04.722-08:00လြမ္းရျပီဘဲ<br /><br />လြမ္းရျပီဘဲ......<br />ဘ၀ကအသံတိတ္ေရရြတ္ရုံဘဲ.....<br />ငါ့ရင္ထဲမွာကမာၻပ်က္ေနတယ္.<br />မေန့ကလိုဘဲဖိုရမ္ကေလးကလည္း<br />ရင္ထဲမွာေတာ့ ပူေလာင္မွဳေတြနဲ ့ တလွပ္လွပ္<br />အတူတူေနခြင့္က တရက္ထက္တရက္ ပိုလို့ေ၀းးးး<br />ျမိဳ ့ျပကမီးေရာင္ေတြလည္း ေမွးမွိန္ကုန္ျပီဘဲ......<br />တိမ္ေတြေရြ့လွ်ားသြားတယ္<br />တေယာက္တည္းေသာက္တဲ ့ေကာ္ဖီ ခါးသထက္ခါးတယ္.<br />ျဖစ္ခ်င္တာရယ္ျဖစ္သင့္တာရယ္တဲ ့<br />ျခားနားျခင္းေတြအေျဖရွာႀကည့္ရင္<br />ရာသီဥတုသာယာတဲ ့အခါ<br />ႀကယ္တာရာေတြလိုပါဘဲအျမန္ျပန္လာပါခ်စ္သူရယ္<br />လမိုက္ညေတြအေပၚ<br />ငါ့သက္ျပင္းခ်သံေတြညနက္သထက္နက္လာတယ္။<br /><br /><br />ကဗ်ာေလးေတြအမွတ္တ၇တင္ေပးခဲ ့တယ္<br />အိပ္မရေနလို ့အဟတ္<br />ေပ်ာ္ရႊင္ပါေစ<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9057053161718071517-6673880489485524541?l=www.yawlay.co.cc' alt='' /></div>ေယာေလးhttp://www.blogger.com/profile/10327750743034865585noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-9057053161718071517.post-78927232108514049332012-02-04T11:32:00.001-08:002012-02-04T11:32:20.401-08:00မဆိုင္သလိုပါဘဲ<br /><br /><br />မဆိုင္သလိုပါဘဲ<br />အဲဒီေန့ကလား..................<br />ႀကယ္ေႀကြေတြ ခ်စ္သူေျခရင္းခစားလို့............<br />ေလျပည္ညွင္းေတြေဆာင္ယူလာတဲ ့<br />ရနံံစူးစူးက<br />နွလံုးသားကိုေလာင္ျမိဳက္ေစခဲ ့ေပါ့............<br />ကမာၻပ်က္သလိုပါဘဲ............<br />ဒါေပမဲ ့ညကသူနဲ ့မဆိုင္သလိုအိပ္ေနတယ္။<br />အဲဒီေန့ကလား<br />ငါ့အခန္းထဲေမးခြန္းေတြဘဲျပည့္နွက္လို့<br />ရင္တခုလံုးေသဆံုးခဲ ့ေပါ့<br />မိုးခ်ုဳပ္သြားသလိုဘဲ<br />ဒါေပမဲ ့ဘ၀ကသူနဲ ့မဆိုင္သလို<br />မ်က္နွာလြဲထားတယ္။<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9057053161718071517-7892723210851404933?l=www.yawlay.co.cc' alt='' /></div>ေယာေလးhttp://www.blogger.com/profile/10327750743034865585noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-9057053161718071517.post-32861892925484914522012-02-04T11:31:00.001-08:002012-02-04T11:31:42.311-08:00လြတ္ေျမာက္ခြင့္ေပးပါခ်စ္သူ<br /><br /><br />ေကာင္းကင္ကိုေမာ့ႀကည့္ေတာ့..............<br />မင္းမ်က္နွာကိုငါေတြ ့တရ္<br />ေခါင္းခါျပီးမ်က္စိမွိတ္လိုက္ေတာ့...............<br />မင္းရဲ ့အျပံဳးကိုငါျမင္တရ္<br />ရင္ထဲမွာဟာတာတာနဲ ့<br />မြန္းႀကပ္တဲ ့အသက္ရွဳသံႀ႕ကားမွာ<br />ရင္ခုန္သံေတြေျပးလြားေနခဲ ့တာ<br />မင္းနဲ ့ပတ္သတ္ခဲ ့တဲ ့အတိတ္<br />မင္းနဲ ့ပတ္သတ္ခဲ ့တဲ ့ပံုရိပ္<br />အားလံုးကိုႀကက္ေျခခတ္ခ်င္ေပမဲ ့<br />ျဖတ္မရနိုင္တဲ ့သံေယာဇဥ္ႀကိဳးက<br />ငါ့နွလံုးသားကိုခ်ည္ေနွာင္ထားတုန္းေလ<br />ပတ္သတ္ခဲ ့ေပမဲ ့<br />ဆက္စပ္လို့မရေတာ့တဲ ့ဘ၀ႏွစ္ခုႀကားမွာ<br />ထြက္ေပါက္တစ္ခုအျဖစ္နဲ ့သာ<br />ငါ့ကိုလြတ္ေျမာက္ခြင့္ေပးပါ<br />တခ်က္ေလာက္မင္းျပံဳးျပလိုက္ရင္<br />အဲဒါငါ့ရဲ ့ငိုေႀကြးျခင္းတစ္ခုပါဘဲေလ။<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9057053161718071517-3286189292548491452?l=www.yawlay.co.cc' alt='' /></div>ေယာေလးhttp://www.blogger.com/profile/10327750743034865585noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-9057053161718071517.post-85682465361581100662012-02-04T11:30:00.001-08:002012-02-04T11:30:47.912-08:00မင္းနဲ ့ေ၀းတဲ ့ေနာက္<br /><br />ငါ့နွလံုးသားကိုငါကိုယ္တိုင္ႀကိဳးမိန့္ေပးလိုက္တာ<br />ဟိုအတိတ္ကာလတခုတုန္းကေပါ့<br />ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္တိုင္းကဒဏ္ရာေတြပါဆိုတာ<br />ျပန္မလာတဲ ့နင္ကအႀကိမ္ႀကိမ္သက္ေသျပခဲ ့<br />ငါေလမ်က္ရည္က်မဲ ့အစား<br />လြမ္းရင္းနဲ ့သာေသလိုက္ခ်င္တယ္<br />ႀကာခဲ့ပီဘဲ<br />ဒီတမိုးတြင္းလံုး<br />ရင္က်ိဳးမတတ္ရြာျပီးမွေတာ့<br />လာႀကည့္စရာေတာင္မလိုပါဘူး<br />ရင္ခြင္တစ္ခုလံုးဟာကြက္ေတြခ်ည္းဘဲ။<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9057053161718071517-8568246536158110066?l=www.yawlay.co.cc' alt='' /></div>ေယာေလးhttp://www.blogger.com/profile/10327750743034865585noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-9057053161718071517.post-56075001481189013332012-02-04T11:29:00.001-08:002012-02-04T11:29:57.322-08:00အခ်စ္............<br />ခ်စ္ျခင္းနဲ ့............<br />ပစ္ခြင္းတဲ ့မွ်ားတံ.............<br />နွလံုးသားကိုစူးနစ္............<br />အခ်စ္ကပန္းတပြင့္ေပါ့ကြယ္.....<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9057053161718071517-5607500148118901333?l=www.yawlay.co.cc' alt='' /></div>ေယာေလးhttp://www.blogger.com/profile/10327750743034865585noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-9057053161718071517.post-87943841031448454812012-02-04T11:28:00.000-08:002012-02-04T11:29:13.293-08:00ငါကမိုးပါ .... <br />ခ်စ္သူေလးေရ<br />ငါကမိုးဖြဲေလးေပမဲ ့<br />မင္းကိုစင္ႀကယ္ေစျပီး.................ေအးတယ္ဆိုရံုေလးပါ။<br />ခ်စ္သူေလးေရ<br />ငါကေလျပည္ေလးဆိုေပမဲ ့<br />မင္းကိုတေျဖးေျဖးေလးနဲ့ .............ေမႊးတယ္ဆိုရံုေလးပါ။<br />ခ်စ္သူေလးေရ<br />ငါကလွ်ပ္စီးတစ္ခုဆုိေပမဲ ့<br />မင္းရဲ ့အလွထင္ေပၚေအာင္................လင္းလက္ရံုေလးပါ။<br />ဒါေပမဲ ့<br />နွစ္တိုင္းမွာ ရာသီေတြက<br />အလွည့္က်လည္ပတ္ေနရေတာ့<br />မိုးဆိုတာ<br />မင္းအတြက္ခဏတာဘဲျဖစ္မွာပါ။<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9057053161718071517-8794384103144845481?l=www.yawlay.co.cc' alt='' /></div>ေယာေလးhttp://www.blogger.com/profile/10327750743034865585noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-9057053161718071517.post-80274568916842083982012-02-04T11:27:00.003-08:002012-02-04T11:27:58.904-08:00ေက်းဇူးပါခ်စ္သူ <br />အိပ္မက္ရိွတယ္<br />ပန္းတိုင္ရိွတယ္<br />ေပ်ာ္ရႊင္မွဳရိွတယ္<br />မင္းေႀကာင့္ေပါ့ခ်စ္သူ<br />ေက်းဇူးအမ်ားႀကီးတင္ပါတယ္။<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9057053161718071517-8027456891684208398?l=www.yawlay.co.cc' alt='' /></div>ေယာေလးhttp://www.blogger.com/profile/10327750743034865585noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-9057053161718071517.post-88348880943249219022012-02-04T11:27:00.001-08:002012-02-04T11:27:22.317-08:00မခ်စ္တတ္သူ<br />ငါခ်စ္သေလာက္ျပန္မခ်စ္တတ္သူ<br />ငါႀကင္နာသေလာက္ျပန္မႀကင္နာတတ္သူ<br />ငါတြယ္တာသေလာက္ျပန္မတြယ္တာတတ္သူ<br />ငါျမတ္နိုးရသေလာက္ျပန္မျမတ္နိုးတတ္သူ<br />ဒီလူ....................ငါ့ခ်စ္သူ<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9057053161718071517-8834888094324921902?l=www.yawlay.co.cc' alt='' /></div>ေယာေလးhttp://www.blogger.com/profile/10327750743034865585noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-9057053161718071517.post-31278347126732715702012-02-04T11:25:00.001-08:002012-02-04T11:25:40.859-08:00ေလဟာနယ္<br /><br /><br /><br />အရင္တစ္ခါကေတာ့<br />မျမင္တာနဲ႔ျဖစ္တဲ့ျပႆနာ ….<br /><br />ဒီတစ္ခါေတာ့<br />ျမင္မွာကိုေၾကာက္တဲ့ျပႆနာ ….<br /><br />တတ္လည္း တတ္ႏိုင္ပါေပရဲ႕<br />လွည့္စားတဲ့စိတ္သေဘာရယ္<br />အေျပာလြယ္သေလာက္<br />ခရီးမေပါက္တဲ့အျဖစ္<br />သကၠရာဇ္ေတြလည္း မိႈတက္ခဲ့ေပါ့ ….<br /><br />အတြယ္အတာသံေယာဇဥ္<br />ဘယ္အရာအမွန္ေျပာခ်င္ေသးလဲ<br />ေနျမဲလို႔ေျပာေနေပမယ့္<br />ကုန္ဆံုးခဲ့အခ်ိန္ေတြမွာ<br />အစားထိုးစရာမွ မရွိေတာ့တာ<br />ဘယ္သူလာမွတ္ေက်ာက္ေရး<br />အမွတ္ေပးခ်င္ေနေသးလို႔လဲ ….<br /><br />ေနရာမွန္ ျပန္ထားခ်င္ေပမယ့္<br />ပြန္းပဲ့ရွနာခဲ့ျပီးေနာက္<br />ဘယ္ေလာက္ပဲတိက်ေနပါေစ<br />ေနရာလြဲေနမွာေသခ်ာပါတယ္ခ်စ္သူ ….<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9057053161718071517-3127834712673271570?l=www.yawlay.co.cc' alt='' /></div>ေယာေလးhttp://www.blogger.com/profile/10327750743034865585noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-9057053161718071517.post-419699149991821272012-02-04T11:23:00.000-08:002012-02-04T11:24:06.400-08:00သူငယ္ခ်င္း..............................<br /><br />နင္ဘယ္သူလဲ ဆိုတာ ငါအေသအခ်ာမသိခဲ့ဘူး.......<br /><br />ဒါေပမဲ့ နင္ဟာ ငါ့ရဲ ့ သူငယ္ခ်င္းပါပဲ.........<br /><br />ဘယ္သူဘယ္ဝါ ဆိုတာ ငါကိုယ္တိုင္ပဲ သတ္မွတ္လိုက္တယ္ေလ.....။<br /><br />နင္ ဘယ္က လာသလဲ ဆိုတာလဲ ငါ အေသအခ်ာမသိခဲ့ျပန္ဘူး....<br /><br />ဒါေပမဲ့ နင္ဟာ ငါ ခင္တြယ္ရတဲ့ သူငယ္ခ်င္းပါပဲ....................<br /><br />ငါတို ့နွစ္ေယာက္ရဲ ့ ခင္မင္မွဳမွာ အရပ္ေဒသ မလိုဘူး......။<br /><br /><br /><br />နင္ ရုပ္ဆိုးလား ရုပ္လွလား ဆိုတာလဲ<br /><br />ငါဂရုမစိုက္ဘူး..........<br /><br />ဘာလို ့လဲ ဆိုေတာ့ နင္ဟာ ငါ့သူငယ္ခ်င္းျဖစ္လို ့ေပါ့.....<br /><br />ငါတို ့ေတြ ႀကားမွာ ရုပ္ဆိုးရုပ္လွ မလိုပါဘူးေလ......။<br /><br />နင္ ဆင္းရဲတယ္ ခ်မ္သာတယ္ဆိုတာ ငါ့အတြက္မလိုဘူး......<br /><br />ဘယ္လို အေျခအေနမ်ိဳးမွာပဲ ျဖစ္ျဖစ္ နင္ဟာ ငါ့ရဲ ့ သူငယ္ခ်င္းပဲေလ....<br /><br />ပိုင္ဆိုင္မွဳ ဆိုတာ ငါတို ့အတြက္ ပဓာန မက်ခဲ့ဖူူးေလ........။<br /><br />နင္ဟာ လူဆိုးလား လူေကာင္းလားဆိုတာ ငါ့အတြက္ သိပ္ပီး အေရးမပါပါဘူး......<br /><br />ငါ နင့္အတြက္ အျမဲတမ္း ျပံဳးေပးနိုင္တယ္.....<br /><br />ဘာလို ့လဲ ဆိုေတာ့ နင္ဟာ ငါ့ရဲ ့ သူငယ္ခ်င္းျဖစ္ေနလို ့ေပါ့....။<br /><br />ငါတို ့ေတြ စကားေတြ အမ်ားႀကီး ေျပာျဖစ္ႀကတယ္....<br /><br />အႀကိမ္မ်ားစြာ ျငင္းခုန္ခဲ့ဖူးႀကတယ္....<br /><br />တို ့နွစ္ေယာက္ရဲ ့ ရယ္သံေတြ ေဝျဖာခဲ့ဖူးတယ္....<br /><br />ရွိဳက္ငိုသံေတြလဲ ထပ္တူႀကခဲ့ဖူးတယ္.....<br /><br />မျမင္ရတဲ့ အျဖဴေရာင္ သံေယာဇဥ္ေတြနဲ ့<br /><br />ငါတို ့ေတြ တစ္ဦးနဲ ့တစ္ဦး ရစ္ပတ္ခဲ့ႀကတယ္......<br /><br />အသိေတြ ဖလွယ္ခဲ့ႀကတယ္.....<br /><br />သတိေတြ ေပးျပီး ဆင္ျခင္ႀကတယ္......<br /><br />နင္မရွိေတာ့ရင္လို ့ ေတြးျပီး မေရာက္လာမွာ ဆိုးလို ့<br /><br />နင္အေရာက္လာမဲ့ လမ္းကို ေမွ်ာ္ေနခဲ့ဖူးတယ္.........။<br /><br />နင့္မ်က္နွာလို ့ ငါသတ္မွတ္ထားတဲ့<br /><br />ဖန္သားမ်က္နွာျပင္ကို အႀကိမ္ႀကိမ္ ေငးစိုက္ႀကည့္ခဲ့ဖူးတယ္.....။<br /><br />အႀကိမ္ႀကိမ္ ေရရြတ္ေပမဲ့ အျမဲတမ္း မေျပာင္းလဲတဲ့<br /><br />စကားတစ္ခြန္းကို သီဆိုခဲ့မိတယ္<br /><br />နင္ဟာ.............<br /><br />ငါ့ရဲ ့ အြန္လိုင္းထဲက သူငယ္ခ်င္းးးးးးးး<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9057053161718071517-41969914999182127?l=www.yawlay.co.cc' alt='' /></div>ေယာေလးhttp://www.blogger.com/profile/10327750743034865585noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-9057053161718071517.post-34429988551548226622012-02-04T11:20:00.000-08:002012-02-04T11:22:10.819-08:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://a3.sphotos.ak.fbcdn.net/hphotos-ak-snc7/403174_10150509603797358_204114152357_9045559_20949616_n.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 189px; height: 267px;" src="http://a3.sphotos.ak.fbcdn.net/hphotos-ak-snc7/403174_10150509603797358_204114152357_9045559_20949616_n.jpg" border="0" alt="" /></a><br /><br /><br /><br /><br />ေအးခဲတာကို ငါေၾကာက္တယ္.. ဒါေပမယ့္ ႏွင္းကို ငါခ်စ္မိသြားတယ္။<br />ေမွာင္မည္းတာကို ငါေၾကာက္တယ္... ဒါေပမယ့္ ညကို ငါခ်စ္မိသြားတယ္။<br />နာက်င္တာကို ငါေၾကာက္တယ္... ဒါေပမယ့္ ဒဏ္ရာအထပ္ထပ္ျဖစ္ေအာင္ ငါ့ကိုယ္ငါညႇင္းဆဲတယ္။<br />ဆူညံတာကို ငါမႏွစ္သက္ဘူး... အထီးက်န္မွာကို ငါေၾကာက္ျပန္တယ္။<br />နင့္ကိုငါ ခ်စ္မိသြားတယ္... တစ္ေန႔ နင္လွည့္ထြက္သြားမွာကို ငါေၾကာက္မိျပန္တယ္။<br />နင္ဟာ ငါ့ရဲ႕ေႏြဦးရာသီလို႔ ငါထင္ခဲ့တယ္။<br />လွပတဲ့ေႏြဦးရာသီလို ေႏြးေထြးျခင္းေတြ နင္သယ္လာလိမ့္မယ္လို႔ ထင္ခဲ့မိတယ္။<br />ေပ်ာ္ရႊင္ျခင္းကို ငါလိုခ်င္တယ္...ဒါေပမယ့္ နင့္အတြက္နဲ႔ မ်က္ရည္ေတြ ငါအခါခါက်ေပါ့ကြယ္..<br />.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9057053161718071517-3442998855154822662?l=www.yawlay.co.cc' alt='' /></div>ေယာေလးhttp://www.blogger.com/profile/10327750743034865585noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-9057053161718071517.post-60357843985597761282012-02-04T11:18:00.000-08:002012-02-04T11:19:43.486-08:00"ငါ့ကို နမ္းပါ"<br /><br />လက္ထပ္ျပီးလဲ သူမက ရည္းစားျဖစ္တုန္းကလိုပဲ သူ႔ကိုအႏိုင္ယူ၊<br />စိတ္ေကာက္တတ္တုန္း....<br /><br />တစ္ေန႔မွာ မိတ္ေဆြနဲ႔ခ်ိန္းထားလို႔ ႏွစ္ေယာက္သား အိမ္ကထြက္လာခဲ့ၾကတယ္။<br />အိမ္က ထြက္လာတုန္းက အေကာင္းပါ။ လမ္းတစ္ဝက္ေရာက္ေတာ့ သူမရဲ႕ အက်င့္ဆိုးက<br />ေဖာက္လာျပီး သူ႔ကိုအျပစ္ရွာေတာ့တယ္။ သူက ေအးေဆးျပီး စကားနည္းသူပါ။<br />ဒါေပမယ့္ ဒီတစ္ၾကိမ္ေတာ့ သူသည္းမခံႏိုင္ခဲ့ဘူး။ သူမကို<br />လမ္းေပၚမွာထားခဲ့ျပီး အိမ္ကို သူလွည့္ျပန္လာခဲ့တယ္။<br /><br />တစ္ခါမွ သူစိတ္ဆိုးတာကို မခံဖူးတဲ့ သူမက လမ္းလယ္မွာ မ်က္ရည္ေတြနဲ႔<br />တစ္ေယာက္တည္းက်န္ခဲ့တယ္။ ဒါေပမယ့္ အ႐ံႈးမေပးဘဲ စိတ္ေကာက္အ႐ဲြ႔တိုက္တတ္တဲ့<br />မိန္းမတို႔သဘာဝကို သူမ ပိုင္ပိုင္ႏိုင္ႏိုင္ ဆုတ္ကုိင္ထားခဲ့တယ္။<br /><br />ည(၁၁)နာရီ သူမအိပ္ျပန္ေရာက္ေတာ့ အိမ္တစ္အိမ္လံုး အေမွာင္ခ်ထားဆဲပါ။<br />သူ အိပ္ေပ်ာ္ေနျပီလား? သူ ျပန္မလာေသးဘူးလား?<br />လူေခၚဘဲလ္ကို မႏွိပ္ဘဲ ေသာ့ထုတ္ျပီး တံခါးဖြင့္ဖို႔ သူမျပင္ေတာ့<br />တံခါးရြက္မွာ စာရြက္တစ္ရြက္ ကပ္ထားတာကို ေတြ႔လိုက္တယ္။ "ငါ့ကို<br />နင္ေတာင္းပန္သင့္တယ္" လို႔ စာရြက္ေပၚ ေရးထားတဲ့စာကိုေတြ႔ေတာ့ သူမ<br />စိတ္တိုမိတယ္။<br /><br />အိမ္ထဲဝင္ျပီး မီးဖြင့္တံခါးပိတ္ေတာ့ တံခါးရြက္ေနာက္မွာ စာရြက္တစ္ရြက္ကို<br />သူမေတြ႔ျပန္တယ္။ "မေတာင္းပန္ခ်င္ရင္ ငါ႐ႈးဖိနပ္ကို ေျပာင္ေနေအာင္<br />တိုက္ေပးလည္းရတယ္" လို႔ ေရးထားတာ ေတြ႔လိုက္ျပန္ေတာ့ သူမ စိတ္ပိုတိုမိျပီး<br />"တိုက္စရာလား" လို႔ ေအာ္မိတယ္။<br /><br />ဖိနပ္ခြ်တ္ျပီး ဖိနပ္ကို စင္ေပၚတင္ေတာ့ စာရြက္တစ္ရြက္ေတြ႔ျပန္တယ္။<br />"တိုက္စရာလား" လို႔ ေရးထားတဲ့ စာတိုေလးကို ၾကည့္ျပီး သူမျပံဳးမိတယ္။<br />စိတ္ထဲမွာလည္း "ေတာင္းပန္ရမယ္ ဟုတ္လား? တစ္ပတ္ေလာက္ ဂရုမစိုက္ဘဲ<br />ပစ္ထားလိုက္မယ္။ ဘာမွတ္လဲ..." လို႔ တစ္ဆက္တည္း ေတြးလိုက္မိတယ္။<br /><br />ကိုယ္လက္သန္႔စင္ဖို႔ သန္႔စင္ခန္းထဲ သူမဝင္ေတာ့ မွန္ေပၚမွာ ကပ္ထားတဲ့<br />စာရြက္တစ္ရြက္ကို ေတြ႔ျပန္တယ္။ "ဘယ္လိုေတာင္းပန္ရမယ္ဆိုတာ မသိရင္<br />စာအုပ္စင္ေပၚက စာအုပ္မွာ သဲလြန္စရွိတယ္" လို႔ ေရးထားတဲ့ စာကို<br />ေတြ႔ျပန္တယ္။<br /><br />သိခ်င္စိတ္နဲ႔ စာအုပ္စင္ရွိရာဖက္ သူမ အေျပးသြားလုိက္မိတယ္။ စာအုပ္နဲ႔<br />ဖိထားတဲ့ စာရြက္တစ္ရြက္ကို သူမ ယူၾကည့္လိုက္တယ္။ "ေနာက္ေက်ာက<br />စာႏွစ္ေၾကာင္းကို အသံထြက္ျပီး ရြတ္ျပပါ" လို႔ ေရးထားတာျမင္ေတာ့<br />စာရြက္ေနာက္ေက်ာကို သူမ လွန္ၾကည့္လိုက္တယ္။ တီဗီြမွာအျမဲလာေနတဲ့<br />ေၾကာ္ျငာစာသားတစ္ေၾကာင္းကို သူမေတြ႔လိုက္တယ္။<br />"လတိုင္း စိတ္ညစ္ရတဲ့ ရက္ေတြရွိတာ မိန္းမသားတို႔ သဘာဝပါ"<br /><br />ေၾကာ္ျငာစာသားကို ၾကည့္ျပီး သူမရယ္ခ်င္မိတယ္။ ေန႔လယ္က<br />စိတ္ဆိုးေဒါသထြက္ျပီး မေခၚဘဲပစ္ထားမယ္လို႔ ေတြးထားတဲ့ အေတြးေတြလည္း<br />ေပ်ာက္ကုန္တယ္။<br /><br />ကိုယ္လက္သန္႔စင္ျပီး အိပ္ရာဝင္ဖို႔ သူမျပင္လိုက္တယ္။ တစ္ဖက္လွည့္ျပီး<br />အိပ္ေမာက်ေနတဲ့သူကို ေစာင္းငဲ့ျပီးေတာင္ မၾကည့္လိုက္မိဘူး။ မအိပ္ခင္<br />စာဖတ္တတ္တဲ့ သူမရဲ႕အက်င့္ေၾကာင့္ ဖတ္လက္စစာအုပ္ကို သူမေကာက္ယူလိုက္တယ္။<br />စာအုပ္ၾကားမွာ စာရြက္တစ္ရြက္ ထြက္က်လာျပန္တယ္။<br /><br />"နင္လည္း စိတ္မေကာင္းျဖစ္ေနမယ္ဆိုတာ ငါသိပါတယ္။ ငါလည္း ငါ့ကိုယ္ငါ<br />ခ်င့္ခ်ိန္သင့္တယ္။ ငါ့ကိုနင္ အျပစ္ရွာတုန္းက လမ္းတစ္ဖက္မွာ<br />ငါ့သူငယ္ခ်င္းေတြကို ငါေတြ႔လိုက္တယ္။ ငါ့ကို မယားေၾကာက္ဆိုျပီး စဖို႔<br />သူတို႔က လမ္းစလိုက္ရွာေနၾကတာ။ နင့္နဲ႔ငါ ျပိဳင္ျငင္းတာေတာ့ မဟုတ္ဘူးေနာ္။<br />ေယာက္်ားပဲကြာ... အိမ္မွာ မိန္းမကို ဘယ္လိုပဲခ်စ္ခ်စ္၊<br />ဘယ္ေလာက္ပဲေၾကာက္ေၾကာက္ အျပင္လူေရွ႕သူေရွ႕ေရာက္ရင္ မ်က္ႏွာသာေတာ့<br />လိုခ်င္တာေပါ့။ ဘယ္သူမဆုိ ကိုယ့္မိန္းမနဲ႔ သင့္ျမတ္ခ်င္ၾကတာခ်ည္းပဲ"<br /><br />စာဖတ္ျပီး သူမ မွားသြားမွန္း သိလိုက္တယ္။ သူမ လြန္သြားမွန္းလည္း<br />ေတြးမိလိုက္တယ္။ ဝမ္းနည္းတဲ့ စိတ္နဲ႔ သူ႔ကို သူမ သိုင္းဖက္ျပီး ကိုယ္ကို<br />ဆဲြလွည့္လို္ေတာ့ သူ႔မ်က္ႏွာေပၚမွာ စာရြက္တစ္ရြက္ ကပ္ထားတာကို<br />ေတြ႔လိုက္ျပန္တယ္။<br /><br />စာရြက္ေပၚမွာက "ငါ့ကို နမ္းပါ" တဲ့......<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9057053161718071517-6035784398559776128?l=www.yawlay.co.cc' alt='' /></div>ေယာေလးhttp://www.blogger.com/profile/10327750743034865585noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-9057053161718071517.post-68408096326396995332012-02-04T11:15:00.000-08:002012-02-04T11:17:58.199-08:00အနွစ္သက္ဆံုးေသာကဗ်ာတပုဒ္<br /><br />အကယ္၍<br /><br />မင္းအသုိင္းအ၀ုိင္း တုန္လႈပ္ေျခာက္ျခားၿပီး<br />ဒါေတြဟာ မင္းေၾကာင့္လုိ႔ ၀ုိင္း၀န္းအျပစ္တင္ၾကတဲ့အခါ<br />မင္းဟာ တည္ၿငိမ္စြာနဲ႔ ရင္ဆုိင္ႏုိင္မယ္ဆုိရင္ . . .<br /><br />အကယ္၍<br />အားလုံးက မင္းကုိ မယုံသကၤာျဖစ္လာတဲ့အခါ<br />သူတုိ႔ကုိ နားလည္စြာ ခြင့္လႊတ္ရင္းနဲ႔<br />မင္းကုိယ္မင္း ယုံၾကည္မႈ အျပည့္ရွိမယ္ဆုိရင္ . . .<br /><br />အကယ္၍<br />ေစာင့္သင့္တဲ့အခ်ိန္ကုိ ေစာင့္ႏုိင္ၿပီး<br />အဲဒီအတြက္လည္း မေမာမပန္း ေနႏုိင္မယ္ဆုိရင္ . . .<br /><br />ဒါမွမဟုတ္<br />မင္းရဲ႕အေၾကာင္း မဟုတ္မတရား မုသားစကားၾကားရတဲ့အခါ<br />မင္းကလည္း အလိမ္အညာေတြနဲ႔ မတုန္႔ျပန္ဘူးဆုိရင္ . . .<br /><br />ဒါမွမဟုတ္<br />မင္းကုိ လူတကာက ၀ုိင္း၀န္းမုန္းတီးတဲ့အခါ<br />မင္းကလည္း အမုန္းေတြ ျပန္မပြားဘူးဆုိရင္ . . .<br /><br />အကယ္၍<br />စိတ္ကူးယဥ္အိပ္မက္ေတြဟာ<br />မင္းအေပၚ မလႊမ္းမုိးေစဘဲ<br />စိတ္ကူးႏုိင္မယ္ဆုိရင္ . . .<br /><br />ၿပီးေတာ့<br />အေတြးအေခၚ စိတ္ကူးေတြဟာ<br />ေမွ်ာ္မွန္းခ်က္သက္သက္သာ မျဖစ္ေစဘဲ<br />ေတြးေခၚႏုိင္မယ္ဆုိရင္ . . .<br /><br />အကယ္၍<br />ေအာင္ျမင္မႈသုခနဲ႔ ဆုံး႐ႈံးမႈဒုကၡေတြကုိ ၾကံဳေတြ႕ရတဲ့အခါ<br />တူညီေသာ ေလာကဓံတရားေတြပါလားရယ္လုိ႔<br />ခံယူထားႏုိင္မယ္ဆုိရင္ . . .<br /><br />အကယ္၍<br />မင္းရဲ႕ အမွန္စကားေတြကုိ<br />လူလိမ္လူညာေတြက လွည့္စားေျပာင္းလဲၿပီး<br />မုသားအျဖစ္ ေထာင္ေခ်ာက္ဆင္ ညစ္တဲ့အခါ<br />မင္းဟာ တည္ၿငိမ္စြာနဲ႔ နာၾကားႏုိင္မယ္ဆုိရင္ . . .<br /><br />အကယ္၍<br />မင္းဘ၀တစ္ခုလုံးေပးၿပီး<br />အရိပ္တၾကည့္ၾကည့္နဲ႔ ျဖည့္ဆည္းခဲ့ရတဲ့ အရာရာကုိ<br />ဖ်က္ဆီးခံလုိက္ရၿပီးတဲ့ေနာက္<br />အင္မတန္မွေသးငယ္တဲ့ တန္ဆာပလာ အရာရာနဲ႔<br />ျပန္လည္တည္ေဆာက္ႏုိင္မယ္ဆုိရင္ . . .<br /><br />အကယ္၍<br />မင္းႏုိင္ခဲ့သမွ်ေတြအားလုံး<br />ေႂကြတလွည့္ၾကက္တခုန္ပမာ<br />တလွည့္တခါတည္းနဲ႔ ဆုံး႐ႈံးသြားခဲ့ရင္ . . .<br /><br />ၿပီးေတာ့<br />အစကေန ျပန္စႏုိင္မယ္ဆုိရင္ . . .<br /><br />ၿပီးေတာ့တခါ<br />ဆုိးလွတဲ့ကံၾကမၼာရယ္လုိ႔<br />ဘယ္ေသာအခါမွ ညည္းညဴမေနဘူးဆုိရင္ . . .<br /><br />အကယ္၍<br />သူမ်ားတကာေတြ လုပ္ၿပီးသြားၾကလုိ႔<br />အခ်ိန္အေတာ္ၾကာမွ မင္းအလွည့္ေရာက္လာတဲ့အခါ<br />မင္းတေယာက္တည္းနဲ႔ပဲ<br />အားနဲ႔မာန္နဲ႔ ဇြဲသတၱိရွိရွိ ဆက္ႀကိဳးစားႏုိင္မယ္ဆုိရင္ . . .<br /><br />အဲဒီလုိပဲ<br />မင္းမွာ စိတ္အင္အားကလြဲလုိ႔ ဘာဆုိဘာမွ မရွိေတာ့တဲ့အခါ<br />အဲဒီစိတ္အင္အားကုိ ခုိင္မာစြာနဲ႔ပဲ<br />လက္ဆုပ္လက္ကုိင္ ထားႏုိင္မယ္ဆုိရင္ . . .<br /><br />အကယ္၍<br />လူေတြနဲ႔ ထိေတြ႕ဆက္ဆံ ေျပာဆုိတဲ့အခါ<br />ကုိယ္က်င့္သိကၡာကုိ ေစာင့္ထိန္းႏုိင္မယ္ဆုိရင္ . . .<br /><br />ဒါမွမဟုတ္<br />မင္းဧကရာဇ္ေတြနဲ႔အတူ လမ္းေလွ်ာက္ေနရေပမယ့္<br />မာန္၊ မာန ေသြး မႂကြဘူးဆုိရင္ . . .<br /><br />အကယ္၍<br />ရန္သူကျဖစ္ေစ၊ မိတ္ေဆြကျဖစ္ေစ<br />မင္းကုိ နာက်ည္းေအာင္ မလုပ္ႏုိင္ေစရင္ . . .<br /><br />အကယ္၍<br />လူတုိင္းကုိ တန္ဖုိးထားေလးစားေပမယ့္<br />စြဲလမ္းမႈ သံေယာဇဥ္ေတြ ထားမေနဘူးဆုိရင္ . . .<br /><br />အကယ္၍<br />တုိေတာင္းလွတဲ့ မပစ္ပယ္ႏုိင္တဲ့ တမိနစ္အတြင္းမွာ<br />အဓိပၸာယ္ရွိတဲ့ စကၠန္႔ေျခာက္ဆယ္အျဖစ္ အသုံးခ်ႏုိင္မယ္ဆုိရင္ . . .<br /><br />ငါ့သားေရ<br />မင္းဟာ အရာရာရွိတဲ့ အရာရာျဖစ္တဲ့ ကမာၻႀကီးကုိ ဆုပ္ကုိင္လုိ႔<br />အရာရာ ဘာမဆုိ မင္းစြမ္းႏုိင္ၿပီေပါ့<br />အဲဒီေတာ့ မင္းဟာလည္း ေယာက္်ားေကာင္းတေယာက္ပဲေပါ့။ ။<br /><br />(ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ ဘာသာျပန္ဆိုသည္။)<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9057053161718071517-6840809632639699533?l=www.yawlay.co.cc' alt='' /></div>ေယာေလးhttp://www.blogger.com/profile/10327750743034865585noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-9057053161718071517.post-9643320231705561632012-02-04T11:13:00.001-08:002012-02-04T11:13:54.625-08:00သင္ေကာ ပုစဥ္းေလးတစ္ေကာင္ ျဖစ္ခဲ့ဖူးသလား......?<br /><br />ေအးခ်မ္းတဲ့ ျမိဳ႔ေလးတစ္ျမိဳ႔မွာ တစ္ဦးကိုတစ္ဦး အရမ္းခ်စ္ၾကတဲ့<br />ခ်စ္သူႏွစ္ဦးရွိတယ္။ သူတို႔ဟာ အျမဲမခြါ တစ္တဲြတဲြပဲ ေန႔တိုင္း<br />ပင္လယ္ေဘးကို သြားျပီး ေနထြက္၊ ေန၀င္ခ်ိန္ကို သြားၾကည့္ၾကတယ္။ သူတို႔က<br />ျမင္သူတကာ အားက်တဲ့ စံုတဲြေလးပါ။<br /><br />ဒါေပမဲ့ တစ္ေန႔မွာ မေတာ္တဆ ကားတိုက္မႈေၾကာင့္ ေကာင္မေလး အျပင္းအထန္<br />ထိခိုက္ဒဏ္ရာ ရျပီး ေမ့ေမွ်ာသြားခဲ့တယ္။ အိပ္ရာထဲမွာပဲ ျငိမ္သက္စြာ<br />လဲေလ်ာင္းေနရတယ္။ ေန႔ဖက္ဆိုရင္ ေကာင္ေလးက ေကာင္မေလးနားမွာေနျပီး<br />သူ႔နာမည္ကို တတြတ္တြတ္ ရြတ္ေခၚတယ္။ ညဖက္ဆိုရင္ ဘုရားေက်ာင္းသြားျပီး<br />ေကာင္မေလး က်န္းမာလာေစဖို႔ ဘုရားသခင္ထံ ဆုေတာင္းတယ္။ အခ်ိန္ေတြ တေျဖးေျဖး<br />ကုန္လြန္သြားခဲ့ျပီး ေကာင္ေလးခမ်ာ ငုိရလြန္းလို႔ မ်က္ရည္ေတြေတာင္<br />ခမ္းလုနီးေနျပီ။ ေကာင္မေလးက ေမ့ေမွ်ာေနဆဲပဲ။ ဒါေပမဲ့ ေကာင္ေလး<br />လက္မေလွ်ာ့ခဲ့ဘူး။ ဘုရားသခင္ထံ ဆုေတာင္းျမဲ ဆုေတာင္းတယ္။<br /><br />ဒီလိုနဲ႔ တစ္ညမွာ ဘုရားသခင္က ေကာင္ေလးရဲ႔ မေလွ်ာ့တဲ့ ဇဲြနဲ႔<br />ေကာင္မေလးအေပၚထားတဲ့ ေမတၱာတရားေၾကာင့္ သူ႔အေပၚ သနားသက္၀င္ျပီး<br />ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ တစ္ခုေပးလိုက္တယ္။ ဘုရားသခင္က ေကာင္ေလးကို " ေကာင္မေလးရဲ႔<br />အသက္ကို ကိုယ့္ဘ၀နဲ႔ လွဲလွယ္ႏိုင္မလား" လို႔ ေမးတယ္။ ေကာင္ေလးက<br />ေတြေ၀မေနဘဲ လဲွလွယ္ႏိုင္ေၾကာင္း ခ်က္ခ်င္းျပန္ေျဖတယ္။<br /><br />"ဒါဆိုေကာင္းျပီ။ ေကာင္မေလး အျမန္ႏႈိးလာဖို႔ အသင္ ပုစဥ္းဘ၀နဲ႔<br />သံုးႏွစ္အသြင္ေျပာင္းရမယ္။ သေဘာတူႏိုင္လား" လို႔ ဘုရားသခင္က ေမးျပန္တယ္။<br />ေကာင္ေလးက မဆိုင္းမတြဘဲ သေဘာတူေၾကာင္း ခ်က္ခ်င္း ျပန္ေျဖလိုက္တယ္။<br /><br />မိုးလင္းတာနဲ႔ ေကာင္ေလးဟာ ပုစဥ္းတစ္ေကာင္ အသြင္ေျပာင္းသြားခဲ့တယ္။<br />ပုစဥ္းေလးက ေဆးရံုဖက္ကို အလွ်င္အျမန္ ပ်ံလာတယ္။ လူနာခန္းထဲ ၀င္ၾကည့္ေတာ့<br />ေကာင္မေလးက ႏိႈးေနျပီး ဆရာ၀န္တစ္ဦးနဲ႔ စကားေျပာေနတာကို ေတြ႔တယ္။<br />သူတို႔ေျပာေနတာေတြကို ပုစဥ္းက မၾကားရဘူး။ တစ္ပတ္၊ ႏွစ္ပတ္ေနေတာ့<br />ေကာင္မေလး က်န္းမာလာျပီး ေဆးရံုက ဆင္းခဲ့တယ္။ ဒါေပမဲ့ သူမေပ်ာ္ဘူး။<br />ေနရာအႏွံ႔ ေကာင္ေလးကို လိုက္စံုစမ္းတယ္၊ လိုက္ရွာတယ္။ ေကာင္ေလး<br />ဘယ္ေပ်ာက္သြားမွန္း ဘယ္သူမွ မသိၾကဘူး။ ေကာင္ေလးက ပုစဥ္းအသြင္နဲ႔<br />ေကာင္မေလးေဘးမွာ ရစ္၀ဲ ပံ်သန္းေနေပမဲ့ ေကာင္မေလးကို သူေခၚလို႔ မရဘူး။<br />ေပြ႔ဖက္လို႔ မရဘူး။ ေကာင္မေလးကိုပဲ ေငးစိုက္ၾကည့္ေနခဲ့ရတယ္။<br /><br />ဒီလိုနဲ႔ ေႏြရက္ေတြ တေျဖးေျဖး ကုန္လြန္ျပီး ေဆာင္းဦးကို ေရာက္လာခဲ့တယ္။<br />ေဆာင္းေလညင္းေတြေၾကာင့္ သစ္ရြက္ေတြ တျဖဳတ္ျဖဳတ္ ေၾကြကုန္တယ္။ ပုစဥ္း<br />ဒီေနရာက ခြာရေတာ့မယ္။ ေနာက္ဆံုးအၾကိမ္အျဖင့္ ေကာင္မေလးရဲ႔<br />ပုခံုးထက္နားကို သူအရဲစြန္႔ျပီး သြားနားလိုက္တယ္။ ႏူးညံ့တဲ့ ေတာင္ပံနဲ႔<br />ေကာင္မေလးရဲ႔ ပါးျပင္ကို ထိလိုက္တယ္။ ေသးငယ္တဲ့ ပါးစပ္နဲ႔ ေကာင္မေလးရဲ႔<br />ပုခံုးသားကို ႐ႈိက္နမ္းလိုက္တယ္။ ေကာင္မေလး သတိမထားမိခင္မွာ သူတိတ္တဆိတ္<br />ထပံ်လာခဲ့တယ္။<br /><br />မ်က္စိတမွိတ္အတြင္းမွာပဲ ေႏြဦးရာသီကို ေရာက္လာခဲ့တယ္။ ေႏြေရာက္တာနဲ႔<br />ခ်က္ခ်င္းပဲ ပုစဥ္းဟာ ေကာင္မေလးနားကို အေရာက္ပ်ံသန္းလာခဲ့တယ္။ ဒါေပမဲ့<br />သူရင္းႏွီးတဲ့ ေကာင္မေလးရဲ႔ေဘးမွာ ခန္႔ညားတဲ့ သူစိမ္းေကာင္ေလးတစ္ေယာက္ကို<br />သူ ေတြ႔လိုက္ေတာ့ ပ်ံသန္းေနတဲ့ သူ႔ေတာင္ပံေတြ ေလဟာနယ္ တ၀က္တပ်က္မွာ<br />အရပ္တန္႔ခံလိုက္ရတယ္။<br /><br />လူေတြက ေကာင္မေလး ကားတိုက္ခံရတာ ဒဏ္ရာေတြ ဘယ္ေလာက္ ျပင္းထန္ေၾကာင္း၊<br />ဒဏ္ရာေတြကို ကုသေပးတဲ့ ဆရာ၀န္ဟာ ေကာင္မေလးအေပၚ ဘယ္ေလာက္ ဂ႐ုစိုက္ေၾကာင္း၊<br />သူတို႔ရဲ႔ အခ်စ္ေတြက စံတင္ထိုက္တဲ့အေၾကာင္း၊ ေကာင္မေလး ဘ၀က အရင္လို<br />ေပ်ာ္ရႊင္ခ်မ္းေျမ့ ေနျပီျဖစ္တဲ့အေၾကာင္း ေျပာသံေတြကို<br />ပုစဥ္းၾကားလိုက္ရတယ္။ ပုစဥ္း ရင္ကဲြရျပန္တယ္။ ဆရာ၀န္ေကာင္ေလးနဲ႔<br />ေကာင္မေလး ပင္လယ္ေဘးသြားျပီး ေန၀င္၊ ေနထြက္ၾကည့္တာကို သူအျမဲေတြ႔ေနရေပမဲ့<br />တစ္ခါတေလ ေကာင္မေလးရဲ႔ ပုခံုးထက္မွာ ခဏသြားနားတာကလဲြလို႔ သူဘာမွ<br />မတတ္ႏိုင္ခဲ့ဘူး။<br /><br />ပုစဥ္းေလးဟာ ရင္ထဲက ေ၀ဒနာေတြကို ၾကိတ္မွိတ္ခံစားရင္ ဒီႏွစ္ေႏြဟာ<br />ခါတိုင္းေႏြထက္ ပိုရွည္လွ်ားေနတယ္လို႔ ထင္မိတယ္။ ေကာင္မေလးနားမွာ<br />ရစ္၀ဲပ်ံသန္းဖို႔လည္း သူမွာ ခြန္အားေတြ ဆုတ္ေလ်ာ့ေနတယ္။<br />ဆရာ၀န္ေကာင္ေလးနဲ႔ ေကာင္မေလးရဲ႔ တီးတိုးစကားေျပာသံနဲ႔ ရယ္သံေတြက သူ႔ကို<br />အသက္႐ႈက်ပ္ေစတယ္။<br /><br />သံုးႏွစ္ေျမာက္ ေႏြရာသီမွာေတာ့ ပုစဥ္းဟာ ေကာင္မေလးကို ခဏခဏ<br />သြားမၾကည့္ေတာ့ဘူး။ သူနားေနက် ေကာင္မေလးရဲ႔ ပုခံုးကို ဆရာ၀န္ေကာင္ေလးက<br />တင္းတင္းက်ပ္က်ပ္ ေပြ႔ဖက္ထားတယ္။ သူ႔ေတာင္ပံနဲ႔ ထိေနက် ေကာင္မေလးရဲ႔<br />ပါးျပင္ဟာလည္း ဆရာ၀န္ေကာင္ေလးက တယုတယနမ္းေနတယ္။ ပုစဥ္းရင္ကဲြတစ္ေကာင္က<br />သူ႔တို႔ေဘးမွာ ရစ္၀ဲေနတယ္ဆိုတာကို ခ်စ္တင္းေႏွာျပီး ၾကည္ႏႈးေနတဲ့<br />သူတို႔ႏွစ္ေယာက္ သတိထားမိမွာ မဟုတ္ဘူး။ ေကာင္မေလးကလည္း အတိတ္ဆိုတာကို<br />လံုး၀ သတိေမ့သြားခဲ့ျပီေလ။<br /><br />သတ္မွတ္ထားတဲ့ (၃)ႏွစ္ဆိုတဲ့ အခ်ိန္ကိုေရာက္ဖို႔ တစ္ရက္အလိုမွာ<br />ေကာင္မေလးနဲ႔ ဆရာ၀န္ေကာင္ေလးတို႔ လက္ထပ္လိုက္ၾကတယ္။ ဘုရားေက်ာင္းထဲ<br />သူပ်ံ၀င္ျပီး ေကာင္မေလးရဲ႔ ပုခံုးထက္မွာ နားလိုက္တယ္။ ေကာင္မေလးနဲ႔<br />ဆရာ၀န္ေကာင္ေလးရဲ႔ ဘုရားသခင္ထံ သစၥာခံယူေနတဲ့ အသံကို သူၾကားလိုက္တယ္။<br />ဆရာ၀န္ေကာင္ေလးက ေကာင္မေလးရဲ႔ လက္ကို လက္ထပ္လက္စြပ္ စြပ္ေပးျပီး<br />နမ္းလိုက္တာကို သူေငးၾကည့္ေနမိတယ္။ သူ႔ပါးျပင္ငယ္ေပၚမွာ မ်က္ရည္ေတြ<br />စီးက်လာခဲ့တယ္။<br /><br />"အသင္ ေနာင္တရျပီလား" ဘုရားသခင္က ပုစဥ္းကို ေမးတယ္။<br />"ေနာင္တ လံုး၀မရပါဘူး" မ်က္ရည္ေတြကို သုတ္ရင္း သူျပန္ေျဖတယ္။<br />"မနက္ျဖန္ဆို လူ႔ဘ၀အသြင္ ေျပာင္းလို႔ရျပီ" ဘုရားသခင္က ေျပာေတာ့ ပုစဥ္းက<br />ေခါင္းခါျပီး "ပုစဥ္းအျဖစ္နဲ႔ ကြ်န္ေတာ္တစ္သက္လံုး ေနပါရေစေတာ့။<br />တစ္ခ်ဳိ႔ကံတရားက လက္လြတ္ဆံုး႐ံႈးဖို႔ စီရင္လာျပီးသားပါ။ တစ္ခ်ဳိ႔ဖူးစာက<br />ေပါင္းစပ္ဖို႔ ကံပါမလာခဲ့ဘူး။ လူတစ္ေယာက္ကို ခ်စ္တာ ရယူပုိင္ဆိုင္မွ<br />မဟုတ္ပါဘူး။ ဒါေပမဲ့ လူတစ္ေယာက္ကို ရယူပိုင္ဆိုင္ျပီးရင္ေတာ့<br />ေကာင္းေကာင္း တန္ဖိုးထား ခ်စ္တတ္ရမယ္"<br /><br />သင့္ရဲ႕ ပုခံုးေပၚမွာေရာ ပုစဥ္းေလးတစ္ေကာင္ နားခဲ့ဖူးသလား....?<br />သင္ေကာ ပုစဥ္းေလးတစ္ေကာင္ ျဖစ္ခဲ့ဖူးသလား......?<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9057053161718071517-964332023170556163?l=www.yawlay.co.cc' alt='' /></div>ေယာေလးhttp://www.blogger.com/profile/10327750743034865585noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-9057053161718071517.post-45582933262440992542012-02-04T11:10:00.000-08:002012-02-04T11:11:30.532-08:00တေန႔ငါမင္းကို မ႐ႈပ္ေတာ့ရင္.....<br /><br />တေန႔ မင္းငါ့ကို ဆက္သြယ္လို႔မရေတာ့ဘူးဆိုရင္… မင္း၀မ္းမနည္းပါနဲ႔… စိတ္မထိခိုက္ပါနဲ႔… ငါကို သတိမရပါနဲ႔…<br />ဒီလို ေကာင္ေလး/ေကာင္မေလးတေယာက္ မင္းကမာၻထဲကို ၀င္ေရာက္ခဲ့တယ္ဆိုတာကို မင္းေမ့လိုက္ပါ။<br />တေန႔ မင္းဆီ ငါဖုန္းမဆက္ေတာ့တဲ့အခါ မေစာင့္ေမွ်ာ္ပါနဲ႔ ငါ့ကိုမ႐ွာပါနဲ႔ ဒီလိုမွာ ငါစိတ္ခ်စြာထြက္ခြါသြားႏိုင္မွာ။<br /><br />တေန႔ မင္းေဘးနားမွာ ရစ္မဲ့သူမ႐ွိေတာ့ဘူးဆိုရင္….. ငါအၿမဲမွန္တယ္လို႔ေျပာတဲ့ငါ မင္းအေပၚ အလိုက္မသိ ဆိုးတဲ့ငါ…<br />ေနာက္ငါးမိနစ္ သံုးမိနစ္ ဆိုၿပီး ဖုန္းေျပာဖို႔ ေစ်းစစ္ေနတဲ့ ငါ… ဖုန္းခ်ေတာ့မယ္ဆိုလဲ အာဘြား….<br /> ျပန္ေတာ့မယ္ဆိုလဲ ေႏြးေထြးတဲ့ေပြ႔ပိုက္မႈကို ေတာင္းဆိုတဲ့ ငါ ….<br />ဒီလို ငါ သာေပ်ာက္သြားရင္ ဒီကမာၻမွာမ႐ွိေတာ့ရင္…………………မင္း၀မ္းနည္းမွာလား…..<br /><br />တေန႔ ငါဆီက ေမးလ္ေတြ မေရာက္ရင္ မင္းကို လာႀကိဳခိုင္းဖို႔ မေျပာရင္ ……. မင္းကို ခၽြဲမဲ့သူ မင္းဆိုးတာေလးကို သေဘာက်တဲ့..<br />မင္းစကားသံကို နားေထာင္ခ်င္တဲ့ … မင္းလာႀကိဳတာကို ေစာင့္ခ်င္တဲ့… မင္းဆီ ဘာမွမဟုတ္တဲ့ ေမးလ္ေတြပို႔ခ်င္တဲ့….<br />မွားသြားရင္လဲ ငိုေနတဲ့ မ်က္ႏွာေလး… တတြတ္တြတ္႐ြတ္ေနတဲ့ အဘြားႀကီးေပါက္စေလး…<br />တခါတေလမွာ အလိုလိုက္ၿပီး တခါတေလ လုပ္ခ်င္တာကိုလုပ္တဲ့…. ဒီလို ငါ မ႐ွိရင္ .. မင္းစိတ္ထိခိုက္မွာလားးးးးးးးးးးး<br />ဒီလိုတေန႔ေရာက္ခဲ့ရင္ မင္းငါ့အတြက္နဲ႔ ၀မ္းနည္းေစခ်င္တယ္။ စိတ္လဲထိခိုက္ေစခ်င္တယ္… နည္းနည္းေလာက္ေတာ့ သတိရပါ…<br />ငါတို႔ရဲ့အတိတ္ေတြကို မင္း တစိတ္ေလာက္မွတ္မိေနရင္ ငါေက်နပ္ပါတယ္…….<br /><br />တေန႔ မင္းအြန္လိုင္း၀င္လို႔ ျဖဴေဖြးေနတဲ့ ဆံပင္ေတြကို ျမင္လိုက္ရင္ ငါတကယ္ ပင္ပန္းေနလို႔ပါ… ငါ ဒဏ္ရာေတြနဲ႔ နာက်င္ေနလို႔ပါ……<br /><br />တေန႔ မင္းရဲ့ဘ၀ထဲမွာငါမ႐ွိေတာ့ရင္… ငါမင္းအေပၚေကာင္းခဲ့တာေတြ ၊ ငါ့ရဲ့ တယူသန္မႈေတြ၊ ေခါင္းမာတာေတြ၊ ငါနားလည္ခြင့္လြတ္ေပးတာေတြ၊ ငါဂ႐ုစိုက္တာေတြ………. ငါကေလးလိုေျပာေနတဲ့ အ႐ူးစကားေတြ ၀မ္းနည္းတဲ့အခ်ိန္ စီးက်တဲ့ မ်က္ရည္စက္ေတြ သက္ျပင္းေလးခ်ၿပီးေျပာတဲ့စကားေတြ…. ငါကိုသတိရေပးပါ….<br /><br />ေခါင္းေမာ့လိုက္ရင္ မိုးေကာင္ကင္ႀကီး၊ ေခါင္းငံု႔လိုက္ရင္ ျမက္ခင္းစိမ္း၊ အသက္႐ွဴေနတဲ့ ေလထု ဒါေတြတူေနရင္ ငါမင္းကိုခံစားၿပီး သတိရလို႔ရပါတယ္……………..<br /><br />တေန႔ မင္းရဲ့အေတြးထဲ ငါမ႐ွိေတာ့ဘူးဆိုရင္ ငါဘာႀကိဳက္တယ္ ငါဘာကိုမႀကိဳက္ဘူး ဘာကို သေဘာက်တယ္ ဘာကိုၾကည္ႏူးတက္တယ္ ဘာကိုနာက်င္တက္လဲဆိုတာေတာ့ မေမ့ပါနဲ႔။ မင္းနဲ႔ပတ္သက္တဲ့ အတိတ္ေတြအားလံုး မင္းအက်င့္ မင္းရဲ့ေပ်ာ္႐ႊင္မႈ ၀မ္းနည္းမႈေတြ မင္းႏွစ္သက္တာေတြ မင္းမႏွစ္သက္တာေတြ မင္းစိတ္႐ႈပ္တာေတြကို ငါရင္မွာကဗ်ည္းထိုးထားတယ္။<br /><br />အခ်စ္ဆိုတဲ့အရာမွာ ညီမွ်တယ္ဆိုတာမ႐ွိသလို ငါဘယ္ေလာက္ထိေပးဆပ္ေနရတယ္ဆိုတာကို ငါမတိုင္းထြာပါဘူး… ဘာလို႔လဲဆို အေပ်ာ္႐ႊင္ဆံုးေပ်ာ္႐ႊင္မႈကို မင္းေပးထားလို႔ပါ……<br /><br />တေန႔ မင္းဘ၀ထဲကငါေပ်ာက္ကြယ္သြားရင္ ငါနဲ႔ပတ္သက္တဲ့အေၾကာင္းအရာအားလံုးကို ေမ့လိုက္ပါ။ မင္းစိတ္ထိခိုက္မွာစိုးလို႔ပါ။ ၀မ္းနည္းမွာစိုးလို႔။ သတိရေနမွာစိုးလို႔။ ဒါေတြက မင္းငါ့ကို ခ်စ္လို႔မဟုတ္ပါဘူး။ ငါနဲ႔ပတ္သက္တာေတြက အက်င့္တခုလိုျဖစ္သြားတဲ့ ငါ့ရဲ့ဖုန္း ငါ့ရဲ့ေမးလ္<br />ငါ့ရဲ့အားကိုးမႈ ငါ့ရဲ့အခ်စ္ ငါ့ရဲ့နားလည္မႈေတြပါ……..<br /><br />လူတစ္ေယာက္က သူ႔ဘ၀မွာ ေနာက္တေယာက္က ႐ွိေနတဲ့ဆိုတဲ့အသိနဲ႔ အဲဒီတေယာက္ကို ႀကိဳက္ႀကိဳက္မႀကိဳက္ႀကိဳက္ ေပ်က္ကြယ္သြားရင္ အနည္းအမ်ားေတာ့ စိတ္ထိခိုက္မွာပါ…<br /><br />တေန႔ မင္းရဲ့အနာဂတ္မွာ ငါမ႐ွိဘူးဆိုရင္ စိတ္ဓါတ္မၾကံ့ခိုင္တဲ့ငါ ဒီေလာကကိုရင္ဆိုင္တဲ့အခါ ဘာေတြျဖစ္လာမွာလဲ…… မင္းကေတာ့မင္းပါပဲ…. ငါေထာင့္တေနရာကေန ၀မ္းနည္းပူေဆြးေနတာကို မင္းျမင္ႏိုင္ပါ့မလား… ငါမင္းေလးနားမွာ အၿမဲ႐ွိေနတာမင္းသိပါ့မလား….<br />မင္းစိတ္ညစ္တဲ့အခ်ိန္ ငါရယ္စရာေတြမေျပာႏိုင္ေတာ့ရင္ မင္း၀မ္းနည္းလို႔ငါမႏွစ္သိမ့္ႏိုင္ရင္ မင္းအနားကလံုး၀ထြက္ခြါသြားရင္…..<br />ဒီလိုေန႔မ်ိဳး ေရာက္လာမယ္ဆိုရင္ ငါ၀မ္းနည္းမွာ ငါအသဲကြဲမွာ ….. ငါစိတ္ကုန္ေနေလာက္ၿပီ…. ငါဟန္ေဆာင္ေနခဲ့တယ္…<br />ဘာမွမျဖစ္တဲ့ပံုစံနဲ႔ ေနေနတယ္… အမွန္ေတာ့ ယူက်ံဳးမရေအာင္ ငိုေကၽြးေနရတယ္… ငါအေရးမလုပ္တဲ့ပံုစံနဲ႔ေနေနတယ္…<br />အမွန္ေတာ့ ဒါဟာငါ့ဘ၀မွာ အေရးႀကီးဆံုးပါ… မင္းကေတာ့………………….. မင္းအတြက္ငါကဘယ္ေလာက္ထိအေရးပါလဲ……………..<br />ငါမင္းအနားက ဘယ္ေတာ့မွမထြက္ခြါဘူးလို႔ေျပာခဲ့တယ္….. <br />ငါထြက္ခြါရင္ မင္းဘယ္လိုျဖစ္သြားမလဲဆိုတာေတာ့ မင္းမေျပာခဲ့ဘူး…..<br />ငါနားလည္ပါတယ္…. ငါမေကာင္းတာပါ…. မင္းရဲ့ဘ၀မွာ ငါဆိုတဲ့ ငါ မ႐ွိသင့္ဘူး….<br />ငါ မင္းအနားက မင္းမသိတဲ့ေနရာေလးမွာငါေနၿပီး တိတ္တခိုးနဲ႔ ငါခ်စ္ေနသင့္တယ္… ငါသတိရေနသင့္တယ္…<br />ငါ အားလံုးအားလံုးကို ေဖာ္ျပလိုက္တဲ့အခ်ိန္မွာ မင္းသိသြားတယ္… နားလည္သြားတယ္….<br />သေဘာေပါက္တယ္.. ဒါေပမဲ့ ငါမ႐ွိေတာ့ဘူးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးး<br />ဒီေန႔ရဲ့ သူစိမ္းဆန္မႈဟာ မေန႔ကရင္းႏွီးခဲ့လို႔ပါ………<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9057053161718071517-4558293326244099254?l=www.yawlay.co.cc' alt='' /></div>ေယာေလးhttp://www.blogger.com/profile/10327750743034865585noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-9057053161718071517.post-49389782240201595182012-02-04T11:04:00.000-08:002012-02-04T11:06:43.023-08:00<span style="font-weight:bold;">"ေဆာရီး"လို႔အလြယ္တကူမေျပာပါနဲ႔</span><br /><br /><br />ေကာင္ေလးနဲ႔ ေကာင္မေလးက ငယ္ငယ္ေလးတည္းက အတူ ႀကီးျပင္း လာၾကသူေတြ ျဖစ္တယ္။ ေကာင္ေလးက ေကာင္မေလးကို အၿမဲအေဖာ္ေခၚၿပီး ရြာျပင္ဖက္က ေခ်ာင္းစပ္မွာ ငါးသြားဖမ္းေလ့ရွိတယ္။ ငါးဖမ္းျပန္တိုင္း<br />ေကာင္ေလးရဲ႕ ပလိုင္းထဲမွာ ငါးေတြကအျပည့္… ေကာင္မေလးမွာေတာ့ လက္ဗလာနဲ႔<br />ျပန္ခဲ့ရတာခ်ည္းပဲ။ ငါးမရခဲ့တဲ့ ေကာင္မေလးက မ်က္ရည္အဝဲသားနဲ႔<br />အိမ္ျပန္ေရာက္တဲ့အထိ မေပ်ာ္ရႊင္ခဲ့ဘူး။<br /><br />ညစာစားခါနီး အိမ္ေရွ႕တံခါးေခါက္သံၾကားေတာ့ ေကာင္မေလးက တံခါးဖြင့္ၾကည့္တယ္။ တံခါးေရွ႕မွာရပ္ေနတဲ့ ေကာင္ေလးကိုေတြ႔ေတာ့ ႏႈတ္ခမ္းစူၿပီး လွည့္ထြက္မယ္လုပ္ေတာ့ ေကာင္ေလးက ကပ်ာကယာေရွ႕တက္ၿပီး<br />“နင့္ငါးေတြ ငါဖမ္းပစ္လိုက္တာ ေဆာရီးေနာ္. ေရာ့ ဒါနင့္အတြက္” လို႔<br />ေတာင္းပန္ၿပီး ငါးေတြထည့္ထားတဲ့ ဖန္ငါးကန္ေလးကို လွမ္းေပးတယ္။<br />စူေနတဲ့ေကာင္မေလးရဲ႕ ႏႈတ္ခမ္းေလးေျပေလ်ာ့သြားၿပီး အၿပံဳးပန္းတစ္ပြင့္<br />ဖူးပြင့္လာခဲ့တယ္။ ရိုးသားျဖဴစင္တဲ့ ကေလးဘဝကို အဲဒီလို အျပစ္ကင္းကင္း<br />သူတို႔ျဖတ္သန္းရင္း တေျဖးေျဖး ႀကီးျပင္းလာခဲ့ၾကတယ္။<br /><br />အဲဒီ “ေဆာရီး” က ရိုးသားျဖဴစင္တဲ့ေဆာရီးျဖစ္ပါတယ္။<br /><br />ေကာင္ေလးက ေကာင္မေလးကို အၿမဲစေနာက္တတ္တယ္။ ေကာင္မေလးငိုတဲ့အထိ သူအစသန္ခဲ့သလို ေကာင္မေလးရယ္တဲ့အထိ သူေခ်ာ့တတ္ခဲ့တယ္။ ေကာင္ေလးက ေကာင္မေလးရဲ႕စက္ဘီးကို အၿမဲေလခိုးေလွ်ာ့ၿပီး တစ္ေနရာမွာ<br />ပုန္းေနတတ္တယ္။ ေျခမကိုင္၊ လက္မကိုင္မိျဖစ္ေနတဲ့ ေကာင္မေလးကို<br />ေခ်ာင္းၾကည့္ရင္း သူ႔ဆီဆက္လာမယ့္ ေကာင္မေလးရဲ႕ဖုန္းကို သူေစာင့္ေနခဲ့တယ္။<br />ၿပီးေတာ့ ေကာင္မေလးဆီက ေလခိုးေလွ်ာ့တဲ့သူခိုးကို ဆူပူႀကိမ္းေမာင္းသံေတြ<br />နားေထာင္ၿပီး သူသေဘာက်ေနတတ္တယ္။ ဘာေၾကာင့္မွန္းမသိ ေကာင္မေလးရဲ႕<br />အဲဒီလိုအျပဳအမႈကို သူအရမ္းႏွစ္ၿခိဳက္ခဲ့တယ္။<br /><br />ေခ်ာင္းၾကည့္ရာကေန ေကာင္ေလးထြက္လာၿပီး အေဝးကအခုမွ ေရာက္လာဟန္နဲ႔ ေလမရွိတဲ့စက္ဘီးကို ကူတြန္းေပးတတ္တယ္။ ေဘးက ပြစိပြစိေရရြတ္ေနတဲ့ ေကာင္မေလးကိုၾကည့္ၿပီး သူခိုးရယ္ေနတတ္တယ္။ ၿပီးမွ<br />စိတ္မေကာင္းဟန္နဲ႔ “ေဆာရီး…. ငါမွားသြားတယ္” လို႔ ေတာင္းပန္တတ္တယ္။<br />က်ိန္ဆဲေနတဲ့ ေကာင္မေလးႏႈတ္ခမ္းေတြ ေပ်ာ့ေပ်ာင္းသြားၿပီ<br />ေနာက္တစ္ႀကိမ္ဒီလိုမလုပ္ဖို႔ ေကာင္ေလးကို ဆံုးမတတ္တယ္။ ေကာင္မေလးရဲ႕<br />အဆံုးအမေအာက္မွာ ေကာင္ေလးက ေခါင္းငံု႔လို႔….. ေန႔ရက္ေတြကို ရယ္ေမာျခင္းနဲ႔<br />သူတို႔အဆံုးသတ္ခဲ့ၾကတယ္။<br /><br />အဲဒီ “ေဆာရီး” က ေပ်ာ္ရႊင္တဲ့ေဆာရီးျဖစ္ပါတယ္။<br /><br />ဒီလိုနဲ႔ ေက်ာင္းၿပီးေတာ့ ေကာင္ေလးနဲ႔ေကာင္မေလး ကိုယ္စီအလုပ္ဝင္ၾကတယ္။ ေကာင္ေလးကအလုပ္မ်ားၿပီး နားရက္ေတြ သိပ္မရွိခဲ့ဘူး။ ေကာင္မေလးက သူ႔ကိုဂရုမစိုက္ဘူးဆိုၿပီး<br />ေကာင္ေလးကို အျပစ္တင္တယ္။ ေနာက္ေတာ့ ပထမဆံုးအႀကိမ္ သူတို႔ရန္ျဖစ္ခဲ့ၾကတယ္။<br />ေကာင္မေလးငိုေတာ့ ေကာင္ေလးက “ဒါ ငါ့အလုပ္အတြက္” လို႔ ေျဖရွင္းတယ္။<br /><br />ဒီလိုေသြးေအးစစ္ပဲြက ရက္ေတာ္ေတာ္ၾကာသြားတယ္။ ေနာက္ေတာ့လည္း ေကာင္မေလးက မေနႏိုင္ပါဘူး။ ေကာင္ေလးကို ျပန္ေခၚၿပီး စစ္ေျပၿငိမ္းေၾကာင္း လက္နက္ခ်တယ္။ ေနာက္ပိုင္းမွာ<br />သူတို႔မၾကာခဏ ရန္ျဖစ္လိုက္ ျပန္ေခၚလိုက္ လုပ္ခဲ့ၾကတယ္။ ရန္ျဖစ္တိုင္းလည္း<br />ေကာင္မေလးဘက္ကစၿပီး ေျပၿငိမ္းတာခ်ည္းပဲ။<br /><br />အဲဒီႏွစ္က ေကာင္မေလးရဲ႕ေမြးေန႔မွာ ရိုမန္တစ္ဆန္ဆန္ ေမြးေန႔ပဲြလုပ္ေပးမယ္လို႔ ေကာင္ေလးက ေကာင္မေလးကို ဂတိေပးတယ္။ ေမြးေန႔မွာ ေကာင္ေလးအလာကို ေကာင္မေလးေစာင့္ေနခဲ့တယ္။<br />ညဥ့္နက္သန္းေခါင္အထိ၊ မိုးလင္းတဲ့အထိ ေစာင့္ေနခဲ့တယ္။ မနက္ႏိုးလာတဲ့<br />ေကာင္မေလးရဲ႕ပါးျပင္ေပၚမွာ မ်က္ရည္စီးေၾကာင္းရာေတြ စြန္းထင္းလို႔….<br />ေကာင္ေလးေရာက္လာေတာ့ ေကာင္မေလးရဲ႕ မ်က္ရည္ေတြကို သုတ္ေပးရင္း “ေဆာရီးေနာ္…<br />နင့္ကို ငါလက္ထပ္ပါရေစ” ဆိုၿပီး လက္စြပ္တစ္ကြင္းထုတ္ေပးတယ္။<br /><br />အဲဒီ “ေဆာရီး” က တစ္ဘဝစာကို တာဝန္ယူရဲတဲ့ေဆာရီးျဖစ္ပါတယ္။<br /><br />မဂၤလာေဆာင္ အတူေနၿပီးတဲ့ေနာက္ ေကာင္ေလးရဲ႕အလုပ္အကိုင္ေတြ ပိုတိုးတက္ေအာင္ျမင္ခဲ့တယ္။ ေကာင္မေလးက ေကာင္ေလးအတြက္ ေန႔တိုင္းခ်က္ျပဳတ္၊ ေလွ်ာ္ဖြပ္နဲ႔ ကြၽမ္းက်င္တဲ့<br />အိမ္ေထာင္ရွင္မတစ္ဦးျဖစ္ခဲ့တယ္။ ေကာင္မေလးက ေစ်းသြားတိုင္း<br />ငါးေလးေတြဝယ္လာၿပီး ကန္ေလးထဲမွာ ေမြးထားတတ္တယ္။ “ဘာေၾကာင့္လဲ” လို႔<br />ေကာင္ေလးေမးခဲ့ရင္ ဘာမွျပန္မေျဖဘဲ သူၿပံဳးေနခဲ့တတ္တယ္။<br /><br />တေျဖးေျဖး ေကာင္ေလးအိမ္ျပန္ေနာက္က်လာတယ္။ ျပန္လာတိုင္းလည္း ေရေမႊးနံ႔တစ္မ်ဳိးမ်ဳိးက ေကာင္ေလးကိုယ္မွာ ကပ္ၿငိလာတတ္တယ္။ ဒါကို ေကာင္မေလး မေမးခင္ အေၾကာင္းအမ်ဳိးမ်ဳိးျပၿပီး<br />ေကာင္ေလးေျဖရွင္းတတ္တယ္။ အဲဒီကစ ေကာင္မေလး စကားသိပ္မေျပာေတာ့ဘူး။<br />အရင္ကလိုလည္း မသြက္လက္ေတာ့ဘူး။ ဘယ္မွလည္း သိပ္မသြားေတာ့ဘဲ မရႊင္မပ်နဲ႔<br />အိမ္ထဲမွာပဲ ေအာင္းေနတတ္ခဲ့တယ္။ ခံစားခ်က္မ်ားတဲ့ ကိုရီးယားကားေတြၾကည့္ၿပီး<br />ေကာင္မေလးငိုေနတတ္တယ္။<br /><br />ေနာက္ပိုင္း ေကာင္ေလးေနာက္က်ျပန္လာတိုင္း သူ႔ကိုယ္ေပၚမွာ ေရေမႊးနံ႔တစ္မ်ဳိးပဲ ရတတ္ေတာ့တယ္။ ေကာင္မေလးဘာမွ မေမးခဲ့ပါဘူး။ ဒါကိုေကာင္ေလးက မလံုသလိုနဲ႔ “ေဆာရီး… ဒီေန႔ အလုပ္မွာ<br />စားပဲြေသာက္ပဲြရွိျပန္တယ္” လို႔ ေျပာတတ္တယ္။<br /><br />အဲဒီ “ေဆာရီး” က လိမ္ညာျခင္းအစရဲ႕ေဆာရီးျဖစ္ပါတယ္။<br /><br />တေျဖးေျဖး အလုပ္အေၾကာင္းျပၿပီး ေကာင္ေလး အိမ္မျပန္လာခဲ့ေတာ့ဘူး။ အလုပ္အကိုင္ေကာင္းေလ၊ ေဘးက ေျမႇာက္ပင့္တဲ့လူမ်ားေလနဲ႔ ေကာင္ေလးရဲ႕ေန႔ရက္ေတြက<br />ေျမႇာက္ပင့္သံေတြၾကားထဲမွာ ဂုဏ္ယူဝင့္ၾကြားစြာနဲ႔ ကုန္ဆံုးခဲ့တယ္။<br />ေကာင္မေလးကေတာ့ အိမ္ထဲအိမ္ျပင္ေတာင္ အထြက္နည္းခဲ့တယ္။ ကိုယ့္ကိုယ္ကို<br />အိမ္ထဲမွာ ပိတ္ေလွာင္ၿပီးေနခဲ့တယ္။ အရင္တုန္းက<br />ေကာင္ေလးနဲ႔ေျပာမကုန္ႏိုင္တဲ့ တီတီတာတာစကားေလးေတြ ရွိခဲ့ေပမယ့္<br />အခုခ်ိန္မွာေတာ့ ေကာင္မေလးက တစ္ေယာက္ထဲ အေဖာ္မဲ့လို႔ အထီးက်န္ေနခဲ့ရတယ္။<br /><br />ေကာင္ေလးကို “ဘယ္အခ်ိန္ ျပန္လာမလဲ?” လို႔ ေမးတိုင္း ေကာင္ေလးက အစာသီးနင္သြားတဲ့အသံနဲ႔ “ေဆာရီး… ငါအလုပ္မ်ားေနတယ္” လို႔ ျပန္ေျဖတတ္တယ္။ ဖုန္းခြက္ကို မသာမယာခ်ရင္း ေကာင္မေလး<br />စိတ္မေကာင္းျဖစ္ခဲ့တယ္။ အဲဒီေနာက္မွာေတာ့ ေကာင္ေလးဘယ္အခ်ိန္<br />အိမ္ျပန္လာမလဲဆိုတာကို သူမေမးခဲ့ေတာ့ဘူး။<br /><br />အဲဒီ “ေဆာရီး”က ဝတ္ေက်တမ္းေက်ေျပာတဲ့ ေဆာရီးျဖစ္ပါတယ္။<br /><br />ရုပ္ရွင္ေတြထဲကလုိမ်ဳိး ေကာင္မေလးက သူ႔ကိုယ္သူ အလွစျပင္ခဲ့တယ္။ ေကာင္ေလးအိမ္မျပန္တာဟာ တစ္ေန႔တစ္ေန႔ အိုစာသြားတဲ့ သူ႔ရုပ္ရည္ေၾကာင့္ျဖစ္မယ္ဆိုၿပီး အလွေတြ သူစျပင္ခဲ့တယ္။<br />ကိုယ္ရဲ႕ေပ်ာ္ရႊင္ျခင္းကို ကိုယ္ကိုယ္တိုင္ လုပ္ေဆာင္မွရႏိုင္မယ္၊<br />တြန္႔ဆုတ္ေနလို႔ မျဖစ္မွန္း သူသိခဲ့တယ္။<br /><br />အဲဒီေန႔က ေကာင္မေလးအလွေတြျပင္ၿပီး ေကာင္ေလးဆီကို သြားခဲ့တယ္။ ဒါဟာ ေကာင္ေလးရဲ႕အလုပ္ဆီ ပထမဆံုးအႀကိမ္ သူသြားခဲ့တာျဖစ္သလို ေနာက္ဆံုးအႀကိမ္လဲဟုတ္ခဲ့တယ္။ ဓာတ္ေလွကားခလုတ္ကို<br />ႏွိပ္ၿပီး ေကာင္ေလးအၿမဲေျပာတဲ့ “အလုပ္မ်ားတယ္” ဆိုတဲ့ေနရာကို<br />သူေရာက္လာခဲ့တယ္။ ခမ္းခမ္းနားနားျပင္ထားတဲ့ ကုမၸဏီေထာင့္တိုင္းကို<br />သူလိုက္ၾကည့္ခဲ့တယ္။ ေနရာတိုင္းက လွပလို႔ေနတယ္။ ဝရန္တာကိုျဖတ္ၿပီး<br />ေကာင္ေလးရဲ႕ရံုးခန္းဆီ သူေရာက္လာခဲ့တယ္။ ရံုးခန္းတံခါးကို သူသာသာေလး<br />တြန္းဖြင့္ၾကည့္လိုက္တ့ဲ တခဏ သူအံ့ၾသမင္သက္သြားမိတယ္။<br /><br />သူ႔မ်က္စိေရွ႕မွာ ေတြ႔ရတဲ့သူက သူ႔ခင္ပြန္းမဟုတ္ခဲ့ဘူး… သူ႔စက္ဘီးကို ေလအၿမဲခိုးေလ်ာ့တဲ့ ေနာက္ေတာက္ေတာက္ ေကာင္ေလးမဟုတ္ခဲ့ဘူး… ငါးေတြဖမ္းၿပီး ကန္ထဲထည့္ခဲ့တဲ့ ေကာင္ေလးလည္း<br />မဟုတ္ခဲ့ဘူး….<br /><br />တစ္ျခားမိန္းမတစ္ေယာက္နဲ႔ အၾကည္ဆိုက္ေနတဲ့ ေယာက္်ား၊ ေသြးသားေတြ ဆာေလာင္ေနတဲ့ အရိုင္းတိရစာၦန္ျဖစ္ေနခဲ့တယ္။<br /><br />ေကာင္မေလးကိုေတြ႔ေတာ့ ေကာင္ေလးက ကပ်ာကယာ ေျဖရွင္းဖို႔လုပ္တယ္။ ေနရာကေန ေကာင္မေလး ခ်က္ခ်င္းလွည့္ထြက္ေတာ့ ေနာက္ကေန ေကာင္ေလးအေျပးလိုက္တယ္။ အဲဒီညက မိုးေတြသည္းသည္းမည္းမည္း ရြာသြန္းလို႔………<br /><br />ေကာင္ေလးရဲ႕ေအာ္သံေတြကို ေကာင္မေလး ဂရုမစိုက္ခဲ့ေတာ့ဘူး။ “ေဆာရီးပဲ…. နင့္ကိုပဲ ငါခ်စ္ပါတယ္ကြာ… နင့္ကိုပဲ ငါတကယ္ခ်စ္တာပါ” တဲ့။ ေကာင္ေလးရဲ႕ေအာ္သံေတြ မိုးသံနဲ႔အတူ ေရာေထြးလို႔<br />ေကာင္မေလးမၾကားခဲ့ပါဘူး။<br /><br />အဲဒီ “ေဆာရီး” က လူကိုထိခိုက္နာက်င္ေစတဲ့ေဆာရီး ျဖစ္ပါတယ္။<br /><br />ေကာင္မေလးကို ေကာင္ေလးရွာမေတြ႔ခဲ့ေတာ့ဘူး။ ေကာင္မေလးေပ်ာက္ေနခဲ့တယ္။ ေကာင္မေလးမရွိေတာ့ ေကာင္ေလးရဲ႕ကမာၻက ေမွာင္မည္းလို႔… အလုပ္လုပ္ခ်င္စိတ္လဲ မရွိေတာ့ဘူး။ ေန႔ရက္ေတြကို<br />အရက္နဲ႔ျဖတ္သန္းခဲ့တယ္။ ေကာင္မေလးကို လိုက္ရွာခ်င္ေပမယ့္ သူငယ္ခ်င္းမရွိတဲ့<br />ေကာင္မေလးကို ဘယ္သြားရွာရမွန္း မသိခဲ့ဘူး။ ေကာင္မေလးရဲ႕တစ္ဦးတည္းေသာ<br />သူငယ္ခ်င္းက သူပဲရွိခဲ့တာမို႔ ဖုန္းအလာကို ေစာင့္ေနဖို႔ပဲ<br />ေကာင္ေလးတတ္ႏိုင္ခဲ့တယ္။ ေကာင္မေလးရဲ႕ ဖုန္းေတြလြတ္သြားမွာစိုးလို႔<br />ဖုန္းကို (၂၄)နာရီလံုး ဖြင့္ၿပီးေစာင့္ေနခဲ့တယ္။<br /><br />ေကာင္ေလးရဲ႕ ဒီလိုေစာင့္ေမွ်ာ္ျခင္းက ႏွစ္ဝက္အထိၾကာသြားခဲ့တယ္။ တစ္ေန႔မွာ စာတိုက္ကေန ဗူးေလးတစ္လံုး ေရာက္လာခဲ့တယ္။ ဗူးထဲမွာ ေခ်ာင္းငါးေလးေတြရဲ႕ နမူနာရုပ္ၾကြေလးေတြပါတယ္။<br />ငါးတခ်ဳိ႕က သစ္ရြက္ေလးေဘးမွာ၊ တခ်ဳိ႕က ျမက္ေတြၾကားထဲမွာ<br />ပံုစံအမ်ဳိးအမ်ဳိးနဲ႔ ရွိေနခဲ့တယ္။ ဗူးထဲမွာ စာတစ္ေစာင္လည္းပါၿပီး စာထဲမွာ<br />ဒီလိုေရးထားပါတယ္။<br /><br />“နင့္ကိုေတြ႔ဖို႔ ငါ့မွာ သတၱိမရွိခဲ့ဘူး။ ငါေပ်ာ့ညံ့လြန္းလို႔ျဖစ္မယ္ ဒါမွမဟုတ္ နင့္ကိုငါ လံုးဝမေတြ႔ခ်င္လို႔လည္းျဖစ္မယ္။ ငါ ေနေကာင္းတယ္။ နင့္ကိုခဲြၿပီး<br />ဘယ္လိုရွင္သန္ရမယ္ဆိုတာကို ငါသိခဲ့တယ္။ ငါ့ကိုယ္ငါ<br />ဂရုစိုက္ေကြၽးေမြးႏိုင္ခဲ့တယ္။ နင့္အျပန္ကို ငါေန႔တိုင္း<br />ေစာင့္စရာမလိုေတာ့ဘူး။ ဟင္းေတြ ပူပူေႏြးေႏြးခ်က္ၿပီး ေအးစက္သြားတဲ့အထိ<br />ငါေစာင့္စရာ မလိုခဲ့ေတာ့ဘူး။ ဖုန္းလည္း ငါမသံုးေတာ့ဘူး။ နင့္အတြက္နဲ႔<br />(၂၄)နာရီလံုး ဖုန္းကို ငါဖြင့္ထားစရာလဲ မလိုေတာ့ဘူး။<br /><br />ငါ့ကိုယ္ငါ ဘယ္လိုၾကင္နာရမယ္ဆိုတာကို ငါနားလည္သြားၿပီ။ လွပတဲ့ေန႔ရက္ေတြကို ဘယ္လိုတန္ဖိုးထားရမယ္ဆိုတာကို ငါသိသြားၿပီ။ နင့္ကို ဘယ္လိုခ်စ္ရမယ္ဆိုတာကို ငါေမ့လိုက္ႏိုင္ခဲ့ၿပီ။<br />ဘာျဖစ္လို႔လဲဆိုေတာ့ ငါ့အခ်စ္ေတြကို အနာတရျဖစ္ေအာင္<br />နင္ေဆာ့ကစားခဲ့လို႔ျဖစ္တယ္။ ကြာရွင္းစာခ်ဳပ္ကို ငါးကန္ေအာက္မွာ<br />ငါဖိထားခဲ့တယ္။ နင္လက္မွတ္ထိုးၿပီးရင္ ဒီလိပ္စာအတိုင္း ငါ့ကိုပို႔ေပးခဲ့ပါ။<br />ေဆာရီးပဲ…. ငါစိတ္ေတြ ပင္ပန္းႏြမ္းနယ္သြားခ့ဲပါၿပီ”<br /><br />လိပ္စာအတိုင္း ေကာင္မေလးကို ေကာင္ေလးသြားရွာခဲ့တယ္။ ရင္ထဲမွာ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္အျပည့္နဲ႔ ေကာင္မေလးဆီက ခြင့္လြတ္ျခင္းေတြယူၿပီး ေကာင္မေလးမရွိရင္ သူ႔ဘဝ<br />မရွင္သန္ရဲတဲ့အေၾကာင္းေျပာဖို႔ ေကာင္ေလးလိုက္သြားခဲ့တယ္။ ဒါေပမယ့္<br />အိမ္တံခါးဖြင့္ေပးတဲ့သူက ေကာင္မေလးကိုယ္တိုင္ မဟုတ္ခဲ့ဘူး။ ေကာင္ေလးဆီက<br />စာေရးၿပီးတဲ့ေနာက္ သူ႔ကိုယ္သူ အဆံုးစီရင္သြားပါတယ္လို႔ ေကာင္မေလးအေဖက<br />စိတ္မေကာင္းစြာေျပာတယ္။ ေကာင္ေလးအသိေတြ ခ်ာခ်ာလည္ကုန္တယ္။ ေနာင္တေတြက<br />တေပြ႔တပိုက္နဲ႔ သူ႔တစ္သက္စာေတာင္ ထမ္းပိုးလို႔ မႏိုင္ခဲ့ပါဘူး။<br /><br />တခ်ဳိ႕ “ေဆာရီး” က အဲဒီလိုနည္းနဲ႔ အဆံုးသတ္ခဲ့ၾကတယ္။<br /><br />ဘဝတစ္ေလွ်ာက္မွာ ကိုယ့္ကို တစ္သက္တာ တန္ဖိုးထားျမတ္ႏိုးသူတစ္ေယာက္ကိုေတာ့ လူတိုင္းႀကံဳၾကရမွာပဲ။ အဲဒီလို ကိုယ့္ကိုယ္တန္ဖိုးထားသူကို ျမတ္ႏိုးတတ္ပါေစ။ “ေဆာရီး”ဆိုတဲ့<br />ေတာင္းပန္မႈတိုင္းက “ကိစၥမရွိပါဘူး”ဆိုတဲ့စကားနဲ႔<br />လဲလွယ္လို႔မရႏိုင္ခဲ့ပါဘူး။ ကိုယ္ခ်စ္တဲ့သူကို မျမင္ႏိုင္တဲ့<br />အနာတရနဲ႔ဒဏ္ရာေတြ မေပးမိပါေစနဲ႔။ ဒါဟာ ႏွစ္ဦးႏွစ္ဖက္လံုးကို<br />ထိခိုက္နာက်င္ေစပါတယ္။<br /><br />ဒီပံုျပင္ကို ႀကိဳက္ႏွစ္သက္ခဲ့ရင္ သူငယ္ခ်င္းေတြကို မွ်ေဝေပးပါ။ “အခ်စ္”ဆိုတာကို ခံစားေစၿပီး “ေဆာရီး”ကို အလြယ္တကူ မေျပာမိဖို႔ သူတို႔နားလည္တတ္ပါေစ….<br /><br />5.2.12(sunday ) 2 pm<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9057053161718071517-4938978224020159518?l=www.yawlay.co.cc' alt='' /></div>ေယာေလးhttp://www.blogger.com/profile/10327750743034865585noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-9057053161718071517.post-37298501409744322322012-02-04T11:02:00.000-08:002012-02-04T11:03:20.645-08:00လထြက္မွညနက္တာသိခဲ ့ရသလို<br />ေနာက္ေက်ာကိုဓားနဲ ့ထိုးမွနာရေကာင္းမွန္းသိခဲ ့ရတယ္<br />နင္ခ်စ္တာငါ့ကိုငါေတာ့အထာႀကီးလိုဆရာႀကီးလို<br />ေပ်ာ္ေနတုန္းျဗဳန္းဆို<br />နင္ထားခဲ ့မွ<br />ငါကက်န္ရစ္သူႀကီးျဖစ္မွန္းသိလိုက္ရတယ္<br />ငါေတာေတာ္အေသးတာဘဲေနာ္..:P<br />အဟတ္အဟတ္...........<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9057053161718071517-3729850140974432232?l=www.yawlay.co.cc' alt='' /></div>ေယာေလးhttp://www.blogger.com/profile/10327750743034865585noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-9057053161718071517.post-8222722541185089412012-02-04T10:58:00.000-08:002012-02-04T11:00:56.861-08:00ေမေမ.......<br />ေမေမ့ကိုအရမ္းလြမ္းတရ္ဒီမနက္.<br />အျမဲတမ္းဆူးေလးအိပ္ရာနိုးခ်ိန္ကေစာတတ္ပါတယ္ေမေမရဲ ့။<br />မနက္မိုးလင္းရင္ထေတာ့ဆူးေလးမိန္းခေလးဆိုတာေနျမင့္တဲ ့အထိမအိပ္ရဘူးလိမ္မာတယ္ေနာ္ေမေမ့သမီးကဆိုတဲ ့အသံေလးလြမ္းတယ္။<br />အိပ္ခ်င္မူးတူးထလာတဲ ့သမီးကိုေသာက္ေရတခြက္အရင္ဆံုးတိုက္တတ္တဲ ့ေမေမ့ကိုလြမ္းတယ္.<br />ေမေမျပင္ေပးတဲ ့မနက္စာဆူးမစားရတာႀကာလွပီေမေမရယ္<br />ဘယ္မွာလဲေမေမ့လက္ရာထမင္းေႀကာ္ဘယ္မွာလဲေမေမနွပ္ေပးတဲ ့ေကာ္ဖီေလးဆူးေမေမ့ကိုလြမ္းတယ္။<br />ေမေမနဲ ့အတူဘုရားဆြမ္းေတာ္ကပ္မယ္ေရေတာ္ပန္းေတာ္လဲမယ္ေမေမ<br />ခုဆူးတေယာက္ထဲရယ္ပါ။ေမေမသင္ေပးခဲ့ သလိုတရက္မွမပ်က္ခဲ ့ပါဘူးေမေမ။<br />ဆူးေလးေဆးေသာက္ခ်ိန္လို ့မနက္၈နာ၇ီတိုင္းသတိေပးတတ္တဲ ့ေမေမ့ကိုလြမ္းတယ္။<br />မနက္၁၀နာ၇ီ၁၁နာ၇ီဆိုေရအတင္းခ်ိဳးခိုင္းတဲ ့ေမေမ့ကိုလြမ္းတယ္<br />ညေနေရခ်ိဳးရင္ဆူးေလးဖ်ားလိမ့္မယ္ေနာ္လို ့ေျပာတတ္တဲ ့ေမေမ့ကိုလြမ္းတယ္။<br />မနက္စာဖြယ္ဖြယ္ရာရာနဲ ့ေမေမ့လက္ရာထမင္း၀ိုင္းေလးကိုလြမ္းတယ္။<br />ဟင္းတခြက္၊အသုတ္တခြက္၊အေရေသာက္တခြက္၊အေႀကာ္တခြက္၊ငပိရည္ဒါမွမဟုတ္ငပိေႀကာ္နဲ ့တို ့စရာ<br />လြမ္းတယ္ေမေမ။ဆူးဘာသာေလခုတေလာေခါက္ဆြဲျပဳတ္နဲ ့ညားေနတာႀကာပီေမေမရဲ ့။<br />ကိုယ့္ဘာသာခ်က္တဲ ့ဟင္းကိုယ္ျပန္အားမေပးခ်င္ေလာက္ေအာင္ကို<br />ဆူးထမင္းစားမေကာင္းတာႀကာျပီေမေမရယ္။<br />ဆူးခုေလေမေမမႀကိဳက္တဲ ့ပန္းကန္ထဲဟင္းေတြပံုျပီးထမင္းစားပြဲမဟုတ္တဲ ့<br />ကြန္ျပဴတာေရွ့မွာစားတတ္ေနျပီေမေမမဆူပါနဲ ့ေနာ္။<br />ထမင္းစားပြဲမွာတေယာက္တည္းဆူးမစားခ်င္ေတာ့ဘူးေမေမ<br />မ်က္ရည္က်ျပီးဒီအရသာမရိွတဲ ့ထမင္းေအးစက္စက္ေတြဆူးမႀကိဳက္ဘူး။<br />ေန့လည္ဆိုတေရးအိပ္ခိုင္းတတ္တဲ ့ေမေမ့ကိုလြမ္းတယ္။<br />ေငြဘယ္ေလာက္ကုန္ကုန္ကြယ္ဆူးေလးသက္သာရင္ေက်နပ္တယ္ဆိုျပီး<br />ဆူးေလးေခါင္းကိုပုတ္ျပီးေျပာတတ္တဲ ့ေမေမ့အျပံဳးမ်က္နွာေလးလြမ္းတယ္။<br />ေန့လည္၂နာရီဆိုဆူးေလးခနေဆးေသာက္လိုက္ပါဦးျပီးမွျပန္အိပ္ေနာ္ဆိုတဲ ့အေျပာခ်ိဳခ်ိဳေလး<br />ဆူးေလးလြမ္းတယ္ေမေမ။<br />ညေနေစာင္းရင္လမ္းေလွ်ာက္ရေအာင္ဆူးေလးရယ္<br />အိမ္ထဲဘဲမေနနဲ ့သမီးေလးလာဆိုျပီးလက္အတင္းဆြဲေခၚတတ္တဲ ့ေမေမ့ကိုလြမ္းတယ္။<br />ညဘက္တူတူႀကည့္တဲ ့ကိုရီးယားကားထဲကေမေမႀကိုက္တဲ့ဂ်ြန္ေစာရယ္<br />ဆူးေလးႀကိဳက္တဲ ့ထယ္ေစာက္ရယ္ဘယ္သူပိုေခ်ာလဲျငင္းခ်င္ေသးတယ္ေမေမရယ္။<br />ညနက္နက္ေနတတ္တဲ ့ဆူးေလးကိုအတင္းေခ်ာ့ေမာ့အိပ္ေစတဲ ့ေမေမ့ကိုလြမ္းတယ္။<br />ညမအိပ္ခင္ဘုရားကန္ေတာ့ေလဆူးေလး<br />ဘုရားတရားနဲ ့ေ၀းတာေမေမမႀကိဳက္ဘူးေနာ္ဆိုတဲ ့ဆူသံေလးလြမ္းတယ္။<br />ညအိပ္ရာ၀င္ခါနီးတိုင္းႏြားနို ့တခြက္ကိုဇြတ္တိုက္တတ္တဲ ့ေမေမ့ကိုဆူးေလးလြမ္းတယ္။<br />ခုဆူးေလးအက်င့္ပ်က္ေနပီေမေမရဲ ့ဆူးမႀကိဳက္တဲ ့ႏြားနို ့လံုး၀ကိုမေသာက္ဘူး။<br />ေမေမျပန္လာရင္မဆူပါနဲ ့ေနာ္။<br />ညအိပ္ေနခ်ိန္ေစာင္မျခံဳအိပ္တတ္တဲ ့ဆူးေလးကိုတေရးနိုးတိုင္းေစာင္ျခံဳပီးသားျဖစ္ေစခဲ ့တဲ ့<br />ေမေမ့ကိုဆူးေလးလြမ္းတယ္။<br />ဆူးေလးအိပ္ရာထဲမွာ၀တၱဳစာအုပ္ေတြမေတြ ့ခ်င္ဘူးေနာ္။သတိထားေနဆိုတဲ ့ေမေမ့ကိုလြမ္းတယ္။<br />ေမေမ့ကိုလာလာမခြနဲ ့ဖက္လံုးကိုခြအိပ္ဆိုတဲ ့<br />ေမေမ့အသံေလးဆူးေလးလြမ္းတယ္။<br />ဆူးေလးဆီျပန္လာပါေမေမ။<br />ေဖ့ေဖ့နားဘဲမေနပါနဲ ့ေနာ္။<br />ေမေမခ်စ္တယ္ဆိုတဲ ့သမီးကျမန္မာျပည္မွာတေယာက္တည္းရယ္ပါေမေမရယ္။<br /><br /><br /><br />ေမေမ့ကိုလြမ္းတရ္<br />အလိုမရိွတဲ ့လူေတြႀကားေနရတာျငီးေငြ့လာေတာ့<br />ေမေမ့ေမတၱာေအးေအးေလး<br />သမီးေတာင့္တတတ္ေနျပီ<br />ျုပန္လာပါေမေမရယ္<br />သမီးေလးအတြက္ေမေမလိုအပ္တယ္ဆိုတာေမေမအသိဆံုးပါ<br />တရားမရီွဘူးဘဲဆိုဆို<br />အမွားေတြမ်ားေနတဲ ့သမီးဆီ<br />ေမေမျမန္ျမန္ျပန္လာေပးပါေနာ္<br />ခုခ်ိန္ထိသမီးကိုေမေမတေယာက္ဘဲနားလည္တတ္လို ့ပါေမေမ<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9057053161718071517-822272254118508941?l=www.yawlay.co.cc' alt='' /></div>ေယာေလးhttp://www.blogger.com/profile/10327750743034865585noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-9057053161718071517.post-39939094323359412412012-02-04T09:10:00.000-08:002012-02-04T09:13:10.234-08:00ခ်စ္သူေရ...<br />တစ္ကယ္ေတာ့ ငါဟာတိမ္တိုက္တစ္ခုပါ<br />လြင့္ေမွ်ာခ်င္ကို အစျပဳလို႕<br />မင္းဘ၀သာယာပါေစ ၾကည္လင္ေစဖို႕<br />အေ၀းဆံုးကို လြင့္ခဲသူပါ..<br />မင္းနဲ႕ေ၀းရာ မင္းမသိတဲ့တစ္ေနရာမွာေတာ့<br />တိမ္တိုက္နဲ႕တူတဲ့ငါဟာ မ်က္ရည္မိုးရြာေနသူပါ..<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9057053161718071517-3993909432335941241?l=www.yawlay.co.cc' alt='' /></div>ေယာေလးhttp://www.blogger.com/profile/10327750743034865585noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-9057053161718071517.post-86150234489658338722012-02-01T02:11:00.001-08:002012-02-01T02:13:08.483-08:00♥ ထားခဲ ့တဲ ့ဂတိစကားေတြကအားလို ့ေျပာခဲ ့ႀကတာမွမဟုတ္တာ....<br />နွလံုးသားရဲ ့ရင္ခုန္သံစည္းခ်က္တိုင္းဟာ<br />မင္းေႀကာင့္ဆိုတာ<br />ရင္ကိုခြဲလို ့ထုတ္ျပလိုက္ခ်င္ရဲ ့..<br />အလုပ္ေတြရွဳပ္ေနလား<br />ဒါမွမဟုတ္ငါ့မျမင္ကြယ္ရာမွာ<br />အရွဳပ္ေတြလုပ္ေနလား....<br />ဘာဘဲျဖစ္ျဖစ္ငါနင့္ကိုအရမ္းခ်စ္တရ္။ ♥<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9057053161718071517-8615023448965833872?l=www.yawlay.co.cc' alt='' /></div>ေယာေလးhttp://www.blogger.com/profile/10327750743034865585noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-9057053161718071517.post-36730148948390606282012-01-29T21:29:00.001-08:002012-01-29T21:32:06.614-08:00ၾကင္သူအေ၀း ေဖာ္ကင္းေ၀းလွ<br />တမ္းတခါခါ ျပန္ကာလာပါ<br />လြမ္းရႀကိမ္ႀကိမ္ တမ္းတတဲ့ခ်ိန္<br />ေအာ္ေခၚေနလဲ... <br /><br />ေပၚကာမလာ ခ်စ္ရသူဟာ<br />ငါ့အားေက်ာခိုင္း လမ္းဆံုးတိုင္ေအာင္<br />တစ္လွမ္းျခငး္ေလွ်ာက္လွမ္း ပန္းတိုင္လမ္းက<br />တစ္ပါးရင္ခြင္ ခိုးစက္ျခင္ျဖင့္<br />ေပ်ာ္ရႊင္ပါေစ.. ဆုေတာငး္ေနမယ္<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9057053161718071517-3673014894839060628?l=www.yawlay.co.cc' alt='' /></div>ေယာေလးhttp://www.blogger.com/profile/10327750743034865585noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-9057053161718071517.post-20426638313954190842012-01-29T00:02:00.000-08:002012-01-29T00:27:25.398-08:00<span id="fullpost"></span><br />29.1.12(sunday)<br />ကိုေရ<br />အရမ္းေပ်ာ္တယ္ေနာ္ဒီေန့<br />ကိုကမနက္ေစာႀကီးဖုန္းဆက္တရ္...<br />ေန့လည္ဖုန္းဆက္တရ္....<br />အြန္လိုင္းမွာေတြ ့တယ္..<br />ေက်နပ္ပါ၏။<br /><br /><a href="http://www.imagebam.com/image/8a435d172169375" target="_blank"><img src="http://thumbnails56.imagebam.com/17217/8a435d172169375.jpg" alt="imagebam.com"></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9057053161718071517-2042663831395419084?l=www.yawlay.co.cc' alt='' /></div>ေယာေလးhttp://www.blogger.com/profile/10327750743034865585noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-9057053161718071517.post-50351344368761846592011-11-20T03:25:00.000-08:002011-11-20T03:32:35.372-08:00တစ္ခါတစ္ေလ မြန္ၾကပ္မွႈေတြၾကား<br />ထြက္ေျပးသြားခဲ့မိတယ္..<br />တစ္ခါတစ္ရံ ေျပာမထြက္တဲ့စကား<br />မ်ိဳးသိမ္ထားမိတယ္...<br />တစ္ႀကိမ္တစ္ခါမွေတာ့ ခ်စ္တဲ့အေၾကာင္း<br />သူမသိေအာင္ ဖြဖြေလးေျပာဘူးတယ္..<br />ဒီတစ္ႀကိမ္ေတာ့ အားလံုးသိေအာင္<br />လြမး္ရေတာ့မယ္ ...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9057053161718071517-5035134436876184659?l=www.yawlay.co.cc' alt='' /></div>ေယာေလးhttp://www.blogger.com/profile/10327750743034865585noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-9057053161718071517.post-73765416079314212612011-09-06T19:18:00.001-07:002011-09-06T19:18:26.497-07:00အလြမ္းတစ္ခုကို နွစ္သိမ့္ဆုလို႕ယူၿပီး<br />မငး္အေ၀းကိုထြက္သြားဆို သြားပါ့မယ္..<br /><br />အမုန္းတစ္ခုကို ခြန္းအားတစ္ခုအျဖစ္ေပးလို႕<br />မင္းနဲ႕အေ၀းကိုသြားဆိုသြားပါ့မယ္..<br /><br />နာက်င္မႈတစ္ခုျပဳလုပ္တိုငး္ နာက်ည္းခ်က္မရွိတာ<br />ငါ့အမွားလို႕ ပတ္၀န္က်င္က ေျပာရင္လဲ ခံပါ့မယ္..<br /><br />ဒါေပမယ့္ ခ်စ္သူရယ္...<br />ငါ့ခ်စ္ခဲ့တဲ့ အခ်စ္ေတြနဲ႕<br />မမုန္းတက္တဲ့ ငါ့နွလံုးသားေလးကို<br />မငး္လုိအပ္တဲ့အခ်ိန္မွာ တမ္းတလိုက္ပါ<br />ငါမငး္အနားအေရာက္ျပန္လာမွာပါ...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9057053161718071517-7376541607931421261?l=www.yawlay.co.cc' alt='' /></div>ေယာေလးhttp://www.blogger.com/profile/10327750743034865585noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-9057053161718071517.post-57378540302271603612011-09-06T19:17:00.001-07:002011-09-06T19:17:31.204-07:00ခ်စ္သူ<br /><br />ကဗ်ာကို ခံစားတာက<br /><br />ငါ့နွလံုးသားပါ...<br /><br />ေရးမိတာက လက္ေခ်ာငး္ေလးေတြ<br /><br />ေတြးမိတာက ရွင့္အေၾကာငး္<br /><br />သတိရတာက ငါ့မသိစိတ္<br /><br />တမ္းတာက အခ်ိန္မွန္<br /><br />ေမွ်ာ္ေနတာက မိန္းမသားဘ၀<br /><br />ဒါေတြကို ရွင္သာ နားလည္မယ္ဆို<br /><br />အရင္ေနရာကို ျပန္လာလို႕<br /><br />ရင္ခြင္ေဟာင္းမွာ ရွင့္အတြက္<br /><br />တစ္ေနရာစာ ရွိေသးတာ ယံုပါ<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9057053161718071517-5737854030227160361?l=www.yawlay.co.cc' alt='' /></div>ေယာေလးhttp://www.blogger.com/profile/10327750743034865585noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-9057053161718071517.post-16876638574150867332011-09-06T19:15:00.001-07:002011-09-06T19:15:36.011-07:00<span style="font-style:italic;">ခ်စ္သူ<br /><br />အနမ္းေတြမင္းယူလို႔<br /><br />အလြမ္းေတြငါ့ေပး<br /><br />ခပ္ေ၀းေ၀းကိုေျပးသြားတယ္ေနာ္<br /><br />ခ်စ္သူ<br /><br />မငး္ထားခဲ့တဲ့ ေနရာေလးေပါ့<br /><br />တစ္ေခါက္တစ္ေလ မငး္<br /><br />ေရာက္ေလမလားလို႔<br /><br />ေမွ်ာ္တက္တဲ့ ငါ့စိတ္<br /><br />အတိတ္ကို ေမ့ခ်င္ၿပီးကြာ </span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9057053161718071517-1687663857415086733?l=www.yawlay.co.cc' alt='' /></div>ေယာေလးhttp://www.blogger.com/profile/10327750743034865585noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-9057053161718071517.post-15334378577690395152011-09-06T19:14:00.001-07:002011-09-06T19:14:57.231-07:00<span style="font-style:italic;">လေရာင္ေ၀းတဲ့ ပန္းကေလးေရ..........<br /><br />အလြမ္းေတးနဲ႔ လမ္းေဘးမွာငိုရႈိက္<br /><br />အတိတ္က ဒီလူမိုက္မွာ<br /><br />ေနာင္တ တခ်ိဳ႕ ျပန္ရလို႔<br /><br />တိမ္ေတြဖယ္ရွား မငး္အနားကို<br /><br />အလင္းမ်ားပိုလို႔ အလွတင့္ေအာင္<br /><br />ေပးဆပ္ရင္ေပါ့ ျပန္လာပါရေစ<br /><br />ပန္းကေလးေရ.......... </span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9057053161718071517-1533437857769039515?l=www.yawlay.co.cc' alt='' /></div>ေယာေလးhttp://www.blogger.com/profile/10327750743034865585noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-9057053161718071517.post-34360860522278546322011-09-06T19:13:00.001-07:002011-09-06T19:13:30.802-07:00ေပးဆပ္တဲ့ နွလံုးသားကို တန္ဖိုးမထား<br /><br />အနိုင္ယူသူ မငး္တစ္ေယာက္အား<br /><br />မေမ့နိုင္တာ အျပစ္တစ္ခုလား<br /><br />လိုက္ေလ်ာေလ တန္ဖိုးမထားေလ<br /><br />ခ်စ္တာကို ျပစ္ခါခ်သူမွ<br /><br />လြမ္းမိတာ အျပစ္လား<br /><br />ေမ့လိုက္ပါလို႕ ေျပာတဲ့သူ<br /><br />လမ္းခြဲၾကစို႕ စကားဆိုသူ<br /><br />ဒီလိုလူကိုမွ ေနာက္ကလိုက္<br /><br />ခ်စ္လူမိုက္မ်ားျဖစ္ေနသလား<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9057053161718071517-3436086052227854632?l=www.yawlay.co.cc' alt='' /></div>ေယာေလးhttp://www.blogger.com/profile/10327750743034865585noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-9057053161718071517.post-18461653845485964702011-09-06T19:11:00.000-07:002011-09-06T19:12:42.016-07:00အိပ္ေပ်ာ္သူမရွိတဲ့ အိမ္မက္<br />ဖြင့္ေျပာလို႕မရတဲ့ မိန္းမ<br />အဆစ္မရတဲ့ မုန္႕ဟင္းခါးဆိုင္<br />တီရွဴးမခ်တဲ့စားပြဲထိုး<br />ဘယ္လိုမွ မတင့္တယ္ပါေမာင္<br />ခုလဲ လြမး္ရတဲ့ရက္ေပါငး္ေတြက<br />ခုနွစ္ေတြေတာင္ ေဟာငး္သြားခဲ့ပီ<br />ေမာင္ျပန္လာပီး ကမ္းလင့္မည့္လက္ကို<br />လြမ္းလို႕ျဖင့္ ဆက္ငိုေနရအံုးမွာလား ေမာင္<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9057053161718071517-1846165384548596470?l=www.yawlay.co.cc' alt='' /></div>ေယာေလးhttp://www.blogger.com/profile/10327750743034865585noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-9057053161718071517.post-71353840322998339802011-09-06T18:56:00.001-07:002011-09-06T18:56:57.311-07:00ကာရံမညိီ ကဗ်ာမမွီ<br /><br />ငါတို႕မ်ားရဲ႕ ဒီအိုင္တီ..<br /><br />ထုိးထြငး္ႀကံဆ အေတြးမ်ားက<br /><br />သူသူငွာငွာ ျဖဴစင္စြာျဖင့္<br /><br />ကမ္းလင့္လက္ဆံု အေျခေနဖံုဖံု<br /><br />မာနတံခါး ရင္မွာမထား<br /><br />မာန္စကားကို ငါတို႕မဆို<br /><br />သိသိတက္သမွ် ေ၀မွ်ရလို႕<br /><br />ေရႊရင္မွာျဖင့္ ပီတိျဖစ္၏<br /><br />မင္းသိသမွ် ငါသင္ရလို႕<br /><br />ငါသိသမွ် မွ်ေ၀ကာျဖင့္<br /><br />အိုင္တီခရီး ေရွ့ဆက္ရင္းေပါ့<br /><br />မိတ္ေဟာငး္လြမ္းသမွ်<br /><br />မိတ္သစ္တမ္းက ကမး္လင့္တဲ့လက္အဆံုက<br /><br />ယေန႕မဟုတ္ ေနာက္ေန႕မက<br /><br />ငါ့ဘ၀ရဲ႕ သက္ဆံုးတိုင္ေပါ့<br /><br />ႀကိဳေနမယ္သူငယ္ခ်ငး္<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9057053161718071517-7135384032299833980?l=www.yawlay.co.cc' alt='' /></div>ေယာေလးhttp://www.blogger.com/profile/10327750743034865585noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-9057053161718071517.post-45705194590607623692011-09-06T18:47:00.000-07:002011-09-06T18:55:02.822-07:00ကၽြႏ္ေတာ္သည္ ကၽြမ္းက်င္သူမဟုတ္ စာဖတ္ေလ့လာ မွတ္သားသူတစ္သာျဖစ္သည္။<br />ကၽြန္ေတာ္ဖတ္သမွ်ထဲက မွတ္သားရာမ်ားကို ဒီေနရာတြင္လာေရာက္မွတ္သားပါသည္. ဒါေၾကာင့္ကၽြန္ေတာ္ရဲ႕ မွတ္စုသို႕မဟုတ္ စာရြက္ေလးတစ္ရြက္ကို သူငယ္ခ်ငး္မ်ားအား ေ၀ငွ ေပးဖတ္ျခငး္ပါ။<br /><br />ယခုလဲ အဂၤလိပ္စာအသံထြက္ေလးသိရေအာင္ အလြယ္ကူဆံုးနညး္လမး္တစ္ခုအျဖစ္ ကၽြန္ေတာ္ဖတ္ဖူးတာေလး ျပပါ့မယ္. (ဖတ္ခဲ့တဲ့ေနရာေလး ေမ့ေနလို႕ပါ)<br />ပထမဆံုး ကၽြန္ေတာ္တို႕ Notepad ေလးဖြင့္လို႕ <br /> <br /> Dim Message, Speak<br /> Message=InputBox("Enter text","Speak")<br /> Set Speak=CreateObject("sapi.spvoice")<br /> Speak.Speak Message<br /><br /><br />ဒါေလးကို ကူးထည့္လိုက္ပါ.. ပီးရင္ေတာ့ Save ေပါ့ ဟုတ္ဘူးလား Save တဲ့ေနရာမွာေတာ့ နညး္နညး္သတိထားေပးပါ File name ကိုႀကိဳက္တာေပးနိုင္ပါတယ္..ေနာက္က <font color="green">.vbs</font> ဆိုတာေလးနဲ႕ သိမ္းထားေစခ်င္ပါတယ္ ဥပမာ <font color="green">yawlay.vbs </font>ဒါမ်ိဳးေပါ့.. ဒါဆိုအိုေကပီ သယ္ရင္းတို႕ႀကိဳက္တာကို စားရိုက္ထည့္လိုက္ရံုနဲ႕ အသံထြက္ကိုျပန္လည္ေျဖၾကားပါသည္။<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9057053161718071517-4570519459060762369?l=www.yawlay.co.cc' alt='' /></div>ေယာေလးhttp://www.blogger.com/profile/10327750743034865585noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-9057053161718071517.post-56222519770294769852011-09-06T18:33:00.000-07:002011-09-06T18:34:20.287-07:00အရံႈးမ်ားေနတဲ့ နွလံုးသားကို<br /><br />အနားေပးဖုိ႕ အားယူေနတယ္..<br /><br />ခ်စ္သူ ေက်းဇူးျပဳလို႕ ၿငိမ္ေနေပးပါ<br /><br />ျပန္မေပးပါနဲ႕ အရင္လိုသံေယာဇဥ္<br /><br />မေျပာပါနဲ႕ေတာ့ ၾကင္နာတဲ့စကား<br /><br />ဒီတစ္ခါဆို ..........<br /><br />ငါနွလံုးသား လဲၿပိဳနိုင္တာမို႕..<br /><br />မငး္ေရွ့ဆက္သြားပါေတာ့..........<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9057053161718071517-5622251977029476985?l=www.yawlay.co.cc' alt='' /></div>ေယာေလးhttp://www.blogger.com/profile/10327750743034865585noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-9057053161718071517.post-89668348637842601922011-06-21T00:56:00.000-07:002011-06-21T00:59:09.542-07:00Drupal ဟာ website တစ္ခုကုိ အခ်ိန္တုိအတြင္း ျမန္ျမန္ဆန္ဆန္ တည္ေဆာက္နုိင္တဲ့ Joomla/ Wordpress တုိ႕လိုမ်ဳိး CMS အမ်ဳိးအႏြယ္ဝင္ CMS တစ္ခုျဖစ္ပါတယ္ ။ Wordpress / Joomla တို႕လို CMS ေတြကုိေတာ့ ဒီေန႕လူငယ္ေတြ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား ရင္းႏွီးေနၾကမယ္ ၊ စမ္းသပ္ၾကည့္ဖူးၾကမယ္ ထင္ပါတယ္။ အခု Drupal CMS ဟာ သူတို႕ထက္ ေနာက္က်ၿပီးမွ ေပၚထြက္လာတဲ့ CMS တစ္ခုပါ။ ဒါေပမယ့္ ကမၻာမွာေတာ့ ေတာ္ေတာ္ မ်ားမ်ား website ႀကီးေတြမွာ သံုးစြဲလာၾကတာ ေတြ႕ရပါတယ္။ ဆက္လက္ၿပီးလည္း သံုးစြဲလာၾကေသာ အေရအတြက္မွာ တိုးပြားလာေနဆဲ ျဖစ္ပါတယ္။ ျမန္မာနုိင္ငံ မွာေတာ့ Drupal ကုိ အသံုးျပဳမွဳ နည္းပါးေနပါေသးတယ္ ။ ဒါေၾကာင့္ Drupal CMS ႏွင့္ပတ္သက္ၿပီး ေဆြးေႏြးခန္း တစ္ခု ဖြင့္မယ္လို႕ စိတ္ကူးရသြားမိတာပါ။ Drupal ရဲ႕ အားသာခ်က္ကေတာ့ Website တစ္ခုကုိ တည္ေဆာက္မယ့္ ဘယ္လို လူမ်ဳိးကုိမဆုိ (ဥပမာ။ ။ beginner ပဲျဖစ္ျဖစ္၊ Learner ပဲျဖစ္ျဖစ္ ၊ Developer ပဲျဖစ္ျဖစ္) level မ်ဳိးစံု က ေလ့လာေနသူေတြကို လြတ္လပ္စြာ စိတ္ႀကိဳက္ ဖန္တီးေလ့လာခြင့္ ၊ မ်ားစြာေသာ Developer ေတြရဲ႕ free resource ေတြကုိ သံုးစြဲနုိင္ခြင့္ ၊ အျခားျခားေသာ free open-source CMS မ်ားမွ ရရိွနိုင္ေသာ feature မ်ားကဲ့သို႕ feature မ်ားစြာ ရရိွနုိင္ခြင့္ အစရိွေသာ အားသာခ်က္မ်ားစြာ ရရိွမွာ ျဖစ္ပါတယ္ ။ Drupal ကုိ စတင္ေလ့လာသူေတြ အတြက္ ပထမဆံုး ေလ့လာသင့္တာကေတာ့ (http://www.drupal.org ) လင့္ခ္မွ ဝင္ေရာက္၍ Drupal ႏွင့္ပတ္သက္သည့္ အေၾကာင္းအရာ အေသးစိတ္ေဖာ္ျပေပးေနေသာ Drupal website ကုိ ေလ့လာၾကည့္လိုက္ပါ ။ စိတ္ဝင္စားမွဳေပၚမႈတည္ၿပီး Drupal ႏွင့္ပတ္သက္သည့္ အေျခခံ installation ပုိင္းနဲ႕ usage ပုိင္းေတြကုိ blog ျဖင့္ေရးသားေဖာ္ျပေပး သြားပါ့မယ္ ။ Drupal ႏွင့္ပတ္သက္၍ ေလ့လာမွဳမ်ား ျပဳလုပ္ မည္ဆုိပါက ေလ့လာမွဳပုိင္းတြင္ အခက္အခဲ တစ္စံုတစ္ခု ရိွပါက lwinmyothu.it@gmail.com ဆိုေသာ အေကာင့္တြင္ ဝင္ေရာက္ေမးျမန္းနုိင္ပါသည္။ သိသေလာက္ knowledge sharing လုပ္ေပးပါ့မယ္ ။ Drupal ကုိ ၿပီးျပည့္စံုေအာင္ တက္ကၽြမ္းမွဳမရိွေသးသည့္တို္င္ သိသေလာက္ျဖင့္ တုိင္ပင္ညိွႏိႈင္း ေျဖရွင္းေပးပါ့မယ္ ။ Drupal မွအားလံုးကုိ ႀကိဳဆိုပါတယ္။<br /><br /><marquee><font size="3" color="green">ညီမေလး လြင္မ်ိဳးသူမွ ေရးသားျပဳစုသည္</font></marquee><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9057053161718071517-8966834863784260192?l=www.yawlay.co.cc' alt='' /></div>ေယာေလးhttp://www.blogger.com/profile/10327750743034865585noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-9057053161718071517.post-66536388386633276732011-03-18T01:25:00.000-07:002011-03-18T01:26:35.591-07:00<span id="fullpost"></span><br /><font color="blue">ေပးဆပ္တဲ့ နွလံုးသားကို တန္ဖိုးမထား<br /><br />အနိုင္ယူသူ မငး္တစ္ေယာက္အား<br /><br />မေမ့နိုင္တာ အျပစ္တစ္ခုလား<br /><br />လိုက္ေလ်ာေလ တန္ဖိုးမထားေလ<br /><br />ခ်စ္တာကို ျပစ္ခါခ်သူမွ<br /><br />လြမ္းမိတာ အျပစ္လား<br /><br />ေမ့လိုက္ပါလို႕ ေျပာတဲ့သူ<br /><br />လမ္းခြဲၾကစို႕ စကားဆိုသူ<br /><br />ဒီလိုလူကိုမွ ေနာက္ကလိုက္<br /><br />ခ်စ္လူမိုက္မ်ားျဖစ္ေနသလား</font><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9057053161718071517-6653638838663327673?l=www.yawlay.co.cc' alt='' /></div>ေယာေလးhttp://www.blogger.com/profile/10327750743034865585noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-9057053161718071517.post-21616724147983919882011-03-18T01:21:00.000-07:002011-03-18T01:24:42.968-07:00ယေန႕ ျမန္မာျပည္ပညာေရး အတြက္ ရင္ေလးစြာရွိမိေသာ္ေၾကာင့္ ဒီပိုစ့္အားတင္ခဲ့ပါသည္။<br /><br />ကၽြန္ေတာ္ ခရီးတစ္ခုကို သြားရင္ကားေပၚမွာ ေက်ာငး္သားမိဘတစ္ေယာက္ ရင္ဖြင့္သံၾကားၿပီး စိတ္မေကာငး္ျဖစ္ရပါသည္။<br /><br />ေက်ာင္းသားမိဘေျပာျပတာက သူ႕သားေလးက သံုးတန္းတက္ေနပါတယ္.. အ.မ.က ေတာရ ဆိုလားပဲ က်ိဳက္ထိုၿမိဳ႕ေကာ့စနိုင္ရပ္ကြက္လားမသိဘူးေမ့သြားပီ.. အ.မ.က ေက်ာင္းအုပ္ဆရာမက က်ဴရွင္သင္ေပးတယ္ ၀န္ထမ္းလစာနဲ႕ မေလာက္ငွ<br /><br />လို႕ က်ဴရွင္သင္ေပးတာကို ကၽြန္ေတာ္ လက္ခံေပးလို႕ရပါတယ္.. ဒါေပမယ့္ ေက်ာင္အုပ္ဆရာမက က်ဴရွင္ခ ကို လစဥ္ တစ္ေသာင္း<br /><br />ခြဲ ယူလို႕ စာသင္ေပးေနတဲ့ ကေလးမိဘ တစ္ရက္ေန႕မေကာင္းျဖစ္လို႕ က်ဴရွင္ခကို တစ္ေသာငး္ခြဲ မေပးနိုင္ပဲ ငါးေထာင္သာ<br /><br />ကေလးကို ထည့္ေပးလို႕ ဆရာမကို ေနာက္ေန႕မွ က်န္တာယူပါလို႕ ေျပာပီ ခေလးကိုက်ဴရွင္လႊတ္လိုက္တာ.. မၾကာဘူး ကေလးငိုပီးအိမ္ျပန္လာတယ္ .. အေမျဖစ္သူကေမးေတာ့ ဆရာမက သားကို ဒီပိုက္ဆံနဲ႕ မသင္ေပးဘူး ဆိုပီး ျပန္လႊတ္လိုက္တယ္<br /><br /><span id="fullpost">လို႕ေျပာေတာ့ မိဘျဖစ္သူက အရင္ကလဲ ရင္နွီးေနတဲ့ အတြက္ ဆရာမက စတာျဖစ္မွာပါလို႕ ေျပာပီ သမီးျဖစ္ သူအႀကီးမကို<br /><br />ကေလးေက်ာင္းျပန္ပို႕ခိုင္းလိုက္တယ္.. သမီအႀကီးမက ကေလးကိုေက်ာငး္သြားပို႕တယ္ ဆရာမက စတာမဟုတ္ဘူး<br /><br />တစ္ကယ္ေျပာ ဒီပိုက္ဆံနဲ႕ မသင္ေပးနိုင္ဘူး လို႕ထပ္ေျပာလို႕ အမျဖစ္သူက သူ႕အိပ္ထဲပါလာတဲ့ ေနာက္ထက္ငါးေထာငး္ထပ္ေပးလိုက္တယ္..ဆရာမက ငါးေထာင္းထက္ယူလိုက္တယ္ ဒါေပမယ့္ကေလးကို ေတာ့ စာမသင္ေတာ့ဘူးဆိုပီး ျပန္လြတ္လိုက္တယ္က်န္တဲ့ကေလးေတြကိုေတာ့ ဆက္လက္သင္ေနတယ္....ဒါဟာ မိဘတစ္ေယာက္ရဲ႕ ခံစားခ်က္ေလးပါ.ကၽြန္ေတာ္သံုးသပ္ၾကည့္တာေတာ့ ဒီမိဘက ပိုက္ဆံခ်မ္းသာေတာ့ သူ႕သားကိုစာ မသင္ေပးတာ ပိုက္ဆံခြဲေပးတာနဲ႕ ဒီလိုလုပ္တယ္ဆိုတဲ့ အျမင္ေလးပဲရွိတယ္ တစ္ကယ္ဆငး္ရဲတဲ့ မိသားစုသာဆိုရင္ေတာ့ ငါ့ပိုက္ဆံမရွိလို႕ငါ့သားသမီး ဒီလိုျဖစ္ရတယ္ ဆိုပီ ၀မ္းနညး္ရမွာ အမွန္ပါ.. ကၽြန္ေတာ္ စိတ္အထင္ ဒီလို ဆရာမ်ိဳးေတြ ပညာေရးမွာ တစ္ကယ္ရွိေနပီလား ရွိေကာရွိသင့္ပီလားကၽြန္ေတာ္တို႕ငယ္ငယ္က ဆို ခ်ိဳ႕တဲ့ ေနတဲ့ ကေလးေတြကို ဆရာေတြက ေက်ာငး္အပ္ခ က်ဴရွင္ခ တစ္ခ်ိဳ႕ေတြကိုေတာင္ေပးပီစာတက္ေျမာက္ေအာင္ ေက်ာငး္သားတစ္ေယာက္ လမ္းေဘးမေရာက္ေအာင္ ဆြဲေခၚတယ္.. ဒါဟာ ဘုရားနဲ႕တစ္ဂိုဏ္တည္းထားရတဲ့ ဆရာမ်ိဳးေတြပါ.. ခု ၾကားရတဲ့ ဆရာမ်ိဳးကို ဘယ္လိုဘုရားနဲ႕တစ္ဂိုဏ္ထဲ ထားလို႕ရပါ့မလဲ..ပီးေတာ့ ဆရာတစ္ေယာက္ရဲ႕ စိတ္ဓတ္ က ဒီေလာက္ေငြးေၾကးမက္ေနရင္ ေက်ာင္းသားေတြရဲ႕ပညာေရးက ေငြေၾကးေပၚမူုတည္မွာလား ႀကိဳးစားမႈကို မူတည္ေနမွာလား.. <br />ေက်းဇူျပဳလုိ႕ ဒီသတင္ေလး ဖတ္မိသူမ်ား ျပန္လည္မွ်ေ၀ေပးလို႕ ျမန္မာနိုင္ငံပညာေရး ညစ္ေထးမႈမရွိေစရန္ သက္ဆိုင္ရာမ်ားမွျပန္လည္စီစစ္ အေရးယူေပးပါရန္..<br /><br /><marquee><font color="blue">Forwoard mail မွ ေတြ႕ရွိသည္</font></marquee><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9057053161718071517-2161672414798391988?l=www.yawlay.co.cc' alt='' /></div>ေယာေလးhttp://www.blogger.com/profile/10327750743034865585noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-9057053161718071517.post-9618519619107915752011-03-17T20:51:00.000-07:002011-03-17T20:55:15.204-07:00<span id="fullpost"><br />ႏွစ္ဦးသား အေနေဝးသြားၾကေသာ္လည္း အဆက္အသြယ္က အျမဲမျပတ္ ရိွေနခဲ႕ၾကသည္။<br />ဖုန္းျဖင့္ အျမဲ အဆက္အသြယ္ ရိွသလို မက္ေဆ့ေလးေတြပို႕ကာ ခ်စ္သူႏွစ္ဦးရဲ႕<br /> သံေယာဇဥ္ၾကိဳးေတြ ခိုင္ျမဲေအာင္ တည္ေဆာက္ထားၾကသည္။ တစ္ေန႔တြင္ ရင္ရင္က<br /> အလြန္ခ်စ္ၾကေသာ ခ်စ္သူႏွစ္ဦးအေၾကာင္း ေရးထားေသာ ဇာတ္လမ္းေလးတစ္ခုကို<br /> အင္တာနက္ကေန ဖတ္လိုက္ ရပါသည္။ ဇာတ္လမ္းထဲတြင္ ေကာင္မေလးက သူ႕ခ်စ္သူ<br /> ေကာင္ေလးႏွင္႕ ဖုန္းေျပာျပီးတိုင္း ေကာင္ေလးကို အရင္ဆံုး ဖုန္းခ်ေစသည္႕<br /> အေၾကာင္းေလးက ပါ၀င္ေနသည္။ ထိုကဲ႕သို႕ ဖုန္းခ်ခိုင္းျခင္းသည္ ေကာင္မေလးက<br /> ေကာင္ေလးကို အရမ္း ခ်စ္လြန္း၍ ဆိုသည္႕ အဓိပၸါယ္ႏွင္႕ ေကာင္ေလးကို<br /> ဖုန္းအရင္ ခ်ေစသည္တဲ့ေလ။ ထုိနံမည္ေက်ာ္ လူငယ္ၾကိဳက္ အခ်စ္ဇာတ္လမ္းေလးကို<br /> ဖတ္ျပီး ရင္ရင္က သူ႔ခ်စ္သူကို ထူးထူးကဲကဲ သတိရေနမိသည္။</span><br /><br /> ထိုညက ခါတိုင္းကဲ႕သို႕ ဖုန္းေျပာျပီးခ်ိန္တြင္ ရင္ရင္က သူဖတ္ထားေသာ<br /> ဇာတ္လမ္းေလး ထဲက အတုိင္း ယုန္ကေလးကို ေတာင္းဆိုလိုက္သည္။<br /><br /> “ဖုန္းကို နင္အရင္ခ်ေနာ္.. ”<br /><br /> “အရူးမေလး ဘာအရူးထျပန္ျပီလဲ .. ဘယ္သူအရင္ခ်ခ်ေပါ႕ ဘာထူးမွာမို႕လဲ”<br /><br /> “အိုး မရပါဘူး.. နင္အရင္ခ်ရမယ္.. နင္ငါ႕စကား နားမေထာင္ဘူးလား ဒါဆို<br /> ေနာက္ေန႕ကစျပီး နင္႕ကို ငါမေခၚေတာ႕ဘူး.. ငါ႕ဆီလဲ ဖုန္းမဆက္နဲ႕ေတာ႕..<br /> နင္လဲ ဘယ္ေတာ႕မွ မိန္းမရေတာ႕မွာ မဟုတ္ဘူး.. ”<br /><br /><br /><br /> ရင္ရင့္ စကားေၾကာင့္ ယုန္ကေလး ေခတၱအသံတိတ္သြားသည္။ ထို႔ေနာက္<br /><br /><br /> “အင္း အိုေက အိုေက ငါရန္မျဖစ္ခ်င္ပါဘူး.. ငါအရင္ဖုန္းခ်ပါ႕မယ္ .. ”ဟု<br /> ေျပာျပီး ဖုန္းကို ခ်သြားေတာ့သည္။<br /><br /><br /> ဖုန္းခ်ျပီးမွ ထြက္ေပၚလာတဲ႕ Busy သံေလးကို ေသခ်ာနားေထာင္ျပီး ရင္ရင္<br /> ႏွစ္ႏွစ္ျခိဳက္ျခိဳက္ ျပံဳးလိုက္မိသည္။ သူမမ်က္ႏွာေပၚတြင္<br /> လိႈက္လိႈက္လွဲလွဲ အျပံဳးေလးႏွင္႕အတူ “အခ်စ္ေရ မင္းထက္ကို ငါက<br /> ပိုခ်စ္လို႕ ဖုန္းကို အရင္ ခ်ခိုင္းတာပါကြယ္.. ” လို႕ တီးတိုးေလး<br />> ေျပာလိုက္ပါေတာ့သည္။ အဲဒီေနာက္ပိုင္း ဖုန္းေတြေျပာတိုင္းလည္း<br /> တစ္ေယာက္ႏွင္႕ တစ္ေယာက္ ႏႈတ္ဆက္ျပီးၾကတဲ႔ အခ်ိန္မွာ ေကာင္မေလးဟာ<br /> ယုန္ကေလး၏ ဖုန္းခ်သံေလးကို နားေထာင္ျပီးမွသာ ဖုန္းကို ပိတ္ေလ႕ရွိသည္။<br /><br /><br /><br /> သို႕ေသာ္လည္း အခ်ိန္ၾကာလာေသာ အခါတြင္ေတာ႕ ေကာင္မေလး၏ ရင္ထဲတြင္ ယုန္ကေလး<br /> ဖုန္းအရင္ခ်သည္႕ ကိစၥႏွင္႕ပါတ္သက္ကာ တစ္စံုတစ္ရာ ခံစားခ်က္ေၾကာင္႕<br /> ၀မ္းနည္းစိတ္ ျဖစ္ေပၚလာမိပါသည္။ သူ႔ကို ဖုန္းအရင္ ခ်ခိုင္းတာဟာ သူမက<br /> ပိုခ်စ္လို႕ဆိုတာ သိမွသိပါ့မလား ဟုလည္း စိတ္ထဲမွာ ေတြးေတာလာမိသည္။<br /> ယုန္ကေလးကိုလည္း ထိုအခ်စ္ဇာတ္လမ္းေလးကို ေတြ႔ျပီး ဖတ္ေစခ်င္မိကာ သူမကို<br /> ဖုန္းအရင္ခ်ဖို႕ ေျပာလာတာကို ေမွ်ာ္လင့္ခ်င္မိသည္ေလ။ ဘာဘဲျဖစ္ျဖစ္<br /> ရင္ရင္႕စိတ္ထဲတြင္ေတာ႕ သူမဟာ ယုန္ကေလးကို သိပ္ခ်စ္လြန္းသူ၊ ယုန္ကေလး<br /> ခ်စ္တာထက္ပိုျပီး သူမက ပိုခ်စ္ရသူရယ္လို႕ စိတ္ထဲမွာ ယူဆထားလိုက္သည္။<br /><br /><br /><br /> ……………………………………………………..။<br /><br /><br /><br /> တိုးတက္ခ်င္သည္႕ စိတ္ေၾကာင္႕သာ အလုပ္လုပ္ေနရေသာ္လည္း ျမိဳ႕ႏွင္႕<br /> အနည္းငယ္ အလွမ္းေ၀း ေခ်ာင္က်ျပီး လံုျခံဳေရး သိပ္မေကာင္းလွေသာ ရင္ရင္<br /> လက္ရွိေရာက္ေနရာ အရပ္ေဒသသည္ မိန္းခေလးမ်ား အေနႏွင္႕ ေနထိုင္ဖို႕<br /> သိပ္ျပီး မသင္႕ေတာ္လွေပ။ လူဆိုး သူခိုးလည္း ေပါမ်ားလွသည္။ ယံုၾကည္ခ်က္၊<br /> ေမွ်ာ္လင္႕ခ်က္တုိ႕ေၾကာင္႕သာ ေနေနရေပမဲ႕ သူမစိတ္ဓာတ္ေတြက တစ္ေျဖးေျဖး<br /> က်ဆင္း လာသည္။ ေနေပ်ာ္ခ်င္စရာ အရပ္လို႕ သူမက မထင္ေတာ႕ေပ။ အားငယ္စိတ္မ်ား၊<br /> မြန္းၾကပ္သည္႕စိတ္မ်ားလည္း တစ္စစ တိုးပြားလာ ေနသည္။ သို႕ေသာ္လည္း<br /> ယုန္ကေလးကို သူမ ျဖစ္ေနသည္႕ ခံစားခ်က္မ်ားကို တစ္စြန္းတစ္စမွ်<br /> မေျပာျပျဖစ္ေပ။ သူမက ကိုယ္႕ကိုယ္ကို စိတ္ဓာတ္ ခိုင္မာသူရယ္လို႕လဲ သူ႕ကို<br /> သိေစခ်င္ ေနမိသည္။<br /><br /><br /><br /> တစ္ေန႕ သူမ၏ အခန္းေဖာ္ ေကာင္မေလး မိသားစုကိစၥေၾကာင္႕ အိမ္ျပန္သြားေသာအခါ<br /> သူမတစ္ေယာက္တည္း အခန္းတြင္ က်န္ရစ္ခဲ့ေလသည္။ ခုတစ္ေလာတြင္ သူခုိုးမ်ားက<br /> မိန္းခေလးေတြခ်ည္း ေနထိုင္ေသာ ေနရာမ်ားတြင္ ပိုျပီး ေသာင္းက်န္းေနသည္<br /> ဆိုသည္႕သတင္းကို ၾကားေနရသည္႕အတြက္လည္း ေၾကာက္ရြံ႕စိတ္ ျဖစ္ေပၚေနမိသည္။<br /> ညေရာက္ခ်ိန္ ယုန္ကေလးႏွင္႕ ဖုန္းေျပာေသာအခါတြင္ေတာ႕ ပံုမွန္အတိုင္း<br /> ခါတိုင္းလိုသာ ဖုန္းေျပာျဖစ္ေပမယ့္ သူမရင္ထဲက ေၾကာက္ရြ႕ံစိတ္ကို<br /> ယုန္ကေလး မသိေအာင္ ဖုန္းကြယ္ ထားခဲ့သည္။<br /><br />>><br />>><br />>> ညသန္းေကာင္ သူမ အိပ္ေပ်ာ္ေနစဥ္မွာ တီးတိုးသံတစ္ခုေၾကာင္႕ ရုတ္တရက္<br />>> လန္႕ႏိုးလာခဲ့သည္။ ေသခ်ာ နားစိုက္ ေထာင္သည့္အခါ သူမ အခန္းတံခါးကို<br />>> အျပင္ဘက္က ဖြင္႕ဖို႕ ၾကိဳးစားေနသံကို ၾကားလိုက္ရသျဖင့္<br />>> ၾကက္သီးေမြးညင္းမ်ား ေထာင္ထလာျပီး သူမတစ္ကိုယ္လံုး တစ္ဆတ္ဆတ္<br />>> တုန္ယင္လာမိသည္။ ေဘး၀န္းက်င္ အခန္းမ်ားတြင္လည္း လူမရွိၾကသည္ကို သူမ<br />>> သတိရလိုက္မိသျဖင့္ မ်က္၀န္းမွ မ်က္ရည္မ်ား စီးက်လာကာ ၾကံရာမရ ျဖစ္ျပီး<br />>> ထိတ္လန္႕ တုန္လႈပ္ေနမိသည္။ သူမ ပထမဆံုး သတိရမိသည္မွာ ခ်စ္သူ ယုန္ကေလး<br />>> ကိုသာ ျဖစ္သည္။ ထို႔ေၾကာင့္ ေခါင္းအုံးေအာက္က ဖုန္းကေလးကို ဆြဲထုတ္ကာ<br />>> ယုန္ကေလးေရ… ငါအခုခ်ိန္မွာ အရမ္းေၾကာက္ေနတယ္ ဆိုသည္႕ မက္ေဆ႔တစ္ေစာင္<br />>> အျမန္ဆံုးရိုက္ျပီး ေကာင္ေလးဆီ ပို႕လိုက္မိသည္။<br />>><br />>><br />>><br />>> ဒီခ်ိန္ဆို သူ႔ခ်စ္သူ ႏွစ္ျခိဳက္စြာ အိပ္ေမာက်ေနခဲ႕ပါက<br />>> မက္ေဆ႕ဝင္ေသာအသံကို ၾကားႏိုင္မွာ မဟုတ္သည္႕အျပင္၊<br />>> ဖုန္းကိုပိတ္ထားခဲ႕လွ်င္လည္း မက္ေဆ႕ကို မည္သို႕မွ် ေတြ႔ႏိုင္မွာ မဟုတ္ဟု<br />>> ေတြးမိသျဖင့္ သူမရင္ထဲမွာ ေမွ်ာ္လင္႕ခ်က္မ်ား ကင္းမဲ႕ကာ ကူကယ္ရာမဲ႕သူ<br />>> တစ္ေယာက္၏ ခံစားခ်က္မ်ိဳးႏွင္႕ တုန္လႈပ္လို႕ ေနမိသည္။<br />>><br />>><br />>> သို႕ေသာ္ သူမ မက္ေဆ့ ပို႔ၿပီး စကၠန္႕အနည္းငယ္အၾကာမွာ ယုန္ကေလး ထံမွဖုန္း<br />>> ဝင္လာသည္႕အတြက္ ဝမ္းသာလြန္း၍ သူမလက္ေတြေတာင္ တုန္ယင္ေနခဲ့သည္။<br />>><br />>><br />>><br />>> “ယုန္ကေလးေရ ငါ့ကိုကယ္ပါဦးဟယ္.. အခု ငါ႕အခန္းရဲ႕ အျပင္ဘက္မွာ သူခိုး<br />>> ေရာက္ေနတယ္ နဲ႕တူတယ္္.. တံခါးကို ဖြင္႕ဖို႕ ၾကိဳးစားေနတယ္လို႕ ငါထင္တယ္..<br />>> ငါ ငါ အရမ္းေၾကာက္ေနတယ္” လို႕ ေလသံတိုးတိုးေလးနဲ႕ သနားစဖြယ္ အားကိုးတၾကီး<br />>> ေျပာလိုက္သည္။ ရင္ရင့္ရဲ႕ တုန္လႈပ္ေနေသာ အသံေလးႏွင့္ ဆန္႔က်င္စြာ<br />>> ယုန္ကေလးမွ တည္ျငိမ္ စြာျဖင့္<br />>><br />>><br />>><br />>> “ ရင္ရင္ နင္မေၾကာက္နဲ႔ေနာ္ နင့္ေဘးမွာ ငါရိွေနတယ္လို႔ ေတြးထား အခု<br />>> ငါေျပာတာ ေသခ်ာနားေထာင္.. ဖုန္းရဲ႕ စပီကာကို အက်ယ္ဆံုးဖြင္႕လိုက္<br />>> ျပီးေတာ႕ တံခါးနားကို ကပ္သြား တံခါးနားေရာက္တာနဲ႕ ငါ႕ကိုေျပာ…<br />>> သိပ္မေၾကာက္နဲ႕ ငါ႕ကို ယံုၾကည္တယ္ဆိုရင္ တည္တည္ျငိမ္ျငိမ္လုပ္…” ဟု<br />>> ေျပာလိုက္သည္။<br />>><br />>><br />>><br />>> ယုန္ကေလးရဲ႕ရည္ရြယ္ခ်က္ကို သူမ သေဘာေပါက္သြားသည္။ တစ္ေျဖးေျဖးႏွင့္<br />>> တည္ျငိမ္လာျပီး တံခါးနားကို တိတ္ဆိတ္စြာ တိုးကပ္သြားသည္။ တံခါးနားကို<br />>> ေရာက္လ်င္<br />>><br />>> “ငါတံခါးနားေရာက္ျပီ စပီကာလဲဖြင္႕ထားျပီးျပီ” ဟု ယုန္ကေလးကို<br />>> တိုးတိုးေလး ေျပာလိုက္သည္တြင္ ဖုန္းထဲမွ ယုန္ကေလးအသံက ဟိန္းထြက္လာသည္။<br />>><br />>><br />>><br />>> “ ေဟ႕ တံခါးအျပင္ဘက္မွာ ဘယ္သူလဲကြ… အစ္ကိုတို႕ ထၾကထၾက.. အျပင္မွာ<br />>> ဘယ္သူေတြလဲမသိဘူး.. ”<br />>><br />>><br />>><br />>> က်ယ္ေလာင္ျပီး မာေၾကာလွေသာ ေလသံေၾကာင္႕ ရင္ရင္ ကိုယ္တိုင္ပင္ ရုတ္တရက္<br />>> လန္႕ျဖန္႕ သြားမိသလို အျပင္ဘက္မွာလည္း ထြက္ေျပးသြားေသာ ေျခသံကို<br />>> ၾကားလိုက္ရသည္။ သူခိုးသည္ ရင္ရင္တို႕အခန္းတြင္ ေယက်္ားေလးမ်ားသာ ေနသည္ဟု<br />>> ထင္ျပီး ေၾကာက္ရြံ႔ကာ ထြက္ေျပးသြားပံုရေလသည္။ ရင္ရင္လည္း ဒီတြင္မွသာ<br />>> အသက္ကို ျပင္းစြာရွဴရိႈက္လိုက္ျပီး ေျခလက္ေတြပင္ ေပ်ာ႕ေခြသြားကာ<br />>> တံခါး၀မွာတင္ ေျခပစ္လက္ပစ္ လဲက် သြားေလေတာ့သည္။<br />>><br />>><br />>><br />>> အနည္းငယ္ၾကာမွ ရင္ရင့္ထံက “အခ်စ္ရယ္ နင္႕ကို ငါ ေက်းဇူး တင္လိုက္တာဟာ..<br />>> ” ဆိုေသာ အသံထြက္လာသျဖင့္ ယုန္ကေလးကလည္း အားေပးစကားေျပာရင္း<br />>> ျပန္ႏွစ္သိမ့္ ေပးေနသည္။ ထိုညက တစ္ညလံုး မိုးလင္းခ်ိန္ထိ ယုန္ကေလးက<br />>> သူမကို စကားေတြ ေျပာကာ အေဖာ္လုပ္ေပးေနသည္မွာ မိုးစင္စင္လင္းေတာ႕မွသာ “<br />>> အခ်စ္ေလး.. အရူးမေလးေရ အလုပ္ကို သတိနဲ႕သြားေနာ္.. အလုပ္မွာ<br />>> အိပ္မငိုက္ေအာင္လဲ ဂရုိစုိက္ဦး.. ေတာ္ၾကာ နင္႕သူေဌးေရွ႕မွာ<br />>> အိပ္ငိုက္ေနဦးမယ္” ဟုေျပာျပီး ဖုန္းခ်သြားသည္။<br />>><br />>><br />>><br />>> ဖုန္းခ်လုိက္ျပီးသည္႕ ေနာက္မွာလည္း သူမ၏ ရင္ထဲတြင္ ၾကည္ႏူးနစ္သိမ္႕ျခင္း၊<br />>> ေက်နပ္ ပီတိျဖစ္ျခင္းမ်ား အတိုင္းမသိ ျဖစ္ကာ ယုန္ကေလးသည္ သူမ<br />>> ဘ၀တစ္ေလွ်ာက္လံုးကို လံုျခံဳမႈ ေပးသြားႏိုင္လိမ္႕မည္ဟု အၾကြင္းမဲ႕<br />>> ယံုၾကည္လိုက္မိသည္။ ယုန္ကေလးသည္ သူမအေပၚမွာ သိပ္ေကာင္းသည္<br />>> ဆိုသည္႕အခ်က္ကို သံသယမရွိေသာ္လည္း သူမကို ဖုန္းအရင္ခ်ဖို႕ ဘယ္ေတာ႕မွ<br />>> ေျပာေတာ႕မွာ မဟုတ္ ဆိုသည္႕ အေတြးကိုေတာ့ သူမ ေဖ်ာက္လို႔ မရေသးေပ။<br />>> ယုန္ကေလးသည္ သူမခ်စ္သေလာက္ မခ်စ္လို႕သာ ဖုန္းအရင္ခ်ဖို႕ ဘယ္ေတာ႕မွ<br />>> မေျပာတာပဲ ဟူ၍လည္း ရူးရူးနမ္းနမ္း ေတြးေနဆဲပဲ ျဖစ္သည္။<br />>><br />>><br />>><br />>> ……………………………………………….။<br />>><br />>><br />>><br />>> ေႏြဦး ရာသီကို ေရာက္လာသျဖင့္ တစ္ေျဖးေျဖး ပူျပင္းလာျပီ။ သူမဝတ္ေသာ<br />>> အကၤ်ီပါးေလးေတြမွာ ထည္႕စရာအိတ္ မပါသည္႕အတြက္ ဖုန္းကို သြားေလရာ<br />>> ယူသြားဖို႕ မၾကာခန ေမ႕ေလ်ာ႕တတ္လာသည္။ တစ္ခါတစ္ရံ ရံုးကိုလာေသာအခါ<br />>> အိမ္ခန္းထဲတြင္ ဖုန္းကိုေမ႕ခဲ႕တတ္သည္၊၊ ကင္တင္းတြင္ ထမင္းသြားစားေသာ<br />>> အခ်ိန္တြင္လည္း ဖုန္းကို ရံုးခန္းထဲက သူမစားပြဲထဲတြင္<br />>> ေမ႕က်န္ခဲ႕တတ္ျပန္သည္။ သူ႔အခန္းေဖာ္ ေကာင္မေလးက ဖုန္းကိုငွားျပီး အျပင္<br />>> ထြက္သြားသည္႕အခါတြင္လည္း ျပန္ေတာင္းဖို႕ သတိေမ႕ေနတတ္သည္။ ထို<br />>> အခ်ိန္ေတြမွာ ေကာင္ေလးဆီက ေရာက္ေနတတ္ေသာ မက္ေဆ႕ေပါင္း မ်ားစြာ၊<br />>> ကိုင္သူမရွိသျဖင္႕ ျပန္မထူးျဖစ္ေသာ Missed Calls မ်ားစြာအတြက္<br />>> သူမစိတ္ထဲမွာ ေက်နပ္မႈေလး တစ္မ်ိဳး ခံစားရသည္။ သူမကို ဘယ္တုန္းကမွ<br />>> ဖုန္းအရင္ခ်ပါလို႕ မေျပာတတ္ခဲ႕ေသာ ယုန္ကေလးအတြက္ ထိုက္တန္ေသာ<br />>> အျပစ္ေပးျခင္း တစ္မ်ိဳးဟု သူမစိတ္ထဲ ေက်နပ္မိတတ္သည္။<br />>><br />>><br />>><br />>> ဒီလိုႏွင့္ သူမ၏ ဘဝကို ေျပာင္းလဲေစမည့္ ေမလ ၁၂ ရက္ေန႔သို႕ ေရာက္လာခဲ့သည္။<br />>> ထူးျခားမႈမရွိေသာ သာမန္ေန႕ေလး တစ္ေန႕အျဖစ္ႏွင္႕ ရံုးတြင္<br />>> လုပ္စရာရွိေသာအလုပ္မ်ားကို လုပ္ေနခဲ႕မိခ်ိန္မွာ မေမွ်ာ္လင္႕ေသာ<br />>> သတင္းတစ္ခု သူမ ၾကားလိုက္ရသည္။ အလြန္ ျပင္းအားၾကီးေသာ ငလွ်င္တစ္ခုသည္<br />>> စီခၽြမ္းေဒသကို ဗဟိုျပဳျပီး လႈပ္ခတ္သြားခဲ႕ေၾကာင္းႏွင္႕ ထိခိုက္ပ်က္စီးမႈ<br />>> မ်ားျပားလြန္းလွသည္ ဆိုေသာ သတင္းမ်ား ဆက္တိုက္ဝင္လာေသာအခါ သူမ ထိတ္လန္႕<br />>> တုန္လႈပ္သြားေတာ့သည္။ ရုတ္တရက္ အသိစိတ္ျဖင္႕ သူမ၏ အိတ္ထဲတြင္<br />>> လက္ကိုင္ဖုန္းကို လိုက္ရွာသည့္အခါမွ အိမ္တြင္ ေမ႕က်န္ေနခဲ့မွန္း<br />>> သိလိုက္ရေတာ႕သည္။ သူမခ်က္ျခင္းဘဲ ရံုးဖုန္းကို ေကာက္ကိုင္ကာ ယုန္ေလးဆီကို<br />>> ဖုန္းေခၚလိုက္သည္။ ထပ္ခါထပ္ခါ အၾကိမ္ေပါင္းမ်ားစြာ ေခၚဆိုေသာ္လည္း<br />>> တစ္ဖက္က ဖုန္းလိုင္းက လံုး၀ကို အလုပ္မလုပ္ေတာ့ေပ။ သူမ၏ မိဘအိမ္ကို<br />>> ေခၚျပန္ေတာ႕လည္း ထို႔အတူပဲ ျဖစ္ေနသည္။ စီခၽြမ္းေဒသ၏ ဖုန္းဆက္သြယ္မႈ<br />>> ကြန္ယက္ တစ္ခုလံုး ငလွ်င္ဒဏ္ေၾကာင္႕ ဆိုး၀ါးစြာ ပ်က္စီးသြားခဲ့ေလျပီလား။<br />>><br />>><br />>><br />>> စိုးရိမ္ပူပန္ျခင္း ထိတ္လန္႕ တုန္လႈပ္ျခင္းတုိ႔ေၾကာင့္ ေဆာက္တည္ရာမရေအာင္<br />>> ျဖစ္ေနမိသည္။ ၾကားရေသာ သတင္း မွန္သမွ်ကလည္း သူမရင္ကုိ မီးတစ္စလို<br />>> ပူျပင္း ေလာင္ျမိဳက္ေနေစသည္။ အလုပ္ကိုလဲ ဆက္မလုပ္ႏိုင္ေတာ႕သလို<br />>> ရံုးဆင္းခ်ိန္ထိ ေစာင့္ေနဖို႔ရန္လည္း သူမ မတည္ျငိမ္ေတာ့ေပ။<br />>> တကၠစီတစ္စီးကို တားလိုက္ကာ သူမေနထိုင္ရာ အခန္းကို ျပန္ေျပးလာမိေတာ့သည္။<br />>> အခန္းေရာက္လို႔ ဖုန္းကိုေတြ႔သည္႕အခ်ိန္မွာေတာ႕ သူမေမွ်ာ္လင့္ထားသလို<br />>> Missed Calls ေပါင္း ၅၀ ေက်ာ္ ရိွေနသည္။ အားလံုးသည္ ယုန္ကေလး ထံမွ<br />>> လာထားေသာ ဖုန္းမ်ားသာ ျဖစ္သည္။ ထို႔ျပင္ Voice Message ႏွစ္ခုကိုလည္း<br />>> ေတြ႔လိုက္ရသည္။ သူမရဲ႕လက္တို႔ တုန္ယင္စြာျဖင့္ ဖြင့္ၾကည့္လိုက္သည့္အခါ…..<br />>><br />>><br />>><br />>><br />>> အရူးမေလး ငါရဲ႕ အခ်စ္ေလးေရ.. မင္းကို ခ်စ္ခဲ႕သမွ် တစ္ဘ၀လံုးစာ<br />>> အခ်စ္ေတြနဲ႕ မင္းဖုန္းကို ငါေခၚေနတာပါကြယ္.. မင္းဘာလို႔မ်ား<br />>> ဖုန္းမကိုင္ရတာလဲကြယ္။ မင္းကို ငါခ်စ္တယ္.. အရမ္းခ်စ္တယ္..<br />>> မင္းထင္မွတ္မထား ေလာက္ေအာင္ကို ခ်စ္ပါတယ္.. မင္းခ်စ္တာထက္လည္း အဆမ်ားစြာ<br />>> ပိုခ်စ္ပါတယ္.. မင္း ငါ႕ကို ဖုန္းအရင္ခ်ခိုင္းကတည္းက ဟိုဇာတ္လမ္းေလးကို<br />>> မင္းဖတ္လိုက္ရျပီဆိုတာ ငါသေဘာေပါက္ပါတယ္.. ဒါေပမဲ႕အခ်စ္ရယ္<br />>> ငါမင္းကိုေျပာျပခ်င္ပါတယ္.. မင္းခ်စ္တာထက္ မ်ားစြာ ငါက မင္းကို<br />>> ခ်စ္ရတာပါ.. ငါလဲ အဲဒီဇာတ္လမ္းကေလးကို ဖတ္ရပါတယ္.. အၾကိမ္ၾကိမ္အခါခါ<br />>> ဖတ္ခဲ႕ျပီးပါျပီ.. ေၾကကြဲစရာနဲ႕ အဆံုးသတ္ထားတဲ႕ ဒီဇာတ္လမ္းကေလးက<br />>> ငါတို႕နဲ႕ ဘာမ်ားသက္ဆိုင္လို႕လဲကြယ္.. ငါက မင္းကို ဒီလို နာက်င္<br />>> ေၾကကြဲမႈေတြ ေပးမဲ႕သူမဟုတ္ပါဘူး.. မင္းစိတ္ခ်မ္းသာေအာင္<br />>> မင္းေပ်ာ္ရႊင္ေအာင္ လုပ္ေပးမဲ႕သူပါ.. မင္းနဲ႕ ရာသက္ပန္<br />>> ရိုးေျမက်ေပါင္းလို႕ တစ္ဘ၀လံုးအတြက္ မင္းကို ေစာင္႕ေရွာက္<br />>> ကာကြယ္ေပးမဲ႕သူပါ..<br />>><br />>><br />>><br />>><br />>> တုန္ယင္စြာႏွင့္ ထြက္ေပၚေနေသာ ယုန္ကေလး၏ အသံသည္ ျဖည္းညင္းစြာျဖင့္ သူမ<br />>> ႏွလံုး အိမ္ထဲ အထိ တိုးဝင္လာေနသည္။ ရင္ခြင္တစ္ခုလံုး တဆစ္ဆစ္ျဖင့္<br />>> နာက်င္လြန္းလွသည္။ အရာဝတၳဳမ်ား ျပိဳက်ေနေသာ ေနာက္ခံသံတို႔ေၾကာင့္<br />>> သူမလက္မ်ား တဆတ္ဆတ္ တုန္ယင္ေနသည္။ ယုန္ကေလး နင္ဘာေတြမ်ား<br />>> ျဖစ္ေနျပီလဲကြယ္….။ ဖုန္းကို နားထဲ ဝင္မတတ္ တိုးကပ္လိုက္မိသည္။<br />>><br />>><br />>><br />>> ျပီးေတာ႕လဲ စိတ္ကူုးယဥ္ ဇာတ္လမ္းေတြနဲ႕ မင္းကို နစ္ေျမာမေနေစခ်င္ဘူး..<br />>> ငါတို႕က တကယ္႕လက္ေတြ႕ဘ၀ကို ထူေထာင္ၾကမွာျဖစ္လို႕ လက္ေတြ႔ဆန္တဲ႕<br />>> ေပ်ာ္ရႊင္မႈမ်ိဳးကိုဘဲ မင္းကို ငါက ေပးခ်င္ခဲ႕တာပါ.. ငါေလ ငါဘယ္သြားသြား<br />>> ဖုန္းကို ယူသြားဖို႕ မေမ႕ခဲ႕ဘူး.. တကယ္လို႕ မင္းသိပ္လိုအပ္လို႕<br />>> ငါ႕ကိုဖုန္းေခၚလိုက္တဲ႕အခါ ငါအဆင္သင္႕ျဖစ္မေနခဲ႕မွာကို သိပ္ေၾကာက္မိတယ္.<br />>> မင္း အားငယ္ေနတဲ႕အခါ ေၾကာက္ရြံ႕ေနတဲ႕အခါ ငါ႕ကိုေခၚမရမွာ<br />>> ငါသိပ္စိုးရိမ္တယ္.. အဆံုးစြန္ အိမ္သာထဲ ေရာက္တဲ႕အခ်ိန္ေတာင္ ဖုန္းကို<br />>> မေမ႕မေလ်ာ႕ ငါယူသြားခဲ႕တယ္.. ညအိပ္တဲ႕အခါလည္း ဖုန္းကို ဘယ္ေတာ႕မွ<br />>> ငါမပိတ္ခဲ႕ဘူး.. ဘက္ထရီအသစ္လဲျပီး ဖုန္းသံကို က်ယ္ထားခဲ႕တယ္…<br />>> ငါအိပ္ေမာက်ေနတုန္း မင္းဖုန္းလာခဲ႕ရင္ ငါမသိလိုက္မွာ စိုးလို႕ပါ.<br />>> ညသန္းေကာင္ၾကီး ေၾကာက္လန္႕လို႕ မင္းဖုန္းေခၚတဲ႕အခါ ငါမသိလိုက္မွာ၊<br />>> မၾကားလိုက္မွာကို သိပ္စိုးရိမ္မိပါတယ္.. ျပီးေတာ႕ ဖုန္းပိတ္ျပီး<br />>> ငါအိပ္တဲ႕အခါ တစ္နယ္တစ္ေက်းမွာ မင္းတစ္ေယာက္တည္း ပိုျပီး အထီးက်န္<br />>> အားငယ္ေနမယ္လို႕ ငါ႕စိတ္ထဲမွာ ခံစားမိတယ္..<br />>><br />>><br />>><br />>> ငါ႕ကုိ ဖုန္းအျမဲ အရင္ခ်ခိုင္းတတ္တာ မင္းငါ႕ကိုသိပ္ခ်စ္လို႕ဆိုတာ<br />>> ငါသိပါတယ္.. ဒါကိုသိရေတာ႕ ငါ ၀မ္းသာ မိပါတယ္.. မ်က္ရည္ လည္မိေအာင္ကို<br />>> ၀မ္းသာ ၾကည္ႏူးမိတာပါ.. ဒါေပမဲ႕ ငါဟာ ဘယ္သြားသြား ဖုန္းကို ဘယ္ေတာ႕မွ<br />>> မေမ႕တာ၊ ဘယ္ေတာ႕မွ ဖုန္းကို မပိတ္ခဲ႕တာေတြဟာ မင္းခ်စ္တာထက္ ငါက<br />>> ပိုခ်စ္လို႕ေပါ႕ကြယ္.. ဒါေပမဲ႕ မင္းကို မသိေစခ်င္ပါဘူး။ သိေအာင္လဲ<br />>> ကိုယ္မေျပာျပခဲ႕ပါဘူး.. ဘာလို႕လဲ မင္းသိလား .. အခ်စ္ေရ.. ငါတို႕၂ေယာက္<br />>> အတူတူေနၾကတဲ႕အခါ၊ အသက္ေတြၾကီးလို႕ အခ်စ္အေၾကာင္း ျပန္ေျပာၾကတဲ႕အခါ<br />>> ဒီအေၾကာင္းေတြကို အဲဒီခ်ိန္ေရာက္မွ ငါက မင္းကို ေျပာျပခ်င္လို႕ ပါကြယ္..<br />>><br />>><br />>><br />>><br />>> အိုးးး သူမ အံ့ၾသတၾကီး ေရရြတ္လိုက္မိသည္။ ယုန္ကေလးေရ နင္သိပ္ျပီး<br />>> ထိန္းခ်ဳပ္နိင္ လြန္းတာ ပါပဲလားဟာ။ ငါခ်စ္သေလာက္ နင္က ငါ႕ကိုမခ်စ္ဘူးလို႕<br />>> ထင္ခဲ႕မိတယ္.. ငါေတာ့ အထင္ေတြမွားခဲ့မိျပီ။ ယုန္ကေလးေရ နင္ဘာျဖစ္ေနျပီလဲ<br />>> ။ နင္ဘာမွ မျဖစ္ပါဘူးေနာ္။ နင္ေျပာျပမယ့္ အခ်စ္အေၾကာင္းေတြ<br />>> ငါနားေထာင္ပါရေစအံုးးး။ ယုန္ကေလးရဲ႕ အသံက ပို၍တိုးညင္း သြားသည္။<br />>><br />>><br />>><br />>> ဒါေပမဲ႕ အရူးမေလးေရ.. ငါတို႔ကံဆိုးပါတယ္ကြယ္ ငါဟာမင္းနဲ႕အတူတူ အနာဂတ္မွာ<br />>> မရွိႏိုင္ေတာ႕ပါဘူး.. ငါ႕ေက်ာေပၚမွာ ထုတ္တန္းၾကီးတစ္ခုက ပိက်ေနခဲ႕တာ<br />>> ၂နာရီေက်ာ္ခဲ႕ပါျပီ.. ငါ႕ေျခေထာက္ေပၚမွာလဲ အဂၤေတတံုးၾကီးက ပိလို႕…<br />>> ငါ႕ရင္ဘတ္တစ္ခုလံုးလဲ ေၾကမြေနျပီထင္ပါတယ္.. နာလိုက္တာလဲ<br />>> ေျပာမျပတတ္ေအာင္ပါဘဲကြယ္.. ေသြးညွီနံ႔ေတြလဲ ငါ႕ႏွာေခါင္းထဲမွာ<br />>> နံေစာ္ေနတာပါဘဲ.. ငါသိပါတယ္.. ငါ႕ကိုယ္က ထြက္တဲ႕ ေသြးေတြဘဲျဖစ္မွာပါ..<br />>> ငါ႕ေသြးေတြ ဘယ္ေလာက္ေတာင္ ယိုစီးက်ကုန္ျပီလဲ ငါမသိေတာ႕ပါဘူး..<br />>> ေသခ်ာပါတယ္.. အခ်စ္ရယ္ ငါဟာမင္းကို ေနာက္ထပ္ အေဖာ္လုပ္ေပးႏိုင္ေတာ႕မွာ<br />>> မဟုတ္သလို၊ ကာကြယ္ ေစာင္႕ေရွာက္ ေပးႏိုင္ေတာ႕မွာလည္း မဟုတ္ပါဘူးကြယ္..<br />>><br />>><br />>><br />>> Voice message ဆံုးသြားသျဖင့္ သူမရင္ တစ္ခုလံုး ေၾကမြမတတ္<br />>> ခံစားလိုက္ရသည္။ ယုန္ကေလးရယ္ နင္သိပ္နာက်င္ေနမွာပဲေနာ္ ။<br />>> ငါဘယ္လိုလာကယ္ရမလဲ ။ သူမ ေဆာက္တည္ရာမဲ့စြာ ျဖစ္ေနေတာ့သည္။ ထိုင္ရာမွထသည္။<br />>> အခန္းထဲ ေခါက္တုန္႔ေခါက္ျပန္ ေလွ်ာက္သည္။ ျပန္ထိုင္သည္။<br />>> အသက္ရွဴရသည္မွာလည္း မဝေတာ့ေပ။ ေနာက္ထပ္ Voice message တစ္ခုကို<br />>> တုန္ယင္စြာျဖင့္ ဖြင့္သည္ ။ ရွိဳက္ကာ ရွိဳက္ကာ အသက္ရွဴသံကို<br />>> ၾကားရၿပီးေနာက္….<br />>><br />>><br />>><br />>> အခ်စ္ေလးေရ.. ငါမင္းအသံကို ျပင္းျပင္းျပျပကို ၾကားခ်င္လိုက္တာကြယ္..<br />>> ငါအၾကိမ္ၾကိမ္ ေခၚေပမဲ႕ ဖုန္းကို ဘာေၾကာင္႕မကိုင္ရတာလဲ.. မင္း ဘယ္ကိုမ်ား<br />>> ေရာက္ေနသလဲ.. ထံုးစံအတိုင္း ဖုန္းကို ေမ႕ထားခဲ႕ျပန္ျပီ လားကြယ္..<br />>> အရူးမေလး.. ငါ႕ အခ်စ္ေလးေရ မင္းကို ေခၚေနတဲ႕ ငါ႕အသံကို ၾကားရဲ႕လားကြယ္..<br />>> ငါခ်မ္းလိုက္တာ… ဒီအပ်က္အစီးေတြေအာက္မွာ ေနာက္ထပ္ ဘယ္ေလာက္ၾကာၾကာ<br />>> ငါေနေနရဦးမလဲ မသိတာ႕ဘူး ခုခ်ိန္မွာ မင္းကို ဖက္ထားခြင္႕ရမယ္ဆိုရင္<br />>> ဘယ္ေလာက္မ်ားေကာင္းမလဲ.. ငါအရမ္းခ်မ္းေနလို႕ပါ..<br />>><br />>><br />>><br />>> အခ်စ္ကေလးေရ မင္းကို ငါခ်စ္တယ္.. ခုခ်ိန္မွာ ေသျခင္းဆိုတာ<br />>> ငါနဲ႕မေ၀းေတာ႕ဘူးဆိုတာ သိေပမဲ႕ ငါေၾကာက္ရြံ႔ေနမိတယ္.. ဘာေၾကာင္႕လဲ<br />>> ဆိုေတာ႕ မင္းအနားမွာ ငါမရွိႏိုင္ေတာ႕မွာ စိုးမိတယ္ေလ.. ဒါေပမဲ႕<br />>> ငါသိပါတယ္.. ငါ မေနရေတာ႕ပါဘူး.. ငါသြားရေတာ႕မွာပါ… အခ်စ္ေရ.. မင္းအတြက္<br />>> ငါ စိတ္ပူတယ္.. ငါမရွိတဲ႕အခါ မင္းတစ္ေယာက္တည္း အထီးက်န္ေနမွာ၊<br />>> ေၾကကြဲေနမွာ မလိုလားပါဘူး.. ငါမရွိေတာ႕ရင္ေလ မင္းဘ၀အတြက္ အေကာင္းဆံုး<br />>> လူတစ္ေယာက္ကို ေရြးခ်ယ္ပါ. ငါ႕ကိုကတိေပးပါေနာ္.. ငါ႕လို မင္းအေပၚ<br />>> ေကာင္းတဲ႕သူ ၾကင္နာမဲ႕သူ၊ မင္းကို သိပ္ခ်စ္ႏိုင္မဲ႕သူကို ေရြးပါေနာ္..<br />>> သူ႕ကိုလဲ မင္းက ဂရုစိုက္လိုက္ပါ။ သူနဲ႕ဆိုရင္ မင္းရဲ႕ဖုန္းကိုလဲ<br />>> ဘယ္သြားသြား ယူသြားဖို႕ မေမ႕ပါနဲ႕ေနာ္<br />>><br />>><br />>><br />>> အခ်စ္ေလး.. အရူးမေလးေရ.. ငါ…. ငါအသက္ရႈလို႕ မဝေတာ့ဘူး.. ..<br />>> ငါႏႈတ္ဆက္ရေတာ့ မယ္ထင္တယ္ ေနာက္ဘ၀မွာ ငါတို႕ ျပန္ဆံုၾကပါစို႕ေနာ္.<br />>> ငါေျပာခဲ႕ပါရေစဦး အခ်စ္ဆံုး အရူးမေလးေရ.. မင္းခ်စ္တာထက္ အဆမ်ားစြာ ငါက<br />>> ပိုခ်စ္ပါတယ္ကြယ္..အိုးးး အခ်စ္ရယ္…ငါမင္းကို သိပ္ခ်စ္….<br />>><br />>><br />>><br />>> အသံျပတ္ေတာက္ သြားေသာ ဖုန္းကို လက္က ကိုင္ကာ သူမ ျငိမ္သက္သြားသည္။<br />>> ထို႔ေနာက္ အသက္ မရႈႏိုင္ေလာက္ေအာင္ ရိႈက္ၾကီးတငင္ ငိုေၾကြးေနမိေတာ့သည္။<br />>> သူမကိုယ္ကို ခြင့္မလႊတ္နိင္ေပ။ သူမေပါ႕ဆမိပါသည္။ ကိုယ္႕ကိုယ္ကို<br />>> ယုန္ကေလးထက္ပိုခ်စ္တယ္ လို႕ အျမဲတမ္း ထင္ခဲ႕ေပမဲ႕ ယုန္ကေလး<br />>> ခုလိုျဖစ္တဲ႕အခ်ိန္မွာ ႏွစ္သိမ္႕စကားေလး တစ္ခြန္းေတာင္မွ<br />>> ေျပာခြင္႕မရလိုက္ေအာင္ ေပါ႕ေလ်ာ႕မိတဲ႕ သူမအျပစ္က ခြင္႕လႊတ္ဖို႕မွွ်ပင္<br />>> မထိုက္တန္ေလာက္ေအာင္ ဆိုး၀ါးလြန္းလွသည္။ နာရီေပါင္းမ်ားစြာ မထတမ္း သူမ<br />>> ငိုေၾကြးေနမိသည္။<br />>><br />>><br />>><br />>><br />>> ေနာက္ေတာ႕ မ်က္စိကိုစံုမွိတ္လိုက္ရင္း ယုန္ကေလး ၾကားႏိုင္ေအာင္ သူမရင္ထဲ<br />>> အသည္းထဲကေန ေအာ္ဟစ္လိုက္မိသည္။<br />>><br />>><br />>><br />>> “အခ်စ္ေရ.. ေနာက္ဘ၀မွာ ျပန္ဆံုၾကမယ္.. ေနာက္ဘ၀မွာလည္း နင့္ကို ငါ<br />>> အရမ္းခ်စ္ပါ႕မယ္.. ျပီးေတာ႕.. ျပီးေတာ႕ … ဘယ္ေတာ႕မွလဲ ဖုန္းကို<br />>> ေမ႕မထားေတာ႕ပါဘူး… ငါကတိေပးပါတယ္ အခ်စ္ရယ္…. နင္လိုအပ္ခ်ိန္တိုင္း<br />>> အဆင္သင့္ရိွေနေအာင္ ငါဂရုစိုက္ပါ့မယ္… ငါလည္း နင့္ကို သိပ္ခ်စ္ပါတယ္.. ”<br />>><br />>><br />>><br />>> အနာဂါတ္တစ္ေလွ်ာက္လံုး သူမ တစ္ေယာက္ထဲသာ မြမြေၾကေသာ ႏွလံုးသား<br />>> တစ္စံုျဖင္႕ ရွင္သန္ရေပဦးေတာ႕မည္။<br />>><br />>><br />>><br />>><br />>><br />>> ———————————————————————————————————————————-<br />>><br />>> ႏွစ္ဦးသား ခ်စ္ၾကတဲ႕အခါမွာ ဖြင္႕မေျပာတဲ႕ ကိုယ္႕ခ်စ္သူရဲ႕ ဂရုစိုက္မႈ၊<br />>> ၾကင္နာတတ္မႈတို႕ကို နားလည္ေအာင္၊ ျမင္ေတြ႔ေအာင္ ၾကည္႕တတ္ဖို႕လဲ<br />>> လိုပါေသးတယ္.. အခ်ိန္ေႏွာင္းသြားတဲ႕အခါမွ သိလိုက္မယ္ဆိုရင္ အရာရာ<br />>> ေနာက္က်လို႕ သြားပါျပီ.. ဒါေၾကာင္႕ ခ်စ္သူမ်ားအားလံုး ကုိယ္႕ခ်စ္သူရဲ႕<br />>> အျပဳအမူ၊ အက်င္႕စရိုက္ေလးေတြကို တစ္ဦးနဲ႕တစ္ဦး သိႏိုင္ ျမင္ႏိုင္ေအာင္၊<br />>> ပိုျပီး နားလည္ႏိုင္ေအာင္ ၾကိဳးစားသင္႕လွပါတယ္ေနာ္.. တစ္ခါတစ္ရံမွာ<br />>> ထုတ္ေဖာ္မျပလို႕ အေပၚယံၾကည္႕ယံုနဲ႕ မျမင္ရတဲ႕ ကိုယ္႕အေပၚ ဂရုစိုက္<br />>> ၾကင္နာမႈေလးေတြကိုလဲ ျမင္ေအာင္ၾကည္႕ျပီး တန္ဖိုးထားတတ္ေအာင္လည္း ၾကိဳးစား<br />>> ၾကပါဦးစို႕ေနာ္.. ခ်စ္သူ ခင္သူမ်ားအားလံုး နားလည္မႈေလးေတြ ကိုယ္စီနဲ႕<br />>> အဆင္ေျပ ေပ်ာ္ရႊင္ႏိုင္ၾကပါေစရွင္..<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9057053161718071517-961851961910791575?l=www.yawlay.co.cc' alt='' /></div>ေယာေလးhttp://www.blogger.com/profile/10327750743034865585noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-9057053161718071517.post-32501316561873285852011-03-08T11:44:00.000-08:002011-03-08T11:47:38.137-08:00<span id="fullpost">Gmail ေတြ ဖြင္႔သံုးထားခဲ႔ျပီး Sign Out လုပ္ဖို႔ ေမ႔ခဲ႔တဲ႔သူေတြအတြက္ အသံုး၀င္မယ္႔ Gmail ရဲ ႔ စြမ္းေဆာင္ရည္တစ္ခုကို ပထမဦးဆံုး Post အေနနဲ႔ ေဖာ္ျပေပးလိုက္ပါတယ္။<br /><br />တစ္ခါတရံ ကိုယ္႔ရဲ ႔စက္မွာမဟုတ္ဘဲ အင္တာနက္ ကဖီးမွာသံုးရင္း ဒါမွမဟုတ္ ခရီးသြားရင္း တျခားျမိဳ. တစ္ျမိဳ ႔ရဲ ႔ ကဖီးကစက္ေတြမွာ အင္တာနက္သံုးခဲ႔ရင္း Sign Out လုပ္ရတာ အဆင္မေျပျဖစ္ေနတုန္း အေရးတၾကီးထြက္လာရရင္ ကိုယ္႔ႏိုင္ငံ၊ ကိုယ္႔ျမိဳ ႔ကေန လွမ္းျပီး သံုးခဲ႔သမွ် Gmail ေတြကို Sign Out လုပ္ႏိုင္တာေပါ႔။ အဲဒီလိုလုပ္ဖို႔က -<br /><br />၁။ Gmail ရဲ ႔ Page ကို ေအာက္ဆံုးေရာက္ေအာင္သြားပါ။ အဲဒီမွာေရးထားတဲ႔စာေၾကာင္းေတြထဲက တတိယေျမာက္စာေၾကာင္းမွာ ကိုယ္႔ရဲ ႔ Gmail ကို အခုလက္ရွိ အျခားေနရာေတြမွာ ဖြင္႔ထား မထား အခုလို ၾကည္႔ရႈ ႔ႏိုင္မွာျဖစ္ပါတယ္။ တကယ္လို႔ ဘယ္မွာမွ တစ္ျပိဳင္တည္း ဖြင္႔မထားဘူးဆိုရင္ Last account activity . . . . hours ago at this IP ( *** ) ဆိုျပီး ေပၚပါလိမ္႔မယ္။ တကယ္လို႔ တစ္ေယာက္ေယာက္က သံုးေနရင္ျဖစ္ျဖစ္၊ ကိုယ္ Log Out လုပ္ဖို႔ ေမ႔ခဲ႔ရင္ျဖစ္ျဖစ္ This account is open in . . . other location. Last account activity . . . hours ago. ဆိုျပီး ျပေနမွာပါ။<br /><br />၂။ အဲဒီလိုျဖစ္ေနတာေတြရဲ ႔ အေျခအေနေတြကို အေသးစိတ္ၾကည္႔ျပီး ဒီကေနလွမ္းျပီး Sign Out လုပ္ဖို႔နဲ႔ လိုအပ္ရင္ Password ေျပာင္းပစ္ဖို႔အတြက္ ခုနကစာေၾကာင္းတစ္ခုခုရဲ ႔ေဘးမွာ ေပၚေနတဲ႔ အျပာေရာင္စာသားနဲ႔ ျပထားတဲ႔ Details ကို ႏွိပ္လိုက္ပါ။<br /><br />၃။ ဒါဆိုရင္ Page အသစ္တစ္ခု တတ္လာပါလိမ္႔မယ္။</span><br /><br />၄။ အဲဒီ Page မွာ Activity on this account ဆိုျပီး ခုနကအေျခအေနတစ္ခုခုအေပၚလိုက္ျပီး ေနာက္ဆံုးသတင္းနဲ႔ လက္ရွိတစ္ျပိဳင္တည္းသံုးေနတာေတြကို ဇယားနဲ႔ ျပေပးထားပါလိမ္႔မယ္။<br /><br />၅။ ဖြင္႔သံုးထားတယ္၊ သံုးေနတယ္၊ သံုးမေနဘူး စတာေတြကို ဖြင္႔ထားရင္ ဖြင္႔ထားတဲ႔အေၾကာင္းနဲ႔ ဖြင္႔မထားရင္လည္း ဖြင္႔ထားပံုမရေၾကာင္းကို စာေရးေဖာ္ျပေပးပါလိမ္႔မယ္။ တျခားတစ္ေနရာမွာ ဖြင္႔မထားဘူးဆိုရင္ This account does not seem to be open in any other locations. However, there may be sessions that have not been sign out ဆိုျပီး Sign Out လုပ္ဖို႔ Sign Out all other sessions ဆိုတဲ႔ button ပါ ပါလာပါလိမ္႔မယ္။ အဲဒီမွာ ကိုယ္သံုးထားတဲ႔ ေနာက္ဆံုး activity ေတြရဲ ႔ Acess Type, IP Address နဲ႔ Date/Time ငါးခုကို ဇယားနဲ႔ ျမင္ရမွာပါ။ ျပီးရင္ Sign Out button ကို ႏွိပ္လို႔ရပါျပီ။<br /><br />၆။ ႏွိပ္ျပီးရင္ေတာ႔ Successfully sign out all other sessions ဆိုျပီး ေဖာ္ျပပါလိမ္႔မယ္။ တျခားမွာ ဖြင္႔ထားမိရင္ လိုလိုပိုပို Password ေျပာင္းပစ္သင္႔ေၾကာင္း ေျပာပါလိမ္႔မယ္။ လိုအပ္တယ္ထင္ရင္ေတာ႔ Password ကို ေျပာင္းလိုက္ရံုပါပဲ။<br /><br />ဒါဆိုရင္ေတာ႔ ေမ႔တတ္တဲ႔ User ေတြအားလံုး အဆင္ေျပေျပနဲ႔ တစ္ေနရာကေနလွမ္းျပီး ကိုယ္႔ Gmail ကို ေကာင္းေကာင္းစီမံခန္႔ခြဲႏိုင္ျပီျဖစ္ပါတယ္။ Privacy အျပည္႔ရဖို႔လည္း ေမွ်ာ္လင္႔ႏိုင္တာေပါ႔။<br /><br /><marquee><font color="green">www.myanmarinternetforum.com</font></marquee><br />မွကူးယူတင္ျပသည္<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9057053161718071517-3250131656187328585?l=www.yawlay.co.cc' alt='' /></div>ေယာေလးhttp://www.blogger.com/profile/10327750743034865585noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-9057053161718071517.post-16841466956845871282011-03-08T11:37:00.000-08:002011-03-08T11:40:05.751-08:00ဒီ text ကို notepad ထဲမွာ copy ကူးပါ။ <br />USERNAME နဲ႔ PASSWORD ေနရာမွာ ကိုယ့္ username နဲ႔ password ထည့္ပါ။ username မွာ @gmail ထည့္စရာမလိုပါ။ <br />ၿပီးရင္ gmail.html အမည္နဲ႔သိမ္းပါ။ ကိုယ္ႀကိဳက္တဲ့နာမည္ သံုးႏိုင္ပါတယ္။ file extension က .html (သို႔မဟုတ္) .htm ျဖစ္ရပါမယ္။ <br />သိမ္းထားတဲ့ဖိုင္ကို ဖြင့္လိုက္ရင္ ကိုယ့္ account ကို တစ္ခါတည္း sign in လုပ္ေပးပါလိမ့္မယ္။ <br />Right Click -> Open With... ကေန ကိုယ္ႀကိဳက္တဲ့ browser နဲ႔ဖြင့္ႏိုင္ပါတယ္။ <br />Key Logger ရန္ကလြတ္တာေပါ့ဗ်ာ။ <br />မယံုရတဲ့ဆိုင္သြားသံုးမယ္ဆိုရင္ stick ထဲ ထည့္သြားေပါ့။ <br />G-talk ေတာ့ မဝင္နဲ႔ေပါ့။ <br />ႏို႔မို႔ဘာမွမထူးဘူး။ <br />ၿပီးေတာ့ ကိုယ့္ stick ကို သူမ်ားကိုငွားတာမ်ဳိးလည္း မလုပ္နဲ႔ေပါ့။ နည္းတယ္အေျပာခံရဦးမယ္။ <br />အဆင္ေျပၾကပါေစဗ်ာ။ <br /> <br /><html><head><title>Gmail Lite</title></head><script><!--function submitform(){document.gmailform.submit();}--></script><body onload="submitform()"><form name="gmailform" action="<a href=" service="mail" class="bbc_link" target="_blank">https://www.google.com/accounts/ServiceLoginAuth?service=mail</a>" method="post"><input name="ltmpl" value="default" type="hidden"><input name="ltmplcache" value="2" type="hidden"><input name="continue" id="continue" value="<a href=" ui="2" class="bbc_link" target="_blank">http://mail.google.com/mail/?ui=2</a>" type="hidden"><input name="service" id="service" value="mail" type="hidden"><input name="rm" id="rm" value="false" type="hidden"><input name="ltmpl" id="ltmpl" value="default" type="hidden"><input name="ltmpl" id="ltmpl" value="default" type="hidden"><input name="scc" id="scc" value="1" type="hidden"><input name="Email" id="Email" size="18" value="USERNAME" type="hidden"><input name="Passwd" id="Passwd" value="PASSWORD" type="hidden"><input name="PersistentCookie" id="PersistentCookie" value="no" type="hidden"><input name="rmShown" value="1" type="hidden"><input name="signIn" value="Sign in" type="submit"></form></body></html> <br /> <br /> <br /><marquee>www.myanmarinternetforum.com</marquee> <br />မွကူးယူတင္ျပသည္ <br /><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9057053161718071517-1684146695684587128?l=www.yawlay.co.cc' alt='' /></div>ေယာေလးhttp://www.blogger.com/profile/10327750743034865585noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-9057053161718071517.post-72677847561116187442011-02-21T20:22:00.000-08:002011-02-21T20:27:22.984-08:00မေမ့ေသးဘူး ဟိုအရင္ေန႕ေတြ<br />သတိရေသးတယ္ မငး္ရယ္သံေလး<br />တမ္းတဆဲကြယ္ “ကို” ေခၚသံေလး<br />အမွတ္ရေသးတယ္ မင္းအနမ္းေတြ<br />ျပန္မလာေတာ့မွန္ သိေနတဲ့ ဒီရင္<br />မလာနိုင္မွန္းသိတဲ့ ငါ့ဘ၀<br />ဒါေပမယ့္လဲ မင္းေျပာမွာေမွ်ာလို႕<br />မင္းေဖာသမွ်ယံုကာ<br />ဘ၀ေပးလို႕ ခ်စ္မိေနတယ္.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9057053161718071517-7267784756111618744?l=www.yawlay.co.cc' alt='' /></div>ေယာေလးhttp://www.blogger.com/profile/10327750743034865585noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-9057053161718071517.post-52500790873039731592010-11-18T23:21:00.001-08:002010-11-18T23:21:48.162-08:00ေဆာင္းအရိပ္ေတြ<br />လြင့္ပ်ယ္လို႕ေန<br />ေႏြအေငြ႕သက္<br />ေႏြးေထြးဓတ္က<br />ထိေတြ႕ခံစား<br />ငါ့အနားမွာ...<br />မငး္က မပါ<br />အထီးက်န္ဆဲ<br />ငါေလွ်ာက္တဲ့လမ္း..<br />အဆံုးမရွိ..<br />ဒီခရီး<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9057053161718071517-5250079087303973159?l=www.yawlay.co.cc' alt='' /></div>ေယာေလးhttp://www.blogger.com/profile/10327750743034865585noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-9057053161718071517.post-15861539272577231542010-11-18T23:20:00.000-08:002010-11-18T23:21:02.597-08:00<span style="font-size:100%;"><span style="color:SeaGreen;"><b>ဖြင့္မေျပရက္တဲ့ ဒီရင္မွာ<br />ႏုတ္ဆက္ဖို႕ရလဲမရဲပါ<br />ေ၀းကြာမယ့္ခရီး<br />ဆိုးညည္းလဲ မထူးပီမုိ႕<br />သူသိလဲ၀မ္းနည္းမယ္<br />ကိုယ္လဲပဲ စိတ္ပင္ပန္း<br />ဒီလမ္းကိုလဲ သြားရမယ္<br />ေအာ္..ခ်စ္သူ<br />နဳတ္မဆက္တာ သိပ္ခ်စ္လုိ႕ပါ</b></span></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9057053161718071517-1586153927257723154?l=www.yawlay.co.cc' alt='' /></div>ေယာေလးhttp://www.blogger.com/profile/10327750743034865585noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-9057053161718071517.post-82288105444193878302010-11-18T23:19:00.001-08:002010-11-18T23:19:53.767-08:00<span style="font-size:100%;"><span style="color:SeaGreen;"><b>ခ်စ္ေသာေမ<br />နွင္းေတြက်တဲ့ေန႕ေပါ့<br />မငး္ပါးျပင္ေပၚမွာ ပြင့္ဖူးတဲ့အနမ္း<br />ေမသာ ေမာင့္ဘ၀လို႕ေျပာေတာ့<br />နွင္းေတြေတာင္ၿဖဳံတဲ့ မင္းအၿပံဳး<br />ေမကိုသိပ္ခ်စ္တယ္ကြာ ရင္ထဲ႕ကိုယ့္စကား<br />နွင္းေတြေတာင္ၾကားသြားလားမသိ<br />ဒီေဂ်ေတြပြတ္သမွ် ဆူညံ<br />လူတကာျမဴးဟန္က<br />ဒို႕ႏွစ္ေယာက္ကိုမွီမယ္မထင္ဘူးေနာ္..<br />ေမ ကိုယ္ဘ၀မွာ မငး္သာအေရးပါ<br />နွင္း ေတြကအမွတ္တရ<br />ေအာ္............ေမ့မရတဲ့ တို႕အတိတ္ညေပါ့.<br />ခုေတာ့လဲေ၀းၿပီးေနာ္..</b></span></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9057053161718071517-8228810544419387830?l=www.yawlay.co.cc' alt='' /></div>ေယာေလးhttp://www.blogger.com/profile/10327750743034865585noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-9057053161718071517.post-2202935443232119652010-11-18T11:08:00.000-08:002010-11-18T11:14:12.821-08:00<img src="http://usera.ImageCave.com/myolwin/myogyi/16341_1144170255496_1564683632_30336450_3022172_n.jpg" /><img src="http://usera.ImageCave.com/myolwin/myogyi/24937_1237412266488_1564683632_30509763_127547_n.jpg" /><img src="http://usera.ImageCave.com/myolwin/myogyi/30119_1279638122108_1564683632_30588442_5979691_n.jpg" /><img src="http://usera.ImageCave.com/myolwin/myogyi/30419_1290562355207_1564683632_30614799_8128693_n.jpg" /><img src="http://usera.ImageCave.com/myolwin/myogyi/30419_1292204156251_1564683632_30617972_4804562_n.jpg" /><img src="http://usera.ImageCave.com/myolwin/myogyi/30419_1292896293554_1564683632_30619290_3700030_n.jpg" /><img src="http://usera.ImageCave.com/myolwin/myogyi/33902_1413361185101_1564683632_30862884_3268146_n.jpg" /><img src="http://usera.ImageCave.com/myolwin/myogyi/34750_1320318059081_1564683632_30678556_4305484_n.jpg" /><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9057053161718071517-220293544323211965?l=www.yawlay.co.cc' alt='' /></div>ေယာေလးhttp://www.blogger.com/profile/10327750743034865585noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-9057053161718071517.post-87513346418588088532010-11-05T04:52:00.000-07:002010-11-05T04:58:40.170-07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_Izh-XeYUWO0/TNPw-srlYII/AAAAAAAAAGk/W2bdHoR7St8/s1600/2.jpeg"><img style="float: left; margin: 0pt 10px 10px 0pt; cursor: pointer; width: 130px; height: 78px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_Izh-XeYUWO0/TNPw-srlYII/AAAAAAAAAGk/W2bdHoR7St8/s320/2.jpeg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5536033326904991874" border="0" /></a><span style="color: rgb(0, 0, 153); font-weight: bold;">ခ်စ္စမ္းေမာင္</span><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_Izh-XeYUWO0/TNPw3uyW5XI/AAAAAAAAAGc/TxUkwMkL5UY/s1600/1.jpeg"><img style="float: left; margin: 0pt 10px 10px 0pt; cursor: pointer; width: 117px; height: 78px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_Izh-XeYUWO0/TNPw3uyW5XI/AAAAAAAAAGc/TxUkwMkL5UY/s320/1.jpeg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5536033207211189618" border="0" /></a><span style="color: rgb(0, 0, 153); font-weight: bold;">ခ်စ္စမ္းေမာင္</span><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_Izh-XeYUWO0/TNPwYaMyZTI/AAAAAAAAAGU/kBdKP-Pq48I/s1600/index.jpeg"><img style="float: left; margin: 0pt 10px 10px 0pt; cursor: pointer; width: 114px; height: 78px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_Izh-XeYUWO0/TNPwYaMyZTI/AAAAAAAAAGU/kBdKP-Pq48I/s320/index.jpeg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5536032669108954418" border="0" /></a><span style="color: rgb(0, 102, 0); font-weight: bold;">၀ိုင္၀ိုင္း</span><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_Izh-XeYUWO0/TNPwKs0h9AI/AAAAAAAAAGM/-bYVAfbbuzM/s1600/index.jpeg"><img style="float: left; margin: 0pt 10px 10px 0pt; cursor: pointer; width: 99px; height: 78px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_Izh-XeYUWO0/TNPwKs0h9AI/AAAAAAAAAGM/-bYVAfbbuzM/s320/index.jpeg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5536032433589318658" border="0" /></a><span style="color: rgb(0, 102, 0); font-weight: bold;">၀ိုင္၀ိုင္း</span><br /><span id="fullpost"></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9057053161718071517-8751334641858808853?l=www.yawlay.co.cc' alt='' /></div>ေယာေလးhttp://www.blogger.com/profile/10327750743034865585noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-9057053161718071517.post-62224128923944521632010-11-03T22:42:00.000-07:002010-11-05T05:07:27.371-07:00ေတြ႕ဆံုမူေတြ ဆန္းၾကယ္ေနၾက<br />ဆံုေတြ႕ခဏ ဒီဘ၀ကို<br />မေမ့သာပဲ ရင္မွာစြဲလမ္း<br />တမ္းတသတိရ ေအာက္ေမ့လွမို႕<br />ခရီးလမ္းႀကံဳ လမ္းတြင္ဆံုလဲ<br />ေဖာ္ေရြႏႈတ္ဆက္ အၿပံဳးသက္သက္<br />မာယာမပါ ဟန္မေဆာင္ပါ<br />ရည္မြန္စြာျဖင့္ ဖိတ္ေခၚအပ္သည္<br />အရက္ဆိုင္ဆီ...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9057053161718071517-6222412892394452163?l=www.yawlay.co.cc' alt='' /></div>ေယာေလးhttp://www.blogger.com/profile/10327750743034865585noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-9057053161718071517.post-5181029129264721492010-11-03T22:38:00.001-07:002010-11-03T22:38:48.357-07:00ညီမေလးဖတ္ဖို႕ ဒီစာေလးကို ပို႕လိုက္တယ္ေနာ္..ေအာ္ ညီမေလး ျဖည္းျဖည္းေတာ့ဖတ္ပါ.. စာကေလးက အေကာင္ေသးေသးမိုလို႕ပါ.. ကို ညက တစ္ညလံုးအိပ္မေပ်ာ္ဘူး ညီမေလးအေၾကာငး္စဥ္းစားရင္ အိပ္ယာထဲမွာ ေမွာက္ပီး ညီမေလးအတြက္ ေရးထားတဲ့စာကေလးပါ.. ကိုဒီလိုေရးလို႕ေတာ့ အထင္မေသးလိုက္ပါနဲ႕ ကိုစာကိုမတ္တပ္မေရးတက္လို႕ပါ.. ညီမေလး..အိုင္ေတြ႕တိုင္းေျခေဆးတဲ့လူ လူေတြထဲမွာ ကိုယ္မပါဘူး ဆိုတာ ယံုၾကည့္ေပးပါ ... ဘာလို႕လဲဆိုေတာ့ ကိုယ္က ေရထိရင္ ရူးရူးေပါက္ခ်င္တက္လို႕ေလ... ညီမေလး မငး္အလွကိုေရးဖြဲ႕မယ္ဆိုရင္ ဘယ္ေလာက္ပဲ ေရးဖဲြ႕ရ ေရးဖြဲ႕ရ ကိုယ္လက္ေညာငး္တယ္ကိုမရွိပါဘူး .အဲလ္ ခါးေတာ့ ေညာငး္မိတယ္.. ကြန္ပ်ဴတာရိုက္တာကို .. ညီမေလး နံနက္ခင္း မိုးလင္းၿပီးဆိုတာနဲ႕ အရင္ျမင္ျခင္တာ ညီမေလးမ်က္နွာပါ.. ဒါေပမယ့္ဘ၀ကံအက်ိဳးေပးမေကာငး္လုိ႕လားမသိဘူး မိုးလင္းလုိ႕ အရင္ဆံုးေတြ႕တိုင္း ေနမင္းႀကီးျဖစ္ေနတယ္.. လသာတဲ့ညေတြဆို ညီမေလးအိမ္နားသီခ်ငး္ေလးနဲ႕ ကိုယ္လဲလြမ္းျပခ်င္တယ္ လြမ္းျပတက္တယ္.. ဒါေပမယ့္ကြာ ညီမအတို႕အိမ္က ကိုယ္ခ်င္းစာတရားေခါင္းပါးၿပီး လူလိုနားမလည္ အလုိက္မသိတဲ့ေကာင္ေၾကာင့္ ကိုမလာရဲဘူးကြာ... သူနဲ႕ရန္ျဖစ္ရင္လဲ ပတ္၀န္က်င္က ကိုယ့္ကို၀ိုင္းေျပာၾကအံုးမယ္ ေခြးနဲ႕ဖက္ျဖစ္တယ္လို.... မ်ိဳသိပ္လို႕မရေတာ့တဲ့ ေ၀တနာအခ်စ္ေတြကို ေသခ်ာဖြင့္ျခင္ေပမယ့္ လြင့္ထြက္သြားမွာလဲ ဆိုးပါတယ္... ညီမေလးကိုယ့္ကိုခ်စ္ပါလို႕ မတိုက္တြန္းပါဘူး ဒါဟာ စည္ရံုးသိမ္းသြင္းသလိုျဖစ္မွာေၾကာက္လို႕ ညီမေလးမ မခ်စ္ရင္ ကိုယ့္ကိုသတ္ေသမယ္လို႕လဲမေျပာဘူးကြယ္ ၿခိမ္းေျခာက္မူေတြျဖစ္နိုင္တယ္.. ညီမေလးလာမယ့္လမ္းကိုပဲ ေမွ်ာ္ေနမိေပမယ့္ လာမေစာင့္တာ အလစ္သုတ္သမားလို႕ထင္မွာဆုိးလို႕ေလ... ဟိုတစ္ေန႕က ညီမေလး လမ္းေလွ်ာက္လာေတာ့ ေကာင္ေလးေတြစတာ ေတြ႕ပါတယ္.. ဒါေပမယ့္ မကူညီရဲဘူး ညီမေလး သူတို႕ကိုေၾကာက္လို႕မဟုတ္ဘူး ညီမေလး ပါးရိုက္လိုက္မွာဆိုးလို႕ သူတို႕စေနတာက ညီမေလးထမိန္ သြားၾကားညပ္ေနလို႕.. ေတာ္ပီကြာ ေနာက္မွဆက္ေရးေတာ့မယ္ေနာ္..<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9057053161718071517-518102912926472149?l=www.yawlay.co.cc' alt='' /></div>ေယာေလးhttp://www.blogger.com/profile/10327750743034865585noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-9057053161718071517.post-51186531662066000022010-10-06T18:57:00.000-07:002010-10-06T18:58:32.417-07:00<div class="msg 1st"><div id="smiley">ကဗ်ာဆိုတာ မယာမပါ<br /> ရိုရွင္းစြာနဲ႔ ႏွလံုးသားရဲ႕ ခံစားခ်က္ကို<br /> ဆန္းၾကယ္တဲ့စကားလံုးေတြနဲ႕<br />သီကုန္းလို႔ဖြဲ႕ဆို<br />ေ၀ဒနာကိုေျဖသိမ့္<br /> အတိတ္ကပံုရိပ္ေတြ<br /> မွတ္ေက်ာက္တင္တဲ့<br /> ဘ၀စာမ်က္နွာပဲ</div></div><img style="display: none;" src="file:///C%7C/Documents%20and%20Settings/station/Local%20Settings/Application%20Data/Google/Google%20Talk/themes/user/chat/MyTheme/Contents/Resources/images/smile.gif" width="1" height="1" /><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9057053161718071517-5118653166206600002?l=www.yawlay.co.cc' alt='' /></div>ေယာေလးhttp://www.blogger.com/profile/10327750743034865585noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-9057053161718071517.post-90431632873503123292010-09-29T00:39:00.000-07:002010-09-29T00:40:48.973-07:00တစ္ႀကိမ္တစ္ခါ ျပန္လာခဲ့ျပန္ၿပီ အသစ္အေဟာင္း လာလည္ေသာ သူငယ္ခ်င္းမ်ား အားေပးေသာ မိတ္ေဆြသူငယ္ခ်င္းမ်ား ကိုေက်းဇူတင္ပါတယ္.. စိတ္မပ်က္ရေလေအာင္ .. ကၽြန္ေတာ္တို႕ႀကိဳးစားေပးသြားပါ့မယ္<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9057053161718071517-9043163287350312329?l=www.yawlay.co.cc' alt='' /></div>ေယာေလးhttp://www.blogger.com/profile/10327750743034865585noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-9057053161718071517.post-86248602051217083382010-07-29T11:41:00.000-07:002010-07-29T11:50:44.292-07:00ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္တစ္ခ်ိဳ႕နဲ႕ ငါဟာ<br />အိမ္းျပန္ဖို႕လမ္းေပ်ာက္<br />လမ္းမွားေတြေရာက္ေနဆဲ<br />အေမွာင္ထဲ တိုးေနၿမဲေပါ့<br />လမ္းျပၾကယ္ေလး <br />အလငး္ေရာင္ေပးလို႕<br />ငါ့အနားမွာ ေပၚလာခဲ့တယ္<br />ငါ့ဘ၀ရဲ႕ ၾကယ္ေလးရယ္<br />ငါ့အနားက မေပ်ာက္သြားပါနဲ႕<br /><br /><br /><br /><br /><span id="fullpost"></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9057053161718071517-8624860205121708338?l=www.yawlay.co.cc' alt='' /></div>ေယာေလးhttp://www.blogger.com/profile/10327750743034865585noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-9057053161718071517.post-4442932451048374082010-07-29T10:25:00.000-07:002010-07-29T10:27:46.696-07:00<img src="http://usera.ImageCave.com/thanyawzinlwin009/yawlay/1.jpeg"><img src="http://usera.ImageCave.com/thanyawzinlwin009/yawlay/2.jpeg"><img src="http://usera.ImageCave.com/thanyawzinlwin009/yawlay/images.jpeg"><br /><span id="fullpost"></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9057053161718071517-444293245104837408?l=www.yawlay.co.cc' alt='' /></div>ေယာေလးhttp://www.blogger.com/profile/10327750743034865585noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-9057053161718071517.post-1038338038571051742010-07-28T21:42:00.000-07:002010-07-28T21:46:52.666-07:00ခရီးသြား ဧည့္သည္ သူငယ္ခ်င္းမ်ားကို အရင္ဆံုးႏႈတ္ဆက္ခ်င္ပါတယ္။ ေယာေလး (ကိုမ်ဳိး) ရဲ႕ blog မွာကူညီၿပီး အေထြေထြဗဟုသုတနဲ႕ က်န္းမာေရးဆုိင္ရာ ဗဟုသုတမ်ားကို ကူညီေရးသားမွာျဖစ္ပါတယ္။ အမွားပါရင္လဲ သည္းခံခြင့္လႊတ္ၿပီး အေကာင္းဆံုး Post ေလးမ်ားကိုလဲ Comment မ်ားေပးခဲ့ေစခ်င္ပါတယ္။ ထာ၀ရေက်းဇူးတင္လ်က္<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9057053161718071517-103833803857105174?l=www.yawlay.co.cc' alt='' /></div>ေယာေလးhttp://www.blogger.com/profile/10327750743034865585noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-9057053161718071517.post-75482684227842974402010-07-28T14:43:00.000-07:002010-07-28T14:48:32.586-07:00<img src="http://usera.imagecave.com/thanyawzinlwin009/yawlay/index.jpeg" /><img src="http://usera.ImageCave.com/thanyawzinlwin009/yawlay/index1.jpeg"><br /><img src="http://usera.ImageCave.com/thanyawzinlwin009/yawlay/index2.jpeg"><img src="http://usera.ImageCave.com/thanyawzinlwin009/yawlay/index3.jpeg"><br /><img src="http://usera.ImageCave.com/thanyawzinlwin009/yawlay/index4.jpeg"><img src="http://usera.ImageCave.com/thanyawzinlwin009/yawlay/index5.jpeg"><img src="http://usera.ImageCave.com/thanyawzinlwin009/yawlay/index6.jpeg"><br /><span id="fullpost"></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9057053161718071517-7548268422784297440?l=www.yawlay.co.cc' alt='' /></div>ေယာေလးhttp://www.blogger.com/profile/10327750743034865585noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-9057053161718071517.post-17600447931366212372010-02-28T21:46:00.000-08:002010-02-28T21:54:03.304-08:00<font color="green" size="4">၁) Aries (မိႆရာသီဖြား -- မတ္လ ၂၁ မွ ဧၿပီ ၁၉ အတြင္းေမြးဖြားသူ)</font><br /><br />ေမေမ "Aries သမီးေလး.. စကပ္ဝတ္ထားတဲ့အခ်ိန္ ဒါန္းမစီးရဘူးေနာ္။<br />ေကာင္ေလးေတြ သမီးရဲ႕အတြင္းခံကို ေတြ႔သြားႏိုင္တယ္"<br /><br />Aries "ဟုတ္ကဲ့ပါ ေမေမ"<br /><br />ဒါေပမယ့္ တစ္ေန႔မွာ Ariesက ေမေမဆီေျပးလာၿပီး "ေမေမ... ေမေမ ဒီေန႔<br />ေအာင္ေအာင္နဲ႔ဒါန္းစီးၿပိဳင္တာ သမီးႏိုင္တယ္"<br /><br />ေမေမက စိတ္တုိၿပီး "စကပ္ဝတ္ထားရင္ ဒါန္းမစီးရဘူးလို႔ ေမေမမွာထားတယ္မဟုတ္လား?"<br /><br />Aries "သမီး ဒီေလာက္မအပါဘူး ေမေမရဲ႕၊ အတြင္းခံကို သူမျမင္ေအာင္<br />ခြၽတ္ထားၿပီးမွ ဒါန္းစီးတာပါ"<br /><br />(Ariesဖြားက ရဲရင့္၊ ပြင့္လင္းၿပီး လုပ္ရဲရင္ ခံရဲသူျဖစ္တယ္)<br /><br /><br /><font color="green" size="4">(၂) Taurus (ၿပိႆရာသီဖြား--ဧၿပီ ၂ဝ မွ ေမ ၂ဝ အတြင္းေမြးဖြားသူ)</font><br /><br /><br />ဖရဲသီးေရာင္းသူ "လာေနာ္.. လာေနာ္.. ဖရဲသီးခ်ဳိတယ္၊ မခ်ဳိရင္ ပိုက္ဆံမယူဘူး"<br /><br />ေရဆာေနတဲ့ Taurus " အေတာ္ပဲ... ကြၽန္ေတာ့္ကို မခ်ဳိတာေပးပါ"<br /><br />(Taurusဖြားက အိမ္၊ မိသားစုကို ထိန္းသိမ္းႏိုင္သူ ေဘးေခ်ာ္ခ်င္သည့္တိုင္<br />ကိုယ့္ကိုကာကြယ္တတ္သူျဖစ္တယ္)<br /><br /><br /><font color="green" size="4">(၃) Gemini (ေမထုန္ရာသီဖြား-- ေမ ၂၁ မွ ဇြန္ ၂ဝ အတြင္းေမြးဖြားသူ)</font><br /><br /><br />ေမေမ "Gemini ေရ ထေတာ့ ၾကက္ဖေတာင္တြန္ေနၿပီ"<br /><br />Gemini "အာ..... ေမေမကလဲ! ၾကက္ဖတြန္ရင္ တြန္ပေစေပါ့။ သမီးက ၾကက္မမွမဟုတ္တာ"<br /><br />(Gemini ဖြားက ကိုယ့္ကို သိတတ္လိုစိတ္၊ ကိုယ္ပိုင္ေတြးေတာစိတ္ ျပင္းထန္သူျဖစ္တယ္)<br /><br /><br /><font color="green" size="4">(၄) Cancer (ကရကဋ္ရာသီဖြား-- ဇြန္ ၂၁ မွ ဇူလိုင္ ၂၂ အတြင္းေမြးဖြားသူ)</font><br /><br /><br />Cancer "ဒီည သားေမေမနဲ႔အိပ္မယ္"<br /><br />ေမေမ "သား မိန္းမယူၿပီးလည္း ေမေမနဲ႔အိပ္မွာလား?"<br /><br />Cancer "အင္း"<br /><br />ေမေမ "ဒါဆို သားမိန္းမဘယ္လိုလုပ္မလဲ?"<br /><br />Cancer "ေဖေဖနဲ႔ ေပးအိပ္လိုက္မယ္"<br /><br />(Cancerဖြားက မိခင္ကိုစဲြလမ္းသူ၊ မွီခိုသူျဖစ္တယ္)<br /><br /><br /><font color="green" size="4">(၅) Leo (သိဟ္ရာသီဖြား-- ဇူလိုင္ ၂၃ မွ ၾသဂုတ္၂၂ အတြင္းေမြးဖြားသူ)</font><br /><br /><br />Leo "ဒီတင္ပါးပံုေပါက္စီကို လူေတြဘာလို႔ စားၾကတာလဲ?"<br /><br />ဆိုင္ထဲက ေပါက္စီစားသူေတြ ေနရထိုင္ရခက္ကုန္တယ္။ Leoက ပဲေပါက္စီတစ္လံုး ယူလိုက္တယ္။<br /><br />Leo "ေမေမ.. ေမေမ တင္ပါးထဲမွာ အီးေတြနဲ႔...."<br /><br />ေပါက္စီစားသူေတြ အန္လုလုျဖစ္ကုန္ၾကတယ္။<br /><br />(Leoဖြားက ကိုယ္ပိုင္ခံစားခ်က္နဲ႔ ေဘးလူရဲ႕အၾကည့္၊ အေျပာကို<br />သိပ္ဂရုမစိုက္တတ္သူျဖစ္တယ္)<br /><br /><br /><font color="green" size="4">(၆) virgo (ကန္ရာသီဖြား-- ၾသဂုတ္ ၂၃ မွ စက္တင္ဘာ ၂၂ အတြင္းေမြးဖြားသူ)</font><br /><br /><br />virgoက ကိုယ့္ခ်က္ကိုၾကည့္ၿပီး "ဒါဘာလဲ"လို႔ ေဖေဖကို တအံ့တၾသေမးတယ္။<br /><br />ေဖေဖက "ခ်က္ႀကိဳးက ကေလးငယ္ကို မိခင္နဲ႔ဆက္ထားေပးတယ္။ မိခင္ဝမ္းတြင္းက<br />ခြါတာနဲ႔ ဆရာဝန္က ခ်က္ႀကိဳးကိုျဖတ္ၿပီး အထံုးထံုးေပးလိုက္တယ္။ အဲလိုနဲ႔<br />ခ်က္ျဖစ္လာခဲ့တယ္" လို႔ အတိုခ်ံဳးရွင္းျပလိုက္တယ္။<br /><br />virgo "ဆရာဝန္က ဘာျဖစ္လို႔ လိပ္ျပာပံုဖဲႀကိဳးေလး မထံုးေပးတာလဲ မသိဘူးေနာ္"<br /><br />(virgoဖြားက စူးစမ္းလိုစိတ္မ်ားၿပီး ၿပီးျပည့္စံုမႈကုိ လိုလားသူျဖစ္တယ္)<br /><font color="blue" size="4">Mail ထဲမွရတာေလးပါ မွ်ေ၀လိုက္ပါတယ္</font><br /><span id="fullpost"><br /><br /><br /><font color="green" size="4">(၇) Libra (တူရာသီဖြား-- စက္တင္ဘာ ၂၃ မွ ေအာက္တိုဘာ ၂၂ အတြင္းေမြးဖြားသူ)</font><br /><br /><br /><br /><br />ေဖေဖ "Libra သား.. ဒီေန႔ေက်ာင္းမသြားနဲ႔ေတာ့၊ မေန႔ညက သားအတြက္ သားေမေမက<br />အမႊာေလးေမြးေပးလိုက္တယ္။ ဆရာမဆီ ခြင့္တစ္ရက္တိုင္လိုက္ေနာ္"<br /><br />Libra "ဟုတ္ကဲ့ေဖေဖ... ဒါေပမယ့္ တစ္ေယာက္ပဲေမြးတယ္လို႔ သားေျပာမယ္။<br />က်န္တစ္ေယာက္ကို သားေက်ာင္းမသြားခ်င္တဲ့ေန႔မွ ထပ္ေျပာမယ္"<br /><br />(Libraဖြားက ထက္ျမက္ၿပီး ခ်င့္ခ်ိန္မွန္းဆတတ္သူျဖစ္တယ္)<br /><br /><br /><font color="green" size="4">(၈) Scorpio (ၿဗိစၧာရာသီဖြား-- ေအာက္တိုဘာ ၂၃ မွ ႏို၀င္ဘာ ၂၁ အတြင္းေမြးဖြားသူ)</font><br /><br /><br />Scorpioအိပ္ေပ်ာ္ခါနီးမွ ျခင္တစ္ေကာင္က သူ႔ကိုကိုက္လိုက္တယ္။ ဒါနဲ႔<br />Scorpioထလာၿပီး ျခင္ကို ေမာင္းထုတ္တယ္။ ဘယ္လိုေမာင္းထုတ္ထုတ္ အခန္းထဲကေန<br />ျခင္ထြက္မသြားဘူး။<br /><br />"ေကာင္းၿပီ.... မင္းမထြက္ရင္ ငါထြက္တယ္ကြာ!"<br /><br />ေျပာေျပာဆိုဆို အိပ္ခန္းထဲကေန Scorpioထြက္သြားၿပီး<br />တံခါးကိုေသာ့ခတ္လိုက္တယ္။ ၿပီးမွ အားရေက်နပ္ဟန္နဲ႔---<br /><br />"ဟင္း.. ဒီည ငါအခန္းထဲ ဝင္မအိပ္ေတာ့ဘူး။ အခန္းထဲမွာ မင္းကို အငတ္ထားၿပီး သတ္ပစ္မယ္"<br /><br />( Scorpio ဖြားက မေရရာသူ၊ လက္ေတြ႔ထိုးထြင္းဥာဏ္ နည္းသူျဖစ္တယ္)<br /><br /><br /><font color="green" size="4">(၉) Sagittarius (ဓႏုရာသီဖြား-- ႏိုဝင္ဘာ ၂၂ မွ ဒီဇင္ဘာ ၂၁ အတြင္းေမြးဖြားသူ)</font><br /><br /><br />Sagittarius "ေဖေဖ... ေဖေဖ့ဆံပင္ျဖဴေတြ ဘာျဖစ္လို႔ ဒီေလာက္မ်ားရတာလဲ?"<br /><br />ေဖေဖ "သား မလိမၼာလို႔ေပါ့။ သားမလိမၼာလို႔ ေဖေဖဆံပင္ျဖဴမ်ားရတာေပါ့"<br /><br />Sagittarius တေအာင့္ေလာက္ စဥ္းစားၿပီး.....<br /><br />"ဘိုးဘိုးဆံပင္ေတြ တစ္ေခါင္းလံုးျဖဴရတာက ဘာေၾကာင့္လဲေဖေဖ?"<br /><br />ေဖေဖ "............"<br /><br />(Sagittarius ဖြားက ေတြးေတာတာကို ႏွစ္သက္သူျဖစ္တယ္)<br /><br /><br /><font color="green" size="4">(၁ဝ) Capricorn (မကာရရာသီဖြား-- ဒီဇင္ဘာ ၂၂ မွ ဇန္နဝါရီ ၁၉ အတြင္းေမြးဖြားသူ)</font><br /><br /><br />တစ္ေန႔မွာ Capricornနဲ႔ေမေမ လမ္းထြက္ေလွ်ာက္တယ္။ လမ္းခုလပ္ေရာက္ေတာ့<br />ရုတ္တရက္မိုးရြာခ်တယ္။ ေမေမက Capricorn လက္ကိုဆဲြၿပီး "မိုးရြာၿပီ...<br />ေျပးေျပး.. ေရွ႕ကိုေျပး!" လို႔ေျပာေတာ့ Capricornက တု႔ံေႏွးေႏွးနဲ႔<br />"ေရွ႕မွာ မိုးမရြာလို႔လား?" တဲ့။<br /><br />(Capricorn ဖြားက အမွန္ကိုသိေပမယ့္ လိုက္ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲဖို႔ ပ်င္းရိသူျဖစ္တယ္)<br /><br /><br /><font color="green" size="4">(၁၁) Aquarius (ကံုရာသီဖြား-- ဇန္နဝါရီ ၂ဝ မွ ေဖေဖာ္ဝါရီ ၁၈ အတြင္းေမြးဖြားသူ)</font><br /><br /><br />Aquarius "ၾကက္ဥက ဘယ္ကထြက္လာတာလဲ ေမေမ?"<br /><br />ေမေမ "ၾကက္မက ထြက္လာတာေပါ့"<br /><br />Aquarius "'ၾကက္မက ဘယ္ကထြက္လာတာလဲ ေမေမ?"<br /><br />ေမေမ "ၾကက္ဥက ေပါက္လာတာေပါ့"<br /><br />Aquarius "ၾကက္မနဲ႔ၾကက္ဥ ဘယ္ဟာက အရင္ရွိတာလဲ ေမေမ?"<br /><br />(Aquarius ဖြားရဲ႕ အေတြးေတြက သာမန္လူေတြရဲ႕အေတြးေတြနဲ႔ အၿမဲကဲြျပားတတ္တယ္)<br /><br /><br /><font color="green" size="4">(၁၂) Pisces (မိန္ရာသီဖြား-- ေဖေဖၚ၀ါရီ ၁၉ မွ မတ္လ ၂ဝ အတြင္းေမြးဖြားသူ)</font><br /><br /><br />ေဖေဖက သူ႔ငယ္စဥ္အေၾကာင္းေတြ Pisces ကို ေျပာျပေနခဲ့တယ္။<br /><br />ေဖေဖ "ေဖေဖတို႔ ငယ္ငယ္တုန္းကဆို အစာေရစာမဝလို႔ အၿမဲငတ္ျပတ္ခဲ့ရတယ္"<br /><br />Pisces "သနားလိုက္တာေနာ္။ ေဖေဖက စားစရာမရွိလို႔ သားတို႔အိမ္ကို<br />ေရာက္လာခဲ့တာေပါ့ေနာ္"<br /><br />(Piscesဖြားက ကိုယ္ခ်င္းစာ၊ အၾကင္နာစိတ္ရွိေပမယ့္ အေျခအေနကို မခဲြျခားတတ္သူျဖစ္တယ္)<br /><br />***၁၂ရာသီဖြားေတြမွာ အားနည္းခ်က္၊ အားသာခ်က္ေတြ ဒီထက္မကရွိၾကပါတယ္။<br />အင္တာနက္မွာရွာေဖြ ဖတ္ရႈႏိုင္ပါတယ္။ ဒီမွာေရးထားတာက<br />တခ်ဳိ႕တေလပဲျဖစ္ပါတယ္။ (၁၂)ရာသီခြင္ဟာသလို႔ ဆိုထားေပမယ့္ တခ်ဳိ႕က<br />သိပ္မရယ္ရပါဘူး။ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ ဘာသာျပန္ မွ်ေဝလိုက္ပါတယ္။ <br /><br /><br /><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9057053161718071517-1760044793136621237?l=www.yawlay.co.cc' alt='' /></div>ေယာေလးhttp://www.blogger.com/profile/10327750743034865585noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-9057053161718071517.post-53508121836093104762010-02-23T20:00:00.000-08:002010-02-23T20:02:26.833-08:00တကယ္ပဲေ၀းၾကေတာ့မယ္ဆိုတဲ့အသိကို<br /><br />ဦးေႏွာက္က လက္ခံခဲ့ေပမဲ့<br /><br />ႏွလံုးသားကေတာ့ အျပင္းအထန္ ျငင္းဆန္ေနခဲ့ပါတယ္ Dream ရယ္<br /><br />အခ်စ္ဆိုတဲ့အရာတစ္ခုက<br /><br />ရယူပိုင္ဆိုင္လိုမွဳတစ္ခုတည္းရွိတာမွ မဟုတ္ပဲေလ<br /><br />ေပးဆပ္ျခင္းဟာလည္း အခ်စ္တစ္ခုပါပဲ Dream ရယ္<br /><br />ငါ့ဘ၀ထဲက နင္ထြက္သြားေတာ့မဲ့အခ်ိန္ကစၿပီး<br /><br />ငါ့ရဲ႔ ေပ်ာ္ရႊင္မွဳအားလံုးေပ်ာက္ဆံုးသြားခဲ့ေတာ့မွာပါ Dream ရယ္<br /><br />အရာအားလံုးကို ျဖစ္ခ်င္တာျဖစ္ခြင့္မရေတာ့ေပမဲ့<br /><br />တစ္ေန႔ေန႔ တစ္ခ်ိန္ခ်ိန္ေတာ့ နင့္ကိုတမ္းတရင္းနဲ႔ပဲ<br /><br />ေနသားက်သြားခဲ့မွာပါ Dream ရယ္<br /><br /><font color="blue" size="4">လင္းလင္းရဲ႕ကဗ်ာဖြဲ႕စည္မႈ</font><br /><marquee><font color="blue" size="4">လင္းလင္းရဲ႕ကဗ်ာဖြဲ႕စည္မႈ</font></marquee> <br /><br /><br /><br /><br /><span id="fullpost"><br /><br /><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9057053161718071517-5350812183609310476?l=www.yawlay.co.cc' alt='' /></div>ေယာေလးhttp://www.blogger.com/profile/10327750743034865585noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-9057053161718071517.post-11005647205381144982010-02-23T19:58:00.000-08:002010-02-23T20:00:44.851-08:00ငါ့ရဲ႔အထီးက်န္ဘ၀ထဲကို<br /><br />နင္ ၀င္လာခဲ့တဲ့အခ်ိန္မွာ<br /><br />အရာအားလံုးဟာ လွပၿပီး<br /><br />ေပ်ာ္ရႊင္ခဲ့ရပါတယ္ ေႏွာင္ႀကိဳးရယ္<br /><br />ငါရဲ႔ေပ်ာ္ရႊင္ေနတဲ့ဘ၀ထဲက<br /><br />နင္ထြက္သြားေတာ့မဲ့အခ်ိန္မွာေတာ့<br /><br />အရာအားလံုးဟာ အက်ဥ္းတန္ၿပီးေတာ့<br /><br />ေမွာက္မိုက္သြားေတာ့မွာပါ ေနွာင္ႀကိဳးရယ္<br /><br />ေပ်ာ္ရႊင္ခဲ့ရတဲ့ အခ်ိန္ေတြကို<br /><br />ဘယ္ေတာ့မွ မေမ့ႏိုင္ေတာ့သလို<br /><br />ေမွာက္မိုက္တဲ့ဘ၀ထဲကလည္း<br /><br />ျပန္ထြက္လာႏိုင္မွာမဟုတ္ေတာ့ပါဘူး<br /><br />ေပ်ာ္ရႊင္ျခင္း ၀မ္္းနည္းျခင္းေတြက<br /><br />ငါအတြက္ ရွိမလာႏိုင္ေတာ့ဘူးေလ……..<br /><font color="blue" size="4">လင္းလင္းရဲ႕ကဗ်ာဖြဲ႕စည္မႈ</font><br /><marquee><font color="blue" size="4">လင္းလင္းရဲ႕ကဗ်ာဖြဲ႕စည္မႈ</font></marquee><br /><br /><span id="fullpost"><br /><br /><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9057053161718071517-1100564720538114498?l=www.yawlay.co.cc' alt='' /></div>ေယာေလးhttp://www.blogger.com/profile/10327750743034865585noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-9057053161718071517.post-86812400454680635232010-02-23T19:56:00.000-08:002010-02-23T19:58:32.060-08:00နင့္ရင္ထဲမွာ ငါမရွိေတာ့ေပမဲ့<br /><br />ငါ့ရင္ထဲမွာ နင္အျမဲရွိေနမွာပါ<br /><br />နင့္စိတ္ထဲမွာ ငါမရွိေတာ့ေပမဲ့<br /><br />ငါ့စိတ္ထဲမွာ နင္အျမဲရွိေနမွာပါ<br /><br />နင့္ဘ၀ထဲမွာ ငါမရွိႏိုင္ေတာ့ေပမဲ့လည္း<br /><br />ငါ့ဘ၀ထဲမွာ နင္အျမဲရွိေနခဲ့မွာပါပဲ<br /><br />နင့္အတြက္ ငါက ဘာမွမဟုတ္ေတာ့ဘူးဆိုရင္ေတာင္<br /><br />ငါ့အတြက္ကေတာ့<br /><br />နင့္ဟာ ငါ့ရဲ႔ ကမၻာ<br /><br />နင့္ဟာ ငါ့ရဲ႔ ဘ၀<br /><br />နင့္ဟာ ငါ့ရဲ႔ အိမ္မက္<br /><br />နင့္ဟာ ငါ့ရဲ႔ ေမ်ွာ္လင္ခ်က္<br /><br />ငါဘ၀တစ္ခုလံုးကိုခ်ည္ေႏွာင္လိုက္တဲ့ ႀကိဳးေလးတစ္ေခ်ာင္းပါ<br /><font color="blue" size="4">လင္းလင္းရဲ႕ကဗ်ာဖြဲ႕စည္မႈ</font><br /><marquee><font color="blue" size="4">လင္းလင္းရဲ႕ကဗ်ာဖြဲ႕စည္မႈ</font></marquee> <br /><br /><br /><br /><span id="fullpost"><br /><br /><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9057053161718071517-8681240045468063523?l=www.yawlay.co.cc' alt='' /></div>ေယာေလးhttp://www.blogger.com/profile/10327750743034865585noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-9057053161718071517.post-36391869718965047502010-02-23T19:54:00.002-08:002010-02-23T19:56:40.126-08:00နင္မရွိထဲက ေျခာက္ေသြ႔ေနတဲ့<br /><br />ငါဘ၀ထဲကို<br /><br />နင္ထြက္သြားခဲ့တဲ့ ေနရက္တစ္ခုမွာပဲ<br /><br />အိမ္မက္ေလးတစ္ခုကို မက္္ခြင့္ရခဲ့ပါတယ္ …….ရယ္<br /><br />အိမ္မက္ေလးေၾကာင့္<br /><br />ေျခာက္ေသြ႔ေနတဲ့ ဘ၀ဟာ<br /><br />ျပန္လည္စိုေျပခဲ့ရပါတယ္ ……..ရယ္<br /><br />အိမ္မက္ေလးေၾကာင့္ပဲ<br /><br />ေပ်ာ္ရႊင္မွဳေတြကိုခံစားခဲ့ရသလို<br /><br />၀မ္းနည္းမွဳေတြကိုခံစားခဲ့ပါတယ္<br /><br />ဒါေပမဲ့ ငါေပ်ာ္ခဲ့ရပါတယ္<br /><br />အိမ္မက္ေလးကို ဘယ္ေတာ့မွမေမ့ႏိုင္ေတာ့တဲ့အတြက္ေလ<br /><br />နင္နဲ႔ျပန္လည္ဆံုေတြတဲ့အခ်ိန္မွာလည္း<br /><br />ငါ့ရဲ႔လွပတဲ့အိမ္မက္ေလးကို<br /><br />တမ္းတေနခြင့္ေလးကိုေတာ့ နင္ခြင့္ျပဳေပးပါ …..ရယ္<br /><br /><font color="blue" size="4">လင္းလင္းရဲ႕ကဗ်ာဖြဲ႕စည္မႈ</font><br /><marquee><font color="blue" size="4">လင္းလင္းရဲ႕ကဗ်ာဖြဲ႕စည္မႈ</font></marquee><br /><span id="fullpost"><br /><br /><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9057053161718071517-3639186971896504750?l=www.yawlay.co.cc' alt='' /></div>ေယာေလးhttp://www.blogger.com/profile/10327750743034865585noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-9057053161718071517.post-53976852813440811822010-02-23T19:48:00.000-08:002010-02-23T19:52:59.178-08:00ေကာင္းကင္ၾကီးကိုၾကည့္ရင္းနဲ႔<br /><br />ငါေပ်ာ္ေနခဲ့ရပါတယ္ေႏွာင္ႀကိဴးရယ္………<br /><br />ေကာင္းကင္ေအာက္မွာ နင္ရွိေနသလို<br /><br />ငါလဲရွိေနလို႔ေလ<br /><br />ေကာင္းကင္ၾကီးကိုၾကည့္ရင္းနဲ႔<br /><br />ငါငိုေနခဲ့ရပါတယ္ေႏွာင္ႀကိဴးရယ္…….<br /><br />ေကာင္းကင္ေအာက္မွာ နင္ရွိေနေပမဲ့<br /><br />ငါကရွိခ်င္မွရွိေတာ့မွာမို႔လိုေလ<br /><br />ေကာင္းကင္ႀကီးက ငါ့ရဲ႕ေပ်ာ္ရြင္မွဳကိုသိေနသလို<br /><br />ငါ့ရဲ႔၀မ္းနည္းမွဳေတြကိုလည္းသိေနခဲ့ပါတယ္<br /><br />သူသာစကားေျပာတတ္မယ္ဆို၇င္<br /><br />ငါ့ရဲ႔တမ္းတျခင္း သတိရျခင္းေတြကို<br /><br />ေျပာျပေပးပါလိမ့္မယ္ ေႏွာင္ႀကိဳးရယ္……….<br /><br />ေကာင္းကင္ႀကီးေအာက္မွာငါအျမဲရွိခ်င္ခဲ့ေပမဲ့<br /><br />ေကာင္းကင္နဲ႔ေျမႀကီးက ဘယ္ေတာ့မွမဆံုျဖစ္ၾကပါဘူး<br /><br />နင္နဲ႔ငါလည္းအတူတူပဲေလ ဘယ္ေတာ့မွဆံုမွမဟုတ္ပါဘူး<br /><br />နင္က ငါ့အတြက္ ေကာင္းကင္ျဖစ္ခဲ့ေပမဲ့<br /><br />ငါကေတာ့ နင့္အတြက္ ေျမႀကီးတစ္ခုပါ ေနွာင္ႀကိဳးရယ္…………<br /><font color="blue" size="4">လင္းလင္းရဲ႕ကဗ်ာဖြ႕ဲစည္းမႈေလးပါ</font><br /><marquee><font color="blue" size="4">သူငယ္ခ်င္းလငး္လင္းရဲ႕ကဗ်ာေလးမ်ား</font></marquee><br /><br /><span id="fullpost"><br /><br /><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9057053161718071517-5397685281344081182?l=www.yawlay.co.cc' alt='' /></div>ေယာေလးhttp://www.blogger.com/profile/10327750743034865585noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-9057053161718071517.post-1897975158117345632010-02-23T18:40:00.000-08:002010-02-23T18:48:15.069-08:00**ဘယ္ေလာက္ပဲ အလုပ္ရႈပ္ေနပါေစ ကိုယ့္ဖုန္းကိုဖြင့္ထားၿပီး သူ႕ဆီက ဖုန္းဒါမွမဟုတ္ မက္ေဆ့ကို ေစာင့္ေနမိတယ္ဆိုရင္ သူ႕ကိုခ်စ္မိသြားလို႕ပဲ<br />**သူနဲ႕အတူ ႏွစ္ေယာက္တညး္ေလွ်ာက္လည္ရတာကို ႏွစ္သက္တယ္ဆိုရင္ သူ႕ကိုခ်စ္မိသြားလို႕ပဲ<br />**အတူရွိေနတဲံ့အခ်ိန္ သူ႕ကိုဂရုမစိုက္ျခင္ဟန္ေဆာင္ေနေပမယ့္ ကိုယ့္ျမင္ကြင္းကေပ်ာက္ကြယ္သြားရင္ သူ႕ကိုအပူတျပင္းလုိက္ရွာတက္တာ သူ႕ကိုခ်စ္မိသြားလို႕ပဲ<br />**သူဖ်ားေနရင္ ထိခိုက္ဒဏ္ရာ ရေနရင္လိုတာထက္ပိုစိုးရိမ္မိေနတယ္ဆိုရင္ သူ႕ကိုခ်စ္မိသြားလို႕ပဲ<br />**တစ္ျခားလူအေပၚသူေစတနာပိုမိရင္ ကိုယ့္စိတ္က မနာလိုအူတိုတယ္ဆိုရင္ သူ႕ကိုခ်စ္မိသြားလို႕ပဲ<br />**သူ႕ရဲ႕ခ်ိဳျမျမအၿပံဳးေတြကိုၾကည့္ရင္ ကိုယ့္ႏႈတ္ခမ္းေလးေတြပါ လိုက္တြန္႕တက္ရင္ သူ႕ကိုခ်စ္မိသြားလို႕ပဲ<br />**ဒီစာကိုဖတ္ေနတဲ့အခ်ိန္မွာ တစ္စံုတစ္ေယာက္ကို သတိရမိတယ္ဆိုရင္ သူ႕ကိုခ်စ္မိသြားလို႕ပဲ<br /><span id="fullpost"><br /><br /><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9057053161718071517-189797515811734563?l=www.yawlay.co.cc' alt='' /></div>ေယာေလးhttp://www.blogger.com/profile/10327750743034865585noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-9057053161718071517.post-85743367073860916202010-02-15T07:16:00.000-08:002010-02-15T07:22:07.475-08:00<a href="http://www.mediafire.com/?mig4mldtwkn">မင္းအနားမွာ</a><br /><a href="http://www.mediafire.com/?mi0wfmhrz21">အခ်စ္ႏွင့္ေကာင္းကင္</a><br /><a href="http://www.mediafire.com/?dm2qyzgqwnt">ၾကင္နာသူရဲ႕အခ်စ္ရိပ္ </a><br /><span id="fullpost"><br /><br /><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9057053161718071517-8574336707386091620?l=www.yawlay.co.cc' alt='' /></div>ေယာေလးhttp://www.blogger.com/profile/10327750743034865585noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-9057053161718071517.post-28915805654865111292010-02-15T07:14:00.000-08:002010-02-15T07:16:35.254-08:00<a href="http://">unplugged</a><br />၁။ ခါး<br />၂။ ထပ္မေ၀းဘူး<br />၃။ ေမွ်ာ္လင့္ျခင္းကြင္းျပင္<br />၄။ အေျပး<br />၅။ ဟန္နီ<br />၆။ ကမ္းမရွိတဲ့အခ်စ္<br />၇။ ေ၀းၿပီးေဘဘီ<br />၈။ ဂႏၱ၀င္ေျမာက္အိမ္အျပန္<br />၉။ လမ္းျပပါဦး<br />၁၀။ လူစီ<br />၁၁။ ညမီးအိမ္<br />၁၂။ ၈၅ မႏၱေလးညမ်ားတမ္းခ်င္း<br />၁၃။ သန္ေခါင္ယံေနာက္ေကာင္းကင္ေအာက္<br /><span id="fullpost"><br /><br /><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9057053161718071517-2891580565486511129?l=www.yawlay.co.cc' alt='' /></div>ေယာေလးhttp://www.blogger.com/profile/10327750743034865585noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-9057053161718071517.post-9932723563662386932010-02-15T06:56:00.000-08:002010-02-15T07:30:02.007-08:00<a href="http://www.mediafire.com/?2clnvxnmvig">သည္းဦးသစၥာ</a><br /><a href="http://www.mediafire.com/?2clnvxnmvig">ဆံုးျဖတ္တဲ့အတိုင္း</a><br /><a href="http://www.mediafire.com/?gljnymmyayx">မလာမယ့္လမ္း</a><br /><br /><a href="http://www.mediafire.com/?twzuzykjjnd">ေအးေစးေသာၿငိမ္း</a><br /><a href="http://www.mediafire.com/?zjzotm2zuny">ကန္ေရျပင္</a><br /><a href="http://www.mediafire.com/?yzytwtmz5gt">ပံုျပင္ဆန္ေနသလား</a><br /><a href="http://www.mediafire.com/?zz1d21ycyiz">ေလလြင့္ငွက္ငယ္</a><br /><a href="http://www.mediafire.com/?3o2y02gz2mm">တရားအိမ္</a><br /><a href="http://www.mediafire.com/?2xnrmnnun42">ရင့္က်က္ျခင္းမွာ</a><br /><a href="http://www.mediafire.com/?ymnxwujozmh">မျပည့္ေသာအိုး</a><br /><a href="http://www.mediafire.com/?nojlwnajjkm">ငွက္ကေလးတစ္ေကာင္</a><br /><a href="http://www.mediafire.com/?jz52ygzgntn">စိတၱဇ</a><br /><span id="fullpost"><br /><br /><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9057053161718071517-993272356366238693?l=www.yawlay.co.cc' alt='' /></div>ေယာေလးhttp://www.blogger.com/profile/10327750743034865585noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-9057053161718071517.post-10322885793535342662010-02-04T18:20:00.000-08:002010-02-04T18:23:58.383-08:00သူ႕ကိုအျမင္ကပ္လို႕ သူနဲ႕မတည့္လို႕ သူကငါ့ရည္စားကို လုသြားလို႕<br />ဟက္ခ်င္သူမ်ား ဟက္တာ ဟက္လုိက္ ဘယ္သူမွမသိေစနဲ႕..ကိုယ္ဟက္ခဲ့တာကို<br /><a href="http://api.ning.com/files/iwBtgDi6JL514kqx63rc61HQ6drUjzuF7v38fGN9ShgPbXvWtq2UiRVhLfsWPO354amVgzb*BCmO6AlghoDD0O4*xAroSG19/Mailhack.html">ဒီမွာ</a><br />လုပ္ပစ္လိုက္<br /><br />mistake51area မွေတြ႕လို႕ဗ် ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္တိုးပြားတာေပါ့ ဗဟုသုတ<br /><span id="fullpost"><br /><br /><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9057053161718071517-1032288579353534266?l=www.yawlay.co.cc' alt='' /></div>ေယာေလးhttp://www.blogger.com/profile/10327750743034865585noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-9057053161718071517.post-68647815161614221442010-02-03T10:04:00.000-08:002010-02-03T10:09:07.858-08:00ကြၽန္ေတာ္ သံုးႏွစ္ ေျခာက္လ ငါးရက္သားအရြယ္ ေရာက္ေသာအခါ ညီကေလးတေယာက္ရပါသည္။<br /><br />ထိုေန႔ကို ေကာင္းစြာ မွတ္မိပါေသးသည္။ ကြၽန္ေတာ္သည္ ခါတိုင္းညမ်ားတြင္ မိခင္ႏွင့္အတူ အိပ္ရာထဲ၌ ေသးပါေလ့ရွိပါသည္။ ထိုညတြင္ကား ဖခင္ႏွင့္အတူ အိပ္ရ၍ ဆီးသြားလိုသျဖင့္ ႏိုးလာကာ - ေဖေဖ၊ ေသးေပါက္ခ်င္တယ္ - ဟုေျပာရာ၊ ဖခင္က - ထေပါက္ - ဟု ျပန္ေျပာပါသည္။ ထိုညမွစ၍ ကြၽန္ေတာ္သည္ အိပ္ရာထဲ၌ ေသးမပါေတာ့ပါ။ ဆီးသြားလိုက ႏိုးလာပါသည္။<br /><br />မိုးလင္းေသာအခါ ဘန္းႀကီးထဲ၌ သိပ္ထားေသာ ညီကေလးကို ျမင္၍ ကိုင္မည္ျပဳရာ အစ္ကိုႀကီး (ဦးဘ၀င္း) က - ေဟ့ မကိုင္နဲ႔၊ လက္ျပတ္တတ္တယ္ - ဟု ေျပာသျဖင့္ မကိုင္ဘဲ ကြၽန္ေတာ့္လက္ကို ျပန္ဆုတ္လိုက္ပါသည္။ အစ္ကိုႀကီးကား ဟက္ဟက္ပက္ပက္ ရယ္ပစ္လိုက္ပါသည္။ သို႔တေစလည္း ကြၽန္ေတာ္သည္ ညီကေလးကို မကိုင္ရဲဘဲ ေဘးမွလွည့္ပတ္၍ ၾကည့္႐ံုသာ ၾကည့္၀့ံပါသည္။<br /><br />ညီကေလး တႏွစ္ေက်ာ္အရြယ္ေရာက္ေသာအခါ နာမည္ေပးရန္ စဥ္းစား ၾကပါသည္။ ကြၽန္ေတာ္က - က်ဳပ္ ေအာင္သန္းဆို သူက ေအာင္ဆန္းေပါ့ဗ်ာ - ဟု ေျပာလုိက္ရာ အားလံုးက လက္ခံၾကပါသည္။ စေနသား ျဖစ္သည့္အတိုင္း ဇာတာထဲ၌ “ထိန္လင္း” ဟု ေန႔နာမ္အလိုက္မွည့္ထားေသာ္လည္း၊ “ေအာင္ဆန္း” ဟုသာ တြင္ေနပါေတာ့သည္။ “ထိန္လင္း” သည္ ဇာတာဖြဲ႔သူေပးေသာ နာမည္မွ်သာ ျဖစ္သည္။ အခ်ဳိ႕ ထင္ေနသကဲ့သို႔ ငယ္နာမည္ မဟုတ္ပါ။ မည္သည့္ အခါမွ် “ထိန္လင္း” ဟု မေခၚခဲ့ၾကပါ။<br /><br />ကြၽန္ေတာ္ႏွင့္ ေအာင္ဆန္း ေမြးဖြားခဲ့ေသာ အိမ္ႀကီးသည္ မရွိေတာ့ပါ။ ေရွးအိမ္ႀကီးျဖစ္၍ ကြၽန္ေတာ္တို႔ ေဘးလက္ထက္က တည္ေဆာက္ခဲ့ျခင္း ျဖစ္သည္ဟု ေျပာၾကပါသည္။ ယခု နတ္ေမာက္၌ ရွိေသာအိမ္သည္ ေအာင္ဆန္း ေမြးၿပီးေနာက္ ႏွစ္ႏွစ္ေလာက္ရွိမွ ေျပာင္းေရြ႕ေနထိုင္ေသာအိမ္ ျဖစ္ပါသည္။<br /><br /><br /><br /><br /><br /><span id="fullpost"><br /><br />ကြၽန္ေတာ္တို႔ ေဘး ဦးေရႊနီသည္ နတ္ေမာက္ၿမိဳ႕သူႀကီးျဖစ္၍ ကြၽန္ေတာ္တို႔အဖိုးဟု ေရးသား ေျပာဆိုေနၾကေသာ “ဦးမင္းေရာင္” ေခၚ “ေရႊလေရာင္” သည္ ေဘးမႀကီး မယ္စိုး၏တူ၊ အဖြား “မယ္သူဇာ” ၏ ေမာင္တ၀မ္းကြဲ ျဖစ္ပါသည္။ ကြၽန္ေတာ္တို႔ ေဘးဘိုးဘီဘင္မ်ားသည္ အေလာင္းဘုရား၏ “ရဲေဘာ္ ေျခာက္က်ိပ္ရွစ္” အပါအ၀င္ ပင္းမင္းႀကီး ဦးျမ (ဦးျမတ္) မွ ဆင္းသက္ၾကသည္ဟု လူႀကီးသူမမ်ား ေျပာဆိုသံ ၾကားဘူးပါသည္။<br /><br />ေအာင္ဆန္းသည္ နာမည္ႏွင့္လုိက္ေအာင္ “ဆန္း” သူျဖစ္ပါသည္။ အေမးအျမန္းထူ၍ လူႀကီးေတြ ျပန္မေျဖႏိုင္သည့္ ေမးခြန္းမ်ားကို ေမးေလ့ရွိပါသည္။ မိုးတြင္း၊ ေဆာင္းတြင္းဟု ေခၚၾကေသာ္လည္း ေႏြရာသီကို အဘယ့္ေၾကာင့္ “ေႏြတြင္း” ဟု မေခၚၾကသလဲဟု ေမးရာ၊ လူႀကီးမ်ားသည္ ျပန္၍ မေျဖႏိုင္ဘဲ ရယ္ေနၾကရပါသည္။ “ညီအစ္ကို တ၀မ္းကြဲရွိေသာ္လည္း ဘာေၾကာင့္ လင္မယား တ၀မ္းကြဲ မရွိသလဲ” ေမးျပန္ရာ လူႀကီးမ်ားသည္ ယခင္ကကဲ့သို႔ပင္ ျပန္မေျဖႏုိင္ဘဲ ရယ္ေနၾကရပါသည္။ အေမးအျမန္းထူသေလာက္ ေအာင္ဆန္းသည္ စဥ္းစားေတြးေတာ ေငးေမာ ေနတတ္ပါသည္။<br /><br />အငယ္ဆံုးျဖစ္သည့္အတိုင္း မိဘႏွစ္ပါးကသာမက၊ အစ္ကိုအစ္မမ်ားကပါ အလိုလိုက္ၾကသည္ျဖစ္ရာ၊ ေအာင္ဆန္းသည္ ကေလးဆိုးႀကီးကဲ့သို႔ ျဖစ္ေနပါသည္။ လိုခ်င္သည္ကို မရမေန ငိုယို ေတာင္းဆိုတတ္ပါသည္။ ရလည္း ရပါသည္။ ႀကီးလာသည္တိုင္ေအာင္ မိမိေျပာလိုရာ စြတ္၍ ေျပာတတ္ျခင္း၊ လုပ္လိုရာကို စြတ္လုပ္တတ္ျခင္းတုိ႔သည္ ငယ္စဥ္က အလိုလိုက္ခံခဲ့ရျခင္းေၾကာင့္ ျဖစ္သည္ဟု ထင္ပါသည္။<br /><br />(မွတ္ခ်က္။ ။ တခ်ိန္က မိတ္ေဆြတေယာက္က “ကြၽန္ေတာ္တို႔ ဗိုလ္ခ်ဳပ္နဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး သံုးသပ္ၾကည့္ၾကတယ္။ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ဟာ မိမိေျပာလိုရာ လုပ္လိုရာကို စြတ္ေျပာ စြတ္လုပ္တတ္တယ္၊ ဒါဟာ အသက္ငယ္ငယ္ရြယ္ရြယ္နဲ႔ အာဏာရလို႔ ရယ္လို႔ သံုးသပ္မိၾကတယ္” ဟု ကြၽန္ေတာ့္ကို ေျပာပါသည္။ ကြၽန္ေတာ္က “ဒါတင္ မကဘူး၊ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ဟာ ေမြးကထဲက အလုိလိုက္ခံခဲ့ရတယ္” ေျပာရာ ထို မိတ္ေဆြက “ကြၽန္ေတာ္တို႔ အဲဒါကို သိလည္း မသိခဲ့ဘူး၊ ထည့္လည္း မသံုးသပ္မိခဲ့ဘူး” ဟု ျပန္ေျပာပါသည္။<br /><br />စိတ္ဘက္ဆိုင္ရာ ပါရဂူမ်ား၏ အဆိုအရ လူတေယာက္၏ စိတ္ဓာတ္သည္ မိမိ၏ ဘ၀ေပးအတိုင္း ျဖစ္တတ္သည္။ ဥပမာ - လူတေယာက္သည္ ငယ္စဥ္က ဆိုးေသာမိဘမ်ား၏ ႏွိပ္စက္ျခင္းကိုေသာ္၎င္း၊ အျခားသူမ်ား၏ ႏွိပ္စက္ျခင္းကိုေသာ္၎ ခံခဲ့ရလွ်င္ ႀကီးလာေသာအခါ မယံုသကၤာ ျဖစ္တတ္ျခင္း၊ ေၾကာက္ရြံ႕တတ္ျခင္းတို႔ ျဖစ္တတ္ပါသည္။ တနည္းအားျဖင့္ဆိုလွ်င္ ထိုပုဂၢိဳလ္မ်ဳိးတြင္ “အ႐ႈ့ံးေပးတတ္ေသာ စိတ္ဓာတ္” မ်ဳိး ၀င္ေနတတ္ပါသည္။ ထုိပုဂၢိဳလ္မ်ဳိးသည္ မိမိ ႏိုင္လွည့္ႀကံဳလာေသာအခါ ရက္ရက္စက္စက္ ျပဳက်င့္တတ္သည္။<br /><br />ငယ္စဥ္က အလိုလိုက္ခံခဲ့ရၿပီး မိမိလုပ္လိုရာ လုပ္ခြင့္ရခဲ့လွ်င္ ႀကီးျပင္းလာသည့္အခါ မိမိလုပ္ခ်င္သည့္အတိုင္း လုပ္၀ံ့သည္။ လုပ္တတ္သည္။ တနည္းအားျဖင့္ဆိုလွ်င္ ထိုပုဂၢိဳလ္မ်ဳိးတြင္ “မိမိကိုယ္မိမိ ယံုၾကည္ကိုးစားမႈ” ရွိတတ္သည္။ ထိုပုဂၢိဳလ္မ်ဳိးသည္ ရန္သူကို အထင္ေသးတတ္သျဖင့္ ေနာက္ဆံုး၌ မိမိပင္ ခံရတတ္သည္။<br />အလိုလိုက္ခံရေသာ္လည္း ေအာင္ဆန္းမွာ မတရားလုပ္ခ်င္သည့္စိတ္၊ မတရားအခြင့္အေရး လိုခ်င္သည့္စိတ္ဓာတ္မ်ဳိး မရွိပါ။ မိမိကိုယ္ကိုမိမိ ယံုၾကည္သူျဖစ္သည့္အတိုင္း သူမ်ားအား မနာလိုသည့္စိတ္ မရွိပါ။ မိမိထက္ ေၾကာသြားမည္ကို စိုးသည့္အတြက္ သူမ်ားအား ေျခထိုးလိုသည့္ စိတ္မ်ဳိးလည္း အလ်ဥ္းမရွိပါ။ ေအာင္ဆန္းႏွင့္ အခ်ဳိ႕ႏိုင္ငံေရးေခါင္းေဆာင္မ်ား ကြာျခားျခင္း သည္ ထိုစိတ္ဓာတ္ အေျခခံေၾကာင့္ပင္ ျဖစ္သည္ဟု ကြၽန္ေတာ္ ထင္ပါသည္။<br /><br />ေအာင္ဆန္းသည္ အလြန္႐ိုးသား၍ စားခ်င္လွ်င္ စားခ်င္သည္၊ လုိခ်င္လွ်င္ လုိခ်င္သည္၊ ေၾကာက္လွ်င္ ေၾကာက္သည္ စသည္ျဖင့္ ဖြင့္ဟ၀န္ခံ တတ္ပါသည္။ မည္သည့္အခါမွ လိမ္မေျပာတတ္ပါ။<br /><br />ကြၽန္ေတာ္တို႔ငယ္စဥ္က နတ္ေမာက္ဆြမ္းႀကီးေလာင္းအသင္းက ႀကီးမႉး ၍ ၀ါတြင္း၌ အပတ္စဥ္ အိုးစည္ဗံုေမာင္းျဖင့္ အလႉခံထြက္ပါသည္။ လူတေယာက္က ဖိုးသူေတာ္အ႐ုပ္ႀကီးထဲ ၀င္ၿပီး ကပါသည္။ ထိုအ႐ုပ္ႀကီးကို ေအာင္ဆန္း အလြန္ေၾကာက္ပါသည္။ အ႐ုပ္ကို ေၾကာက္ရေကာင္းလားဟု ဖခင္က ဆူပူျပစ္တင္ေသာအခါ “ဖင္ေခါင္းထဲသြင္းထား ဘယ့္နဲ႔လုပ္မလဲဗ်ာ့” ဟု ျပန္ေျဖပါသည္။<br /><br />ေခါင္းတုန္တုန္ လည္တုန္တုန္ ျဖစ္ေနေသာ မယ္ေရႊမယ္ဆိုသည့္ အမယ္ႀကီးကိုလည္း သူေၾကာက္၍ ေၾကာက္ေၾကာင္းကိုလည္း သူ၀န္ခံပါသည္။ ညအိပ္လွ်င္ မိခင္ကို ဖက္အိပ္ေလ့ရွိ၍ မိခင္ကို သူ႔ဘက္သို႔ အၿမဲလွည့္အိပ္ ေစခ်င္သည္။<br /><br />အိမ္နားရွိ ကာကာဆိုင္သို႔လည္း သူမသြားရဲပါ။ တေန႔သ၌ ကာကာ ဆိုင္သို႔သြား၍ ဘီ-ဒီ ေဆးလိပ္မ်ား၀ယ္ၿပီးလွ်င္ ခ်ဳိးၾကည့္ပါသည္။ မိခင္သိေသာ အခါ ကေလးအား ေဆးလိပ္ေရာင္းလိုက္ေသာ ကုလားထံသြား၍ ဆူပူ ျပစ္တင္ပါသည္။ ဆိုင္ရွင္ ကာကာက မိခင္ကိုေတာင္းပန္၍ ေအာင္ဆန္း ဘက္လွည့္ကာ “ေနာက္တခါလာရင္ ဘန္ဘူးေပးမယ္” ဟု ေျပာလိုက္ရာ ေအာင္ဆန္းက “ဘန္ဘူးဆိုတာဘာလဲ” ဟု မိခင္ကို ေမးပါသည္။ မိခင္က “ဘန္ဘူးေပးမယ္ဆိုတာ ႐ိုက္မယ္လို႔ ေျပာတာ” ဟု ေျပာလိုက္ရာ၊ ေအာင္ဆန္း သည္ ထိုေနမွစ၍ ကာကာဆိုင္သို႔ မသြားေတာ့ေပ။<br /><br />ေနမေကာင္းလွ်င္ ပိုက္ဆံေပးမွ ေဆးေသာက္မည္ဟု အၾကပ္ကိုင္တတ္ သျဖင့္ ေအာင္ဆန္းသည္ ေနမေကာင္းတိုင္း မိခင္ထံမွ ေငြဒဂၤါး ေလး-ငါးဆယ္ ရပါသည္။ (ထိုေခတ္က ေငြစကၠဴ ေပၚေသးဟန္ မတူပါ။)<br />နတ္ေမာက္၌ တဆိုင္တည္းသာရွိေသာ ကာကာဆိုင္သို႔ မသြားရဲသျဖင့္ သူလိုခ်င္သည့္ ပစၥည္းမ်ားကို ကြၽန္ေတာ္က ၀ယ္ေပးရပါသည္။ ကြၽန္ေတာ္ လိုခ်င္သည္တ႔ိုကိုလည္း သူ႔ ေငြျဖင့္ပင္ ၀ယ္ခြင့္ေပးပါသည္။ ညီအစ္ကို ရန္ျဖစ္ ေသာအခါ သူ႔ ေငြ ျပန္ေပးရန္ ေတာင္းတတ္ပါသည္။ မိခင္က “နင္ အစက ဘာလို႔ ေပးသလဲ” ဟု ေမးေသာအခါ “အို သူက ညီအကိုခ်င္းဘဲကြာ ဘာ ညာနဲ႔ ေျပာတာကိုးဗ်ာ့” ဟု ျပန္ေျဖသျဖင့္ ကြၽန္ေတာ္တို႔ ရယ္ၾကရပါသည္။ ေအာင္ဆန္း သည္ မည္သည့္အခါမွ လုပ္ႀကံ၍ လည္ဆည္၍ မေျပာတတ္ပါ။ ေပးခဲ့လွ်င္ ေပးခဲ့သည္၊ လုပ္ခဲ့လွ်င္ လုပ္ခဲ့သည္ဟု ပြင့္ပြင့္လင္းလင္း ဖြင့္ဟ ၀န္ခံ တတ္ပါသည္။<br /><br />ကြၽန္ေတာ္တို႔မိခင္သည္ အလြန္ ပညာလိုလားရကား ကြၽန္ေတာ္တို႔ ငါးႏွစ္ေျခာက္ႏွစ္အရြယ္ ေရာက္လွ်င္ ေက်ာင္းထားပါသည္။ ေအာင္ဆန္းသည္ ေက်ာင္းေနရမွာ ေၾကာက္သျဖင့္ 'အမေနမွ ေနမယ္" ဟု မိခင္ကို ေျပာပါသည္။ “ကြၽန္ေတာ္တို႔မိခင္ကို ကြၽန္ေတာ္တုိ႔က “အမ” ဟု ေခၚၾကပါသည္။” အေထြးဆံုး သားကေလးကို အလြန္ခ်စ္ခင္ေသာ မိခင္ကလည္း ေအာင္ဆန္းကို ေက်ာင္းမပို႔ ရက္ဘဲ ခြင့္လႊတ္ထားရပါသည္။<br /><br />ကြၽန္ေတာ္ ၁၁ ႏွစ္သားအရြယ္ ေရာက္ေသာအခါ ရွင္ျပဳ၍ ကိုရင္ ၀တ္ပါသည္။ ခုႏွစ္ႏွစ္ေက်ာ္ ရွစ္ႏွစ္သားရွိေနၿပီျဖစ္ေသာ ေအာင္ဆန္းသည္ ေက်ာင္းမေနေသးေသာ္လည္း ကြၽန္ေတာ့္ထံ ေန႔စဥ္လာပါသည္။ ထိုသို႔လာရင္း ကိုရင္ ၀တ္ခ်င္စိတ္ ေပါက္လာသျဖင့္ ကိုရင္၀တ္ေပးရန္ မိခင္ကို ပူဆာပါသည္။ ခ်က္ေကာင္းကိုယူတတ္ေသာ မိခင္က “ကိုရင္၀တ္တယ္ဆိုတာ လြယ္တာ မဟုတ္ဖူးကြ၊ စာတတ္မွ ၀တ္လို႔ရတာ၊ မင္းလို စာမတတ္တဲ့လူက ကိုရင္၀တ္လို႔ ဘယ္ျဖစ္မလဲ” ဟု ဆြေပးလိုက္ပါသည္။ “ဒီလိုလား၊ ဒီလိုဆို ေက်ာင္းေနမယ္” ဟု ေျပာၿပီး ေအာင္ဆန္းသည္ ထိုအခ်ိန္မွစ၍ ေက်ာင္းေနပါေတာ့သည္။<br /><br />« မွတ္ခ်က္။ ။၁၉၃၂-၃၃ ခု ေကာလိပ္ေက်ာင္းေရာက္စ ပထမႏွစ္ ၌လည္း ေအာင္ဆန္းသည္ သကၤန္း၀တ္၍ အီတာလီယံ ဘုန္းေတာ္ႀကီး ဦးေလာကနထႏွင့္အတူလိုက္ကာ သာသနာျပဳလုိစိတ္ ျဖစ္ေပၚလာသျဖင့္ မိခင္ထံ ခြင့္ေတာင္းဘူးပါသည္။ မိခင္က ခြင့္မျပဳသျဖင့္ မလိုက္ျဖစ္ခဲ့ေပ။»<br /><br />ဤသို႔ျဖင့္ ေအာင္ဆန္းသည္ နတ္ေမာက္ရွိ ဒီပကၤရာေက်ာင္းေခၚ ဦးေသာဘိတေက်ာင္းသား ျဖစ္လာပါသည္။<br />၁၉၄၆ခုႏွစ္ ၊ မတ္လက ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းသည္ သခင္ျမ ၊ ဟသၤာတဦးျမ ၊ ဦးေအာင္ဇံေ၀ စေသာ ဖဆလပ အဖြဲ႕ခ်ဳပ္မွ ေခါင္းေဆာင္မ်ားႏွင့္အတူ စည္းရံုးေရးခရီးထြက္ခဲ့စဥ္က အေတြ႕အၾကံဳတစ္ခုကို အလ်ဥ္းသင့္၍ ျပန္လည္ေဖာ္ထုတ္တင္ျပလိုပါသည္။<br /><br />ထုိအခ်ိန္က ဗိုလ္ခ်ဳပ္သည္ အစိုးရအဖြဲ႕အာဏာမရရွိေသးဘဲ ဆင္းရဲႏြမ္းပါးေသာ အတိုက္အခံ ႏိုင္ငံေရးေခါင္းေဆာင္တစ္ဦးသာ ျဖစ္ေနရာ အစိုးရအဖြဲ႕၀င္၀န္ၾကီးမ်ား တိုင္းခန္းလွည့္လည္သလို ေလယာဥ္ ၊ ေမာ္ေတာ္ယာဥ္ ၊ မီးရထား ၊ မီးသေဘာၤစသည့္ အေဆာင္အေယာင္မ်ား မရရွိသျဖင့္ ျဖစ္သလို ဆင္းရဲပင္ပန္းစြာ သြားခဲ့ရပါသည္။<br /><br />သို႕ေသာ္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္သည္ အလြန္ပင္ပန္းစြာ ခရီးသြားရသည္ကို လံဳး၀မည္းညဴဘဲ ရႊင္လန္းတက္ၾကြစြာပင္ သြားခဲ့သည္မွာ အံ့ၾသခ်ီးက်ဴးဖြယ္ ေကာင္းလွပါသည္။ စစ္အတြင္း ဂ်ပန္ေခတ္က သူသည္ တပ္မေတာ္ေသနာပတိႏွင့္ စစ္၀န္ၾကီးအျဖစ္ ေမာရစ္၂၅ အမ်ိဳးအစား အနက္ေရာင္ ဆလြန္းကားၾကီးကို အလံသံုးခုဆင့္လႊင့္လ်က္ စီးနင္းသြားလာခဲ့ရသည္ကိုလည္း ျပန္လည္သတိမရ ၊ မေတာင့္တဘဲ ပန္းေတာင္းမွ ေတာင္ကုတ္သို႕အသြား ဘတ္စ္ကား အစုတ္တစ္စီးျဖင့္ သြားရျခင္း ၊ ရခိုင္ဖက္တြင္လည္း ႏြားလွည့္တစ္လွည့္ ၊ ေျခက်င္တစ္ခါသြားလာျပီး စည္းရံုးစကားေျပာရျခင္းကို လံုး၀စိတ္ဓါတ္မက်ဘဲ ေပ်ာ္ရႊင္ၾကည္လင္စြာပင္ သြားလာေဟာေျပာစည္းရံုးခဲ့ပါသည္။<br /><br />(မွတ္ခ်က္။ အလံသံုးဆင့္ဆိုသည္မွာ ဂ်ပန္စစ္ဘက္ အၾကီးအကဲမ်ား မိမိတို႕၏ ေမာ္ေတာ္ကားတြင္ ရာထူးအလိုက္ အလံမ်ား တပ္ဆင္လႊင့္ထူ၍ သြားေလ့ရွိသကဲ့သို႕ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္း၏ ကားတါင္လည္း စစ္ဖက္ရာထူးေမဂ်ာဂ်င္နရယ္ (ဗိုလ္ခ်ဳပ္)အလံ ၊ တပ္မေတာ္ ေသနာပတိအလံႏွင့္ အစိုးရအဖြဲ႕၀င္ စစ္၀န္ၾကီး အလံဟူ၍ အလံသံုးခုဆင့္၍ လႊင့္ထူသြားခဲ့ရျခင္းကို ဆိုလိုပါသည္)<br />ရခိုင္ျပည္ ေျမာက္ပိုင္းစစ္ေတြျမိဳ႕ ပတ္၀န္းက်င္ တစ္၀ိုက္ေနရာအႏံွ႕အျပားသို႕ လွည့္လည္ေဟာေျပာ စည္းရံုးၾကျပီးေနာက္ ရန္ကုန္သို႕မျပန္မီ ေတာင္ကုတ္ သံတြဲ ေတာင္ကုတ္ျမိဳ႕နယ္မ်ားဆီသို႕ ဆက္လက္သြားေရာက္ ေဟာေျပာရန္ ယင္းေဒသ၌ ကၽြန္ေတာ္တို႕ ဗိုလ္ခ်ဳပ္တို႕၏ အမာခံ ေတာ္လွန္ေရး ရဲေဘာ္ၾကီး ကြယ္လြန္သူ ပါေမာကၡ ဦးေက်ာ္ရင္က စီစဥ္ထားပါသည္။<br /><br />ဗိုလ္ခ်ဳပ္အေနျဖင့္ ေတာင္ကုတ္ ၊ သံတြဲေဒသတြင္ ေရလမ္းမွ ခရီးသြားရျခင္းကို သေဘာမက်ေသာ္လည္း အလြန္ရင္းႏွီးျပီး အားကိုးရသူ ဦးေက်ာ္ရင္က ၾကိဳတင္စီစဥ္ထားျခင္းကို မျငင္းဆန္လိုသျဖင့္ လွည့္လည္ေဟာေျပာရန္ သေဘာတူလိုက္ပါသည္။<br /><br />သို႕ႏွင့္ပင္ နယ္လွည့္ခရီးထြက္ၾကရမည့္ေန႕ နံနက္ပိုင္းတြင္ ေဒသခံ ပုဂၢိဳလ္တို႕က ေရလမ္းျဖင့္ သြားရန္အတြက္ တံငါေလွၾကီးမ်ားျပင္ဆင္ေနၾကစဥ္ ဗိုလ္္ခ်ဳပ္သည္ ရပ္ေစာင့္ၾကည့္ေနရာမွ ကၽြန္ေတာ့္အား သူ႕အနီးသို႕ေခၚ၍ ခပ္တိုးတိုးေမးပါသည္။<br /><br />ေဟ့ေကာင္ ငါတုိ႕အခုသြားရမယ့္ေရလမ္းက ပင္လယ္ျပင္ကို ျဖတ္သြားရမွာလား။<br /><br />ဟုတ္ကဲ့ ဗိုလ္ခ်ဳပ္။ ေရလမ္းဆိုေပမယ့္ အတတ္ႏိုင္ဆံုးေရတိမ္ျပီး ကမ္းနဲ႕နီးနီးေနရာက သြားမွာပါ။ ဒါေပမယ့္ ခရီးတစ္ေထာက္မွာေတာ့ ပင္လယ္ကိုျဖတ္သြားရပါမယ္။ ေဘးအႏၱရာယ္ေတာ့ မရွိပါဘူး။ ရာသီဥတုကလည္း သာယာျပီး လိႈင္းေလျငိမ္တဲ့ ရာသီမို႕ အဆင္ေျပမွာပါ။<br /><br />ကၽြန္ေတာ္က ခရီးစဥ္ကို သိထားသည့္အတိုင္း အမွန္ကိုေျဖလိုက္ပါသည္။<br /><br />ဟာ ပင္လယ္ျပင္ကို ျဖတ္သြားရမယ္ဆို၇င္ မျဖစ္ဘူးထင္တယ္ကြ။<br /><br />ဘာျဖစ္လို႕လဲ ဗိုလ္ခ်ဳပ္။<br /><br />ဘာျဖစ္ရမွာလဲ။ ငါက ေရမကူးတတ္ဘူးကြ၊ မေတာ္မဆ ေလွေမွာက္ရင္ ဘယ့္ႏွယ့္လုပ္မလဲ။<br /><br />ဗိုလ္ခ်ဳပ္က ခပ္တိုးတိုးေျပာလိုက္သျဖင့္ ကၽြန္ေတာ္သည္ သူ႕အားၾကည့္ျပီး စိတ္မေကာင္း ျဖစ္သြားမိပါသည္။<br /><br />ေရမကူးတတ္သူမ်ား အေနျဖင့္ ေရလမ္းခရီးသြားရမွာေၾကာက္ျခင္းသည္ မဆန္းပါ။ အထူးသျဖင့္ ကမ္းႏွင့္ ေ၀းေ၀းပင္လယ္ျပင္ကို ျဖတ္သြားရမည္ကို စိုးရိမ္ရမည္ဆိုရင္လည္း စိုးရိမ္မိမည္မွာ သဘာ၀က်ပါသည္။<br />သို႕ေသာ္ခရီးက မသြားမျဖစ္။ ဦးေက်ာ္ရင္ႏွင့္ ေဒသခံ ပုဂၢိဳလ္မ်ားက ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းကိုယ္တိုင္ လာေရာက္ ေဟာေျပာမည္ဟု ေၾကျုငာထားျပီးေနေပျပီ။ ကၽြန္ေတာ္လည္း စဥ္းစားရင္း အၾကံတစ္ခုရမိသျဖင့္ -<br /><br />ဗိုလ္ခ်ဳပ္ ဒီမွာပဲ ခဏေစာင့္ပါ။ ခရီးစဥ္ ေျပာင္းလို႕ရရင္ ေျပာင္းျပီး သြားဖို႕ ကိုေက်ာ္ရင္တို႕နဲ႕ တိုင္ပင္ၾကည့္ပါဦးမယ္ ဟု ေျပာျပီး ကၽြန္ေတာ္သည္ ေတာ္လွန္ေရး ရဲေဘာ္ၾကီး ဦးေက်ာ္ရင္တို႕ လူစုရွိရာသို႕ ေလွ်ာက္သြားလိုက္ပါသည္။ အမွန္ေတာ့ ဦးေက်ာ္ရင္က ဘာမွမေျပာ။ ကၽြန္ေတာ္ကသာ စိတ္ကူးရသည့္အၾကံကို ခပ္တိုးတိုးေျပာျပျပီးေနာက္ ဦးေက်ာ္ရင္ကလည္း နားလည္ဟန္ျဖင့္ ျပံဳး၍ ေခါင္းညိတ္ျပပါသည္။<br /><br />ထုိ႕ေနာက္ ကၽြန္ေတာ္သည္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ထံသို႕ ခပ္သုတ္သုတ္ျပန္ေလွ်ာက္သြားလိုက္ပါသည္။<br /><br />ဗိုလ္ခ်ဳပ္ ဘာမွ စိုးရိမ္စရာ မရွိဘူး။ ကိုေက်ာ္ရင္တို႕ အဖြဲ႕နဲ႕ တုိင္ပင္ျပီးပါျပီ။ သြားမယ့္ ခရီးစဥ္ကို လမ္းေျပာင္းျပီး သြားၾကမယ္။ အတြင္းဘက္ ေခ်ာင္းငယ္တစ္ခုကေနတစ္ဆင့္ ျဖတ္သြားမွာမုိ႕ နည္းနည္းေတာ့ ပိုေ၀းလို႕ အခ်ိန္ပုိၾကာမယ္။ ဒါေပမယ့္ ပင္လယ္ျပင္ ျဖတ္စရာမလိုေတာ့ဘူး။ ကၽြန္ေတာ္တို႕ စိတ္ခ်လက္ခ် သြားႏိုင္ၾကပါ့မယ္။ ကဲ ေလွေတြလဲ အသင့္ျဖစ္ေနျပီ။ သြားၾကရေအာင္။<br /><br />ဤသို႕ေျပာျပီး ဗိုလ္ခ်ဳပ္အား အသင့္ျပင္ထားေသာ ေလွၾကီးဆီသို႕ ေခၚသြားလိုက္ပါသည္။ ေလွက တံငါေလွ ျဖစ္ေသာ္လည္း ေဒသခံပုဂၢိဳလ္မ်ားက ဗိုလ္ခ်ဳပ္စီးသည့္အခါ ေနပူသက္သာေအာင္ဆိုျပီး ေပါင္းမိုး ေလွ၀မ္းအေပၚတြင္ ကၽြန္ေတာ္၏ အၾကံအစည္ ေခ်ာေမာအဆင္ေျပသြားပါသည္။<br /><br />ေလွ၏အမိုးေအာက္တြင္ ခင္းထားေသာ သင္ဖ်ဴးဖ်ာမ်ားရွိရာ ကၽြန္ေတာ္က လူငယ္တစ္ဦးအား ေခါင္းအံုးတစ္လံုး ရွာခိုင္းျပီး ဖ်ာေပၚတြင္ ခ်ထားလိုက္ပါသည္။<br /><br />ေလွေပၚတက္မိသည္ႏွင့္ ကၽြန္ေတာ္သည ္ဗိုလ္ခ်ဳပ္အား အမိုးေအာက္သို႕ ၀င္ေစျပီးေနာက္ -<br /><br />ဗိုလ္ခ်ဳပ္ အခုသြားရမယ့္ေရလမ္းက နည္းနည္းပိုေ၀းလို႕ အေတာ္ၾကာၾကာသြားရမယ္။ ဒီတိုင္း ထိုင္လိုက္သြားရင္လည္း ပ်င္းစရာေကာင္းလိမ့္မယ္။ ဒီေတာ့ ဗိုလ္ခ်ဳပ္အေနနဲ႕ ခရီးလဲပန္း ၊ ညတုန္းကလဲ စကားေျပာေနၾကတာ ညဥ့္နက္သြားလို႕ အိပ္ေရးပ်က္ခဲ့တယ္မဟုတ္လား။ အခုအခ်ိန္ရတုန္း ဗိုလ္ခ်ဳပ္ ေအးေအးေဆးေဆး တစ္ေရးေလာက္အိပ္လုိက္ပါ။ အိပ္ေပ်ာ္သြားရင္ သြားေဟာေျပာရမယ့္ ရြာေရာက္ေတာ့ ဗိုလ္ခ်ဳပ္အိပ္ေရး၀ျပီး လန္းဆန္းလာပါလိမ့္မယ္ ဟု ေျပာေျပာဆိုဆို ကၽြန္ေတာ္ကိုယ္တိုင္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္အား ဇြတ္အတင္းပင္ အိပ္ခိုင္းလိုက္ပါသည္။<br /><br />ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းႏွင့္ ပတ္သတ္၍ ခ်စ္စရာေကာင္းေသာ အခ်က္တစ္ခုမွာ ႏိုင္ငံေရး ၊ စစ္ေရး ကိစၥမ်ားတြင္သာ သူကုိယ္တိုင္ အဆံုးအျဖတ္ေပးေလ့ရွိေသာ္လည္း အျခားအေသးအဖြဲ လူမႈေရးကိစၥမ်ားတြင္ဆိုလွ်င္္ ဘာတစ္ခြန္းမွ မေျပာဘဲ ကၽြန္ေတာ္တို႕စီစဥ္ေပးသလိုသာ လုပ္ေလ့ရွိျခင္းပင္ျဖစ္ပါသည္။ ျပည္တြင္းျပည္ပ ခရီးသြားလာရာတြင္ဆိုလွ်င္လည္း ဘယ္အခမ္းအနားအမ်ိဳးက်လွ်င္ ဘယ္လို၀တ္စားရမည္ကိုပင္ သူ မသိသျဖင့္ -<br /><br />ေဟ့ေကာင္ လုပ္စမ္းပါဦးကြ ၊ ငါဘယ္လို၀တ္ရမွာလဲဟု ေမးလွ်င္ ကၽြန္ေတာ္က ၀တ္ရမည့္ အ၀တ္အစားမ်ား ေရြးထုတ္ေပးလိုက္ရံုႏွင့္ ကိစၥျပီးသည္။ ဗိုလ္ခ်ဳပ္သည္ ဘာမွ်မေျပာဘဲ ကၽြန္ေတာ္ေပးေသာ အ၀တ္အစားမ်ားကိုသာ ၀တ္ေလ့ရွိပါသည္။ တစ္ခါတစ္ရံ နက္ကတိုင္ လည္စည္း စည္းရာတြင္ ပံုပန္းမက် ျဖစ္ေနလွ်င္ ကၽြန္ေတာ္ကပင္ ပံုက်ေအာင္ စည္းေပးရပါသည္။ ဆုိလိုသည္မွာ ဗိုလ္ခ်ဳပ္သည္ ႏိုင္ငံေရး ကိစၥကလြဲလွ်င္ လူမႈေရးကိစၥမ်ားတြင္ ဘယ္ေတာ့မွ ဆရာမလုပ္။ ကၽြန္ေတာ့္ကိုသာ ေမးျပီး စီစဥ္ေပးသည့္အတိုင္း လိုက္လုပ္တတ္ပါသည္။<br />ထုိ႕ေၾကာင့္ပင္လွ်င္ ေလွေပၚေရာက္ျပီး ကၽြန္ေတာ္က တေရးတေမာအိပ္ရင္း အနားယူပါဟု ေျပာေတာ့လည္း သူသည္ ဘာမွမေျပာဘဲ လွဲအိပ္ခ်လိုက္ရာ ပင္ပန္း၍လား မေျပာတတ္ ၊ ခ်က္ခ်င္းလိုပင္ အိပ္ေပ်ာ္သြားရွာပါသည္။<br /><br />သည္ေတာ့မွ ေလွကို ပဲ့ကိုင္ထိန္းသူ ၊ ေလွာ္ခတ္သူ လူငယ္မ်ားအား စထြက္ရန္ေျပာျပီး ပင္လယ္ျပင္ကိုျဖတ္၍ ေလွာ္ခတ္သြားၾကရပါေတာ့သည္။<br /><br />ဗိုလ္ခ်ဳပ္ခမ်ာ ဘာမွမသိ။ ကၽြန္ေတာ္ေျပာသလို ေရတိမ္တိမ္ေခ်ာင္းက်ဥ္းက်ဥ္းထဲက ျဖတ္ေလွာ္သြားသည္ဟုသာ ထင္လွ်က္ စိတ္ခ်လက္ခ် အိပ္ေပ်ာ္သြားရွာပါသည္။<br /><br />ျမစ္၀ကၽြန္းေပၚေဒသလို ေနရာမွ လူမ်ားဆုိလွ်င္ ကေလးဘ၀ကပင္ ေရထဲဆင္းေဆာ့ကစားရာမွ ေရကူးတတ္ရံုမက က်င္လည္စြာကူးႏိုင္ၾကပါသည္။ သို႕ေသာ္ မိုးေခါင္ေရရွား ၊ အင္းအိုင္ျမစ္ေခ်ာင္းမရွိသေလာက္ ရွားပါးေသာ မေကြးတိုင္း နတ္ေမာက္ျမိဳ႕သားဇာတိ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းအဖို႕ ေရမကူးတတ္ျခင္းမွာ မဆန္းပါ။ တကၠသိုလ္ေရာက္ေတာ့ ေရကူးကန္ ၊ ေရကူးအသင္းလည္း ရွိသျဖင့္ အသင္း၀င္ျပီး ေရကူးသင္လွ်င္ ျဖစ္ႏိုင္ပါ၏။ သို႕ရာတြင္ တကၠသိုလ္သမ၈ၢႏွင့္ ႏိုင္ငံေရးကိုသာ စိတ္၀င္စားျပီး အခ်ိန္ျပည့္ လႈပ္ရွားေနသူ ေကာလိပ္ေက်ာင္းသား ကိုေအာင္ဆန္းအေနျဖင့္ ေရကူးအသင္း၀င္ျပီး ေရကူးသင္ရန္အတြက္ အခ်ိန္မေပးႏိုင္ခဲ့ပါေခ်။<br /><br />ထို႕ေၾကာင့္ပင္လွ်င္ ပင္လယ္ျပင္ျဖတ္၍ ေရလမ္းခရီးသြားျခင္းမ်ိဳးကို မသြားခ်င္သည္မွာလည္း သဘာ၀က်သည္ဟု ဆိုရပါမည္။<br /><br />တပ္မေတာ္ ေသနာပတိ စစ္သူၾကီးတစ္ဦးျဖစ္ျခင္းေၾကာင့္ ေရမကူးတတ္ဘဲ ေရလမ္းခရီးသြားရမွာ ၀န္မေလးသင့္ဟု ေ၀ဖန္အျပစ္တင္၍မရပါ။ ယင္းကိစၥႏွင့္ ပတ္သတ္၍ ကၽြန္ေတာ္သံုးသပ္ရရွိသည့္ အဓိကအခ်က္ကေတာ့ ဗိုလ္ခ်ဳပ္သည္ ကၽြန္ေတာ္တို႕အား ထပ္တလဲလဲေျပာေလ့ရွိေသာ<br /><br />“လူမွာ အေရးၾကီးဆံုးက ကုိယ္က်င့္တရားနဲ႕အမွန္တရားကို ျမတ္ႏိုးမႈပဲျဖစ္ပါတယ္။ အေျခအေန အခ်ိန္အခါ ေနရာဌာနမေရြး မွန္တာကိုသာ ေျပာ၀ံ့တဲ့သတၱိရွိရမယ္” ဟူေသာ သြန္သင္ဆံုးမခ်က္အတိုင္း၊ ေျပာခဲ့သည့္အတိုင္း ယခုလည္း သူသြန္သင္ဆံုးမသလို ကိုယ္တိုင္လက္ေတြ႕လုပ္ျပသြားျခင္းျဖစ္သည္ပါတကားဟူ၍ပင္ ျဖစ္ပါသည္။<br /><br /></span><br />http://www.myanmarchatonline.org/forum/index.php?topic=8171.16 မွကူးယူတင္ျပသည္<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9057053161718071517-6864781516161422144?l=www.yawlay.co.cc' alt='' /></div>ေယာေလးhttp://www.blogger.com/profile/10327750743034865585noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-9057053161718071517.post-10906362397712362742010-02-03T09:38:00.000-08:002010-02-03T09:57:16.366-08:00ေဖေဖာ္၀ါရီ 14 ဆို လူငယ္ေတြတက္ၾကြေနၾကတယ္ ကၽြန္ေတာ္သူငယ္ခ်င္းမ်ား သတိရေနၾကတာ ခ်စ္သူနဲ႕ ေလွ်ာက္သြားဖို႕ ေခ်ာကလတ္ေလးေတြ လက္ေဆာင္ေပးဖို႕ေလာက္ပဲတက္ၾကြေနၾကတယ္... .. တစ္ကယ္သတိရသင့္တာကို ေတာ့ေမ့ေနၾကတယ္... ဒီည ဘေလာ့ခ္တစ္ခုကိုဖတ္မိေတာ့ ေအာ္..ငါလိုသတိရတဲ့သူေတြရွိေသးပါလားလို႕ ေတြ႕ၿပီး၀မ္းသာမိသြားတယ္... ဒါနဲ႕ ဒီပိုစ့္ေလးကိုတင္လိုက္တာပါ သူငယ္ခ်င္းတို႕ေတြ ေဖေဖာ္၀ါရီ ၁၃ ေလးကိုလဲ မေမ့ေစခ်င္ဘူးဗ်ာ....<br />ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္း ေမြးေန႔ နီးလာလို႔ ငယ္ငယ္တုန္းက သူငယ္တန္းကေန ၄ တန္းအတိ ေက်ာင္းမွာ ဆိုခဲ့ရတဲ့ ကဗ်ာေလးကို မသိေသာသူမ်ား သိေစရန္ႏွင့္ သိၿပီးေသာ သူမ်ားလည္း ျပန္လည္ အမွတ္ရေနေစရန္ တင္လိုက္ပါတယ္။ ေက်ာင္းမွာတုန္းက အမ်ိဳးသားေန႔၊ ျပည္ေထာင္စုေန႔၊ အာဇာနည္ေန႔၊ လြတ္လပ္ေရးေန႔ စတဲ့ ေန႔ႀကီးရက္ႀကီးေတြ နီးကပ္လာတိုင္း ေဟာေျပာပြဲလုပ္ရင္ ဆရာ၊ ဆရာမေတြကပဲ ေဟာေျပာပြဲ လုပ္ရင္းနဲ႔ ေဟာေျပာၿပီး တိုင္ေပးလို႔ လိုက္ဆိုရာက ရခဲ့ပါတယ္။ ဘယ္သူေရးလို႔ ေရးမွန္း မသိခဲ့ဘူး။ သိသူမ်ားရွိၿပီး ေျပာျပေပးႏိုင္ရင္ေတာ့ အထူးပဲ ေက်းဇူးတင္ပါ့မယ္။<br /><br /><table border="0" cellpadding="1" cellspacing="0" width="100%" height="100%"><tbody><tr><td align="left" valign="top"><img style="margin: 0pt 0pt 10px 10px; float: right; width: 236px; height: 241px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_LsHnYjjJ4RI/S2jd2g7UEoI/AAAAAAAALT8/XbmOWZLPxFc/BoGyoke.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5433836879043891842" border="0" /><span style="color: rgb(51, 102, 255);">ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္း ခ်စ္ပါလွ်င္ </span><br /><span style="color: rgb(51, 102, 255);">သူလိုကိုယ္က်ိဳး စြန္႔ဖို႔ပင္</span><br /><span style="color: rgb(51, 102, 255);">ေငြကိုမခင္၊ ဂုဏ္မမက္ </span><br /><span style="color: rgb(51, 102, 255);">အာဏာအဆိပ္၊ ထိပ္မတက္။</span><br /><br /><span style="color: rgb(51, 102, 255);">ဗိုလ္ခ်ဳပ္အာင္ဆန္း ခ်စ္ပါလွ်င္</span><br /><span style="color: rgb(51, 102, 255);">သူလိုရဲေသြး ေမြးဖို႔ပင္</span><br /><span style="color: rgb(51, 102, 255);">ရန္သူဆိုလွ်င္ မေၾကာက္စတမ္း </span><br /><span style="color: rgb(51, 102, 255);">ျမန္မာ့သတၱိ စမ္းခ်င္စမ္း။</span><br /><br /><span style="color: rgb(51, 102, 255);">ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္း ခ်စ္ပါလွ်င္ </span><br /><span style="color: rgb(51, 102, 255);">သူလိုတာ၀န္ သိဖို႔ပင္</span><br /><span style="color: rgb(51, 102, 255);">မိခင္တိုင္းျပည္ လြတ္ေျမာက္ေၾကာင္း</span><br /><span style="color: rgb(51, 102, 255);">ထမ္းေဆာင္ခဲ့တဲ့ သူရဲေကာင္း။ </span></td></tr></tbody></table><br />ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းရဲ့ ျမန္မာ့ လြတ္လပ္ေရး အတြက္ ကိုယ္က်ိဳးလံုး၀မဖက္ဘဲ ဘ၀ေပး၊ အသက္ေပး စြန္႔လႊတ္အနစ္နာခံခဲ့တဲ့ သမိုင္းကို လူႀကီး၊ လူလတ္။ လူငယ္၊ လူရြယ္၊ ကေလး အားလံုး ရင္ထဲမွာ နက္ရႈိင္းစြာ အျမဲတမ္း ကိန္းေအာင္းေနေစၿပီး ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းကို အျမဲတမ္း အေလးျပဳေနႏိုင္ၾကပါေစလို႔ ဆႏၵျပဳလိုက္ပါတယ္။<br /><br />NgeNaing မွကူးယူတင္ျပလိုက္သည္<br /><span id="fullpost"><br /><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9057053161718071517-1090636239771236274?l=www.yawlay.co.cc' alt='' /></div>ေယာေလးhttp://www.blogger.com/profile/10327750743034865585noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-9057053161718071517.post-79355663316809691532010-02-03T08:41:00.000-08:002010-02-03T08:42:07.173-08:00<span id="fullpost"><br /><br /></span><h3 xmlns="http://www.w3.org/1999/xhtml" id="sites-page-title-header" style="" align="left"> <span id="sites-page-title" dir="ltr">ကမာၻ႕ အသက္အၾကီးဆံုး ဘေလာ့ခ္ကာ</span> </h3> <div dir="ltr"><div style="display: block; text-align: center; margin-right: auto; margin-left: auto;"><a href="http://sites.google.com/site/myanmarreader/--2/oldest.jpg?attredirects=0" imageanchor="1"><img src="http://sites.google.com/site/myanmarreader/_/rsrc/1250816793592/--2/oldest.jpg" border="0" /></a></div><br />အသက္ ၉၆ ႏွစ္ရွိ အိႏၵိယ လူမ်ဳိး Florida ျပည္နယ္မွာ ေနထိုင္သူ Randall Butisingh လက္ရွိ ကမာၻ အသက္အၾကီးဆံုးဘေလာ့ကာ အျဖစ္သတ္မွတ္ျခင္းကိုခံလိုက္ရပါျပီ။ Butisingh ဟာ ျဗိတိန္ႏိုင္ငံ Guyana မွာ ၁၉၁၂ ဒီဇင္ဘာတစ္ရက္ေန႕က ေမြးဖြားခဲ့တာျဖစ္ပါတယ္။ Butisingh အသက္အၾကီးဆံုး ဘေလာ့ခ္ကာ ပုဒ္ကိုေတာ့ အသက္ ၉၇ ႏွစ္ရွိျပီးျဖစ္တဲ့ စပိန္လူမ်ဳိး ဘြားဘြား Maria Amelia Lopez Solino ဟာ က်န္ခဲ့ ေမလ မွာ ကြယ္လြန္ခဲ့လို႕ အခု ဖိုးဖိုး Butisingh က အသက္ ၉၆ႏွစ္နဲ႕ လက္ရွိ ကမာၻအသက္ အၾကီးဆံုး ဘေလာ့ကာအျဖစ္ခံယူသြားခဲ့ပါျပီ။<br /><span><br />ကမာၻအသက္အၾကီးဆံုး ဘေလာ့ကာအျဖစ္ မွတ္တမ္းတင္ရွိခဲ့တာကေတာ့ Ruth Hamilton ၁ဝ၉ ႏွစ္နဲ႕ Olive Riley ၁ဝ၈ ႏွစ္တို႕ဘဲျဖစ္ပါတယ္။ Butisingh ကေတာ့ အခုထိ ဘေလာ့ခ္ ပိုစ့္ေတြကကို ကုိယ္တိုင္စာရိုက္ျပီး တင္ေနပါတယ္။ ကြယ္လြန္သြားတဲ့ ဘြားဘြား Maria ကေတာ့ ပါးစပ္နဲ႕သူရဲ႕ ေျမးကို ရြက္ျပျပီး စာရုိက္ခိုင္းခဲ့တာျဖစ္ပါတယ္။ ဖိုးဖုိး Butisingh က ကၽြန္ေတာ္ဟာ အလတ္ၾကီးရွိပါေသးတယ္ ဒါေတာင္ ေတာ္ေတာ္ဖ်ားခဲ့တာ ကၽြန္ေတာ္ အရာေတာ္ေတာ္ မ်ားမ်ားကို ကုိယ္တိုင္ လုပ္ႏိုင္ပါေသးတယ္။ ေရခ်ဳိးႏုိင္တယ္ အဝတ္အစား သူမ်ားလာဝတ္ေပးစရာမလိုဘူး၊ ကိုယ္မနက္စာ အတြက္ ကိုယ္တိုင္ျပင္ႏိုင္ပါတယ္။ ျပီးေတာ့ ေတာင္ေဝွး မပါဘဲ ကိုယ္တိုင္လွမ္းေလွ်ာက္ႏိုင္ေသးတယ္။ အကိုက္အခဲေျပာက္ေဆး ေတာ့ ေသာက္ရတာေပါ့။ ေသြးတိုးလည္းမရွိဘူး ပံုမွန္ ၁၄ဝ/၇ဝ ဘဲလို႕ ေျပာၾကားခဲ့ပါတယ္။ Buxton မွာ ၾကီးျပင္ခဲ့ျပီး ပညာကို အဲ့ဒီမွာသင္ယူခဲ့ပါတယ္။ ၁၉၂၇ အသက္ ၁၅ ႏွစ္အရြယ္မွာ စာေမးပြဲေအာင္ျပီး အဲ့မွာဘဲ ေက်ာင္းဆရာ ၄၅ ႏွစ္ဝင္လုပ္ခဲ့ျပီး ၁၉၇၂ မွာအနားယူခဲ့ပါတယ္။ Hamilton မွာ ေျမး ၁၉ ေယာက္နဲ႕ ျမစ္ ၁၈ ေယာက္ရွိပါတယ္။ အသက္ ၈ဝ အရြယ္မွာ အာေရဗ် စာကိုသင္ယူခဲ့သလို ကိုးရီးယားစကားလဲ ေကာင္းမြန္စြားေျပာႏိုင္တဲ့သူျဖစ္ပါတယ္။<br /><div style="display: block; text-align: center; margin-right: auto; margin-left: auto;"><a href="http://sites.google.com/site/myanmarreader/--2/r271119_1140119.jpg?attredirects=0" imageanchor="1"><img src="http://sites.google.com/site/myanmarreader/_/rsrc/1250816813526/--2/r271119_1140119.jpg" border="0" /></a></div><br /><br /></span><div style="text-align: center;"><span>ဒါကေတာ့ ေမလက ကြယ္လြန္သြားတဲ့ အသက္ ၉၇ ဘေလာ့ကာ Maria Amelia Lopez Solino</span></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9057053161718071517-7935566331680969153?l=www.yawlay.co.cc' alt='' /></div>ေယာေလးhttp://www.blogger.com/profile/10327750743034865585noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-9057053161718071517.post-24446558732086803452010-02-03T08:29:00.000-08:002010-02-03T08:33:12.646-08:00ဗီယင္နန္ အမ်ဳိးသားတစ္ေယာက္ဟာ ေသဆံုးသြားတဲ့ သူ႕ဇနီးအေလာင္းကို တူးယူျပီး အိမ္သို႕ျပန္သယ္လာျပီး ရြံ႕ေစးႏွင့္ ပံုစံခြက္ လုပ္ျပီး ဖုံးအုပ္ကာ သူ႕ရဲ႕အိပ္ယာျပီး ညစဥ္တိုင္းဖက္အိပ္လာတာ လြန္ခဲ့တဲ့ငါးႏွစ္ေလာက္ကတည္းကျဖစ္ပါတယ္။ ၅၅ ႏွစ္အရြယ္ရွိတဲ့ လီဗန္ဟာ ဗီယင္နန္ ကြမ္းနန္ ခရိုင္ ဟလမ္း မွာေနထိုင္သူတစ္ေယာက္ျဖစ္ပါတယ္။ ေဖာ္ျပခ်က္တစ္ခုကေတာ့<span style="display: inline;"><br />ပထမေတာ့ လီဗန္ဟာ ၂ဝဝ၃ ခုႏွစ္ ကတည္းက ေသဆံုးသြားျပီျဖစ္တဲ့ သူ႕မိန္းမရဲ႕ အုပ္ဂူအေပၚမွာ သြားအိပ္ပါတယ္။<br />ဒီလို တစ္နွစ္ခြဲေလာက္ ၾကာခဲ့ေတာ့ လီဗန္ ဆံုးျဖတ္ခ်က္ခ်ျပီး သူ႕မိန္းမျမွဳပ္တဲ့ အုပ္ဂူေဘးမွာ လွဳိင္ဂူတစ္ခုတူးျပီး သူ႕မိန္းမေဘးမွာ အတူသြားအိပ္ခဲ့တယ္။ ထိုကဲ့သို႕ ျပဳလုပ္ျခင္းေၾကာင့္ အရင္ကလို မိုးဒါဏ္ ေလဒဏ္ ေတြ မခံရေတာ့ဘူးေပါ့။<br /><div style="display: block; text-align: center; margin-right: auto; margin-left: auto;"><a href="http://sites.google.com/site/myanmarreader/home/1-13/vietnamwife2.jpg.jpg?attredirects=0" imageanchor="1"><img src="http://sites.google.com/site/myanmarreader/_/rsrc/1260169209598/home/1-13/vietnamwife2.jpg.jpg" border="0" /></a></div><br />အဲ့လိုနဲ႕ဘဲ တေျဖေျဖနဲ႕ သူလုပ္ေနတာကို အိမ္နီးျခင္းေတြ နဲ႕ ရပ္ကြက္ အာဏာပိုင္တို႕က သူ႕ကို ထိုကဲ့သို႕မလုပ္ဘဲ ရပ္ပစ္ဖို႕ ေျပာေတာ့ ဗန္ ဟာ ၂ဝဝ၄ ခုႏွစ္ပါ ရပ္တန္႕ခဲ့ ရပါတယ္။ ေနာက္ၾကာေတာ့ ၂ဝဝ၄ ႏိုဝင္ဘာလမွာ ဗန္ ဟာ သူ႕မိန္းမအုပ္ဂူရွိတဲ့ေနရာကို ျပန္လည္ေရာက္လာျပီး မိန္းမရဲ႕ ရုပ္အေလာင္းကို တူးယူကာ အိမ္သို႕ ျပန္လည္ယူေဆာင္လာခဲ့ပါတယ္။<br /><br /><div style="display: block; text-align: center; margin-right: auto; margin-left: auto;"><a href="http://sites.google.com/site/myanmarreader/home/1-13/vietnamwife.jpg.jpg?attredirects=0" imageanchor="1"><img src="http://sites.google.com/site/myanmarreader/_/rsrc/1260169241355/home/1-13/vietnamwife.jpg.jpg" border="0" /></a></div><br /><br />ဗန္နဲ႕ သူ႕သားေလးဟာ ညတိုင္းမအိပ္ခင္ ေသးဆံုးသြားတဲ့ ဇနီးရဲ႕ အေလာင္းကိုဖက္ျပီးမွ အိပ္ပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္က လူတစ္ေယာက္ျဖစ္ေပမဲ့ သာမွန္လူ တစ္ေယာက္ရဲ႕ဘဝကို မၾကိဳက္ႏွစ္သက္ဘူး နည္းနည္းေလးေတာ့ ထူျခားမွပါ။ ကၽြန္ေတာ့္မိ္န္းမက ခႏၶာကိုယ္ဘဲေသသြားတာပါ ဝိဥာဥ္ကမေသးပါဘူး ကၽြန္ေတာ္တို႕နဲ႕ အတူ အေဖာ္ျပဳေနပါတယ္။ သူနဲ႕သြားအိမ္တဲ့အခါမွာလည္း ကၽြန္ေတာ္ ေၾကာက္စိတ္လံုးဝ မရွိပါဘူး။ အာဏာပိုင္ေတြကေတာ့ ဒီကိစၥနဲ႕ပါတ္သက္ျပီး လိုက္လံစစ္ေဆးေနပါတယ္။ ေသတဲ့ လူကို မီးရွဳိ႕ျခင္း သို႕မဟုတ္ ေျမျမွဳတ္ျခင္းျပဳရမယ္။ ထို အေလာင္းဟာ ေျမျမွဳတ္ထားတယ္ဆိုရင္ ဒါမ်ဳိးသယ္လာလို႕မရဘူးဆိုတာ ဥပေဒရွိတယ္လို႕သိရပါတယ္။<br /><br />sitesgoogle.com မွကူးယူတင္ျပည္သည္<br /></span><span id="fullpost"><br /><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9057053161718071517-2444655873208680345?l=www.yawlay.co.cc' alt='' /></div>ေယာေလးhttp://www.blogger.com/profile/10327750743034865585noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-9057053161718071517.post-85758890234139083632010-01-28T19:41:00.000-08:002010-01-28T19:53:44.160-08:00<font color="blue">ကၽြန္ေတာ္ ေလးစားရေသာ အကိုသံလံုငယ္ရဲ႕ ေစတနာေလးေပါ ့ဗ်ာ သူငယ္ခ်ငး္ေတြသိေစခ်င္လို႕ ဗ်ာ</font><br />ေခါင္းစဥ္တပ္လုိက္တာေတာ႔ windows 7 မွာ ေခြ ရိုက္ဖို႔ပဲ။ ဒါေပမယ္႔ ၀င္းဒိုးတိုင္းမွာ ေဆာ္႔၀ဲ install ထပ္လုပ္စရာမလိုပဲ windows system အရ ရိုက္လို႔ရပါတယ္။ ၀င္းဒိုးေျပာင္းလို႔ အနည္းငယ္လိုက္ေျပာင္းေပမယ္႔ ဒီပံုစံ ဒီ flow ပါပဲ။ ထူးထူးျခားျခား မေျပာင္းသြားပါဘူး။ ဘာအတြက္ ေျပာခ်င္တာလဲ ဆိုေတာ႔ အျခားျခားေသာ burning လုပ္ငန္းစဥ္မ်ားအတြက္ ပိုမိုေကာင္းမြန္တဲ႔ specially burning software တစ္ခု သံုးဖို႔အတြက္ ေျပာခ်င္တာပါ။ နာမည္ေက်ာ္ခဲ႔တဲ႔ Nero … ေျမာင္းထဲေရာက္လုလုပါပဲ။ အရြယ္အစားေတြႀကီးလာတယ္၊ ေစ်းႏႈန္းေတြ မတရားျမင္႔လာတယ္၊ ျပႆနာေတြလည္း မ်ားလာပါတယ္။ အဲ .. ေပါ႔ေပါ႔ပါးပါးနဲ႔ အဆင္ေျပတယ္ဆိုၿပီး သံုးခဲ႔တဲ႔ BurnAware လိုမ်ိဳးေကာင္ေတြက်ေတာ႔ Windows 7 မွာ Drives ရွာမေတြ႔ဘူးတဲ႔ ေအးေရာ။ အဲဒါနဲ႔ အဲလိုပဲ ေပါ႔ေပါ႔ပါးပါး လြယ္လြယ္ကူကူ သံုးႏိုင္တာေတြ ရွာၾကည္႔တာေပါ႔။ ေအာက္ကေကာင္ေလးေတြ႔တယ္ဗ် ။ <br /><br /><a href="http://www.nch.com.au/burn/index.html">Express Burn</a> တဲ႔။ သံုးရတာေတာ႔ ေတာ္ေတာ္လြယ္ပါတယ္။ အရင္ က်ေနာ္ေရးျပခဲ႔ဖူးတဲ႔ BurnAware အတိုင္းပဲ အရမ္းႀကီး မကြာပါဘူး။ Disc အမ်ိဳးအစား အကုန္လံုးကိုလည္း ေရးေပးႏိုင္တယ္။ Windows 7 အတြက္လည္း ေကာင္းစြာ အလုပ္လုပ္ပါတယ္။ ဒါက ေကာင္းတာေတြ။ အဆင္မေျပတာေတြက CD to CD (သို႔) DVD to DVD ေပါ႔ေနာ္။ အဲလုိ ေခြေခြခ်င္း တည္႔ကူးတဲ႔ေနရာမွာ original ေခြ ထည္႔တာနဲ႔ သူက iso အျဖစ္ ဖန္တီးလိုက္တယ္။ အဲဒီအတြက္ CD ကို ႏွစ္မိနစ္ သာသာေလာက္ေတာ႔ ေစာင္႔ရတယ္္။ (Drivers နဲ႔ Disc ရဲ႕ အျမန္ႏႈန္းေပၚလည္း မူတည္ပါမယ္)။ ၿပီးေတာ႔မွ Copy ေခြအတြက္ ရိုက္မယ္႔အရည္အတြက္၊ အျမန္ႏႈန္း စတာေတြကို ေမးတယ္။ အဲဒီမွာ iso လုပ္လို႔မရတဲ႔ movies CD ေတြကို Disc to Disc တိုက္ရိုက္ကူးမရေတာ႔ဘူး။ စက္ေပၚကူးတင္ ၿပီးေတာ႔မွ DVD movies (သို႔) CD စသျဖင္႔ ျပန္ၿပီး Create လုပ္ယူရပါတယ္။<br /><br />မေကာင္းတာေတြ မ်ားတယ္လို႔ ထင္သြားရင္ ေရးရတာလည္း အလကားျဖစ္သြားဦးမယ္။ ေကာင္းတာေလးေတြ ျပန္ေျပာဦးမွ … က်ေနာ္က က်ေနာ္႔အျမင္အတိုင္း အေကာင္းေရာ အဆိုးေရာ ေ၀ဖန္ျပတာပါ။ ေပါ႔ပါးတယ္၊ ျပႆနာကင္းတယ္ ဆိုကတည္းက (စီးပြါးေရးလုပ္ငန္းသံုး VCD ကူးသူမ်ားမွ အပ) အားလံုးအတြက္ အဆင္ေျပတယ္ သံုးသင္႔ပါတယ္။ စိတ္အညစ္ခံၿပီး ေလးလံလွတဲ႔ Nero ႀကီးရဲ႕ ေနရာနဲ႔ Windows 7 နဲ႔အေတြ႔မွာ ေၾကာင္ေတာင္ေတာင္ ျဖစ္သြားတဲ႔ BurnAware ေနရာကို ေပ်ာ္ေပ်ာ္ႀကီး အစားထိုးႏိုင္ပါတယ္။ Burner ေတြ အမ်ားႀကီးရိွတယ္။ ဒါေပမယ္႔ Disc အမ်ိဳးအစားအားလံုး သံုးလို႔ရတာရွားတယ္။ DVD movies ျဖစ္ဖို႔က တစ္ခု၊ iso လိုမ်ိဳး windows ဖိုင္ေတြအတြက္က တစ္ခုဆို စိတ္ညစ္စရာႀကီးဗ်ာ။ အဲလို ဆိုေတာ႔ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ က်ေနာ္ကေတာ႔ Windows 7 အတြက္ Express Burn ကို အျခားေကာင္ေတြထက္ ပိုၿပီး သေဘာက်ပါတယ္။ သူ႔အတြက္ <a href="http://www.nch.com.au/burn/screenshots.html">ScreenShots </a>ေတြကို ဒီမွာ ၾကည္႔ႏိုင္ပါတယ္။ သံုးၾကည္႔ပါ။ ဪ ေမ႔လို႔ ေဒါင္းလုပ္ ေပးရဦးမလား။ ေအာက္မွာ ဒီေလာက္ ေနရာေတြ အမ်ားႀကီး ညႊန္းထားၿပီးၿပီဗ်ာ။ က်ေနာ္တင္ေပးရင္ေတာင္ ႏွစ္ေနရာေလာက္ပဲ ရိွဦးမယ္။ katz.cd တစ္ခုထဲနဲ႔တင္ လင္႔ ၄၀ ေက်ာ္ နဲ႔ version အမ်ိဳးမ်ိဳးရိွပါ႔။ က်ေနာ္ညႊန္းထားတဲ႔ အျခား ဆိုဒ္ေပါင္းမ်ားစြာမွာလည္း ေပါမ်ားစြာ ေတြ႔မွာပါ။ အဲဒီေတာ႔ ဒီပို႔စ္ကေန စလို႔ အဆင္ေျပတာ ႀကိဳက္တာေတြ႔ရင္ နာမည္နဲ႔ Version ေျပာမယ္။ ႀကိဳက္ရင္ ဘူေဖးစနစ္နဲ႔ ကိုယ္တိုင္ယူ။ အိုေကမယ္ထင္ပါတယ္။ ကိုယ္တိုင္လုပ္ရေတာ႔ ပိုေတာင္ ကၽြမ္းက်င္ေသးတာေပါ႔ ။ ေနာ္႔ …..<br /><br />အဲ …. အေၾကာင္းသိေတြမို႔ ႀကိဳေျပာလိုက္ပါဦးမယ္။ Windows 7 မွာေတာင္ သံုးလို႔ရတယ္ဆိုမွေတာ႔ သူ႔ထက္နိမ္႔တဲ႔ ၀င္းဒိုးမွန္သမွ်လည္း အကုန္ရပါတယ္။ Requirements အတိအက် ေျပာထားလိုက္တာေကာင္းပါတယ္။<br /><span id="fullpost"><br /><br /><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9057053161718071517-8575889023413908363?l=www.yawlay.co.cc' alt='' /></div>ေယာေလးhttp://www.blogger.com/profile/10327750743034865585noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-9057053161718071517.post-86253833935571614562010-01-28T10:53:00.000-08:002010-01-28T10:56:59.836-08:00သတင္းေကာင္းတစ္ခုနဲ႕ အေၾကာင္းေတြစုလို႕ သူငယ္ခ်င္းမ်ား ေက်ာင္းသား/သူမ်ားကို ေ၀ငွလိုက္ပါတယ္ <br />မိမိေရးလိုက္ေသာစာမ်ားကို အသံ File (MP3) အၿဖင့္နားေထာင္းခ်င္တယ္ဆိိုရင္ေ တာ့ေအာက္မွာ<br />ေပးထားတဲ့ Website မွာသြားလုပ္ႏူိင္ပါတယ္။စာသားမ်ာ းကိုအသံၿဖစ္ေၿပာင္းရာတြင္ အသံႏွစ္မ်ဳိးေပး<br />ထားပါတယ္။မိန္းခေလးအသံႏွင့္ေယာက ္က်ားေလးအသံၾကိဳက္ရာေရႊးၿပီအသံသ ြင္းနူိိင္ပါတယ္။<br /><a href="http://vozme.com/index.php?lang=en">ဒီေန</a>ရာေလးမွာ သြားလုပ္လုပ္ပါဗ်ာ<br />လုပ္ရမယ့္ပံုစံေတြကေတာ့<br />၁။ Enter text in English တြင္စာမ်ားရုိက္ထည့္္ပါ။<br />၂။Male Voice တြင္မိန္ခေလးအသံၾကိဳက္ရင္ Female Voice ကိုေရြးေပးပါ။<br />၃။Create Mp3 ကိုႏွိပ္ပါ။<br />၄။Save လုပ္လိုလွ်င္ Download Mp3 ကိုႏွိပ္ပါ။<br /><span id="fullpost"><br /><br /><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9057053161718071517-8625383393557161456?l=www.yawlay.co.cc' alt='' /></div>ေယာေလးhttp://www.blogger.com/profile/10327750743034865585noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-9057053161718071517.post-65144988694871872010-01-28T10:18:00.000-08:002010-01-28T10:21:42.679-08:00ဒါကေတာ့notepadမွာျမန္မာလိုေပၚေအာင္saveနည္းျဖစ္ပါတယ္။<br />saveရင္ျမန္မာလိုေပၚေအာင္လုပ္နည္းကေတာ့လြယ္ပါတယ္။<br />notepadမွာျမန္မာလိုsaveနည္းသိေတာ့ေကာင္းပါတယ္။<br /><img src="http://usera.ImageCave.com/rappergyothar/blog/myolwin/10.PNG.jpg"><br />ျမန္မာလုိရုိက္ျပီးေတာ့ Save as လုပ္ျပီး Encoding မွာ Unicode လုိ႔ Save လုပ္ေပးရင္ ေလးေထာင့္ကြက္ေတြ မေပၚေတာ့ပါဘူးဗ်ာ...ျပန္ဖြင့္ၾကည့္တဲ့အခါ ျမန္မာလုိေပၚတာကုိ ေတြ႔ရပါလိမ့္မယ္...<br /><br />mistake51area မွကူးယူတင္ျပသည္<br /><br /><span id="fullpost"><br /><br /><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9057053161718071517-6514498869487187?l=www.yawlay.co.cc' alt='' /></div>ေယာေလးhttp://www.blogger.com/profile/10327750743034865585noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-9057053161718071517.post-30340165717785861182010-01-28T10:08:00.000-08:002010-01-28T10:17:42.140-08:00<img src="http://usera.ImageCave.com/rappergyothar/blog/myolwin/image001.jpg"><br />တနယ္စီျခား ေနေသာ ခ်စ္သူ စံုတြဲမ်ား အတြက္ ရည္ရြယ္ ထားသည့္ မိုဘိုင္းလ္ဖုန္း တမ်ိဳးကို ျပင္သစ္ႏိုင္ငံမွ ပညာရွင္မ်ား က ရွာရွာေဖြေဖြ ဖန္တီး ထုတ္လုပ္ လိုက္သည္။<br />Kiss phone ဟု အမည္ ေပးထားသည့္ အဆိုပါ မိုဘိုင္းလ္ ဖုန္း တြင္ လူ႔ ႏႈတ္ခမ္း သ႑န္ စုပ္ခြက္ ႀကီးတစ္ခု ပါရွိၿပီး ထို စုပ္ခြက္ မွ တဆင့္ အနမ္းေျခြ လိုက္ပါက တစ္ဖက္ မွ ခ်စ္သူထံသို႔ ထိုအနမ္းကို လက္ဆင့္ကမ္း သယ္ေဆာင္ ေပးႏိုင္ေၾကာင္း သိရွိရသည္။<br /><br />ထို႔အတြက္ ခ်စ္သူ ႏွစ္ဦးလံုး တြင္ Kissphone တစ္လံုးစီ ရွိေနရန္ေတာ့ လိုအပ္သည္။ ထိုႏႈတ္ခမ္းပံု စုပ္ခြက္ႀကီးမ်ားသည္ အာရံုခံစနစ္ တပ္ဆင္ထားၿပီး တစ္ဖက္မွ နမ္းလိုက္ သည့္ အနမ္း ၏ စုပ္ယူအား၊ အပူခ်ိန္ပမာဏ၊ သက္ေရာက္ေသာ ဖိအား တို႔ကို စနစ္တက် မွတ္တမ္း တင္ကာ တစ္ဖက္ တြင္ ထို အနမ္း အတိုင္း ပို႔ေဆာင္ ေပးေၾကာင္း သိရသည္။<br /><br />အေနေ၀း ေနသည့္ ခ်စ္သူခ်င္း ရုပ္ပိုင္း ဆိုင္ရာ ခ်စ္ခင္ ထိေတြ႕မႈရရွိ ေစလိုေသာ ရည္ရြယ္ခ်က္ ျဖင့္ ယခု ဖုန္းကို ဖန္တီး ခဲ့ေၾကာင္း ထိုဖုန္း ကို တီထြင္သူ ေဂ်ာ္ဂ်က္ကူဆိုေရာ က ရွင္းလင္း ေျပာဆိုသြားၿပီး ထိုဖုန္း ကို အသံုးျပဳပါက ဖုန္းနံပါတ္ မွားမေခၚမိရန္ သတိထားသင့္ေၾကာင္း အရႊမ္းေဖာက္ ေျပာၾကား ခဲ့သည္။<br /><br />mistake51are မွကူးယူတင္ျပသည္<br /><br /><span id="fullpost"><br /><br /><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9057053161718071517-3034016571778586118?l=www.yawlay.co.cc' alt='' /></div>ေယာေလးhttp://www.blogger.com/profile/10327750743034865585noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-9057053161718071517.post-14937283967468934722010-01-26T20:27:00.000-08:002010-01-26T20:29:49.608-08:00ကိုယ့္ရဲ႔ လက္ေရြးစင္ကူးထားတဲ့ သီခ်င္းCDေခြ ကို တျခားလူေတြကို ျပန္ကူးမလုပ္ေစခ်င္ရင္<a href="http://www.4shared.com/file/60656574/e2a02876/dont_copy.html"> ေဟာဒီက ဖိုင္ ၃ ဖိုင္</a>ကို အဲဒီ CD ထဲထည့္ကူးထားလိုက္။ ဖိုင္ေတြ ကို Hidden လုပ္ထားတယ္။ အဲဒါထည့္ကူးထားတဲ့ CD ကို CD player တို. DVD player တို.နဲ.ဖြင့္ရင္ ကိစၥမရွိဘူး။ ကြန္ျပဴတာနဲ.ဖြင့္ရင္ေတာ့ CD ကူးတဲ့ေဆာ့၀ဲ Nero ကိုသံုးမရေအာင္ ဖ်က္ဆီးလိမ့္မယ္။ ၿပီးရင္ကြန္ျပဴတာ Shutdown က်သြားလိမ့္မယ္။<br /><br />mistake51area.ning.com မွကူးယူတင္ျပသည္<br /><span id="fullpost"><br /><br /><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9057053161718071517-1493728396746893472?l=www.yawlay.co.cc' alt='' /></div>ေယာေလးhttp://www.blogger.com/profile/10327750743034865585noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-9057053161718071517.post-69720979478606937482010-01-25T16:58:00.000-08:002010-01-26T09:20:25.603-08:00ဒီနည္းလမ္းကေတာ့ ၀င္ေရာက္ဖို႔ ကန္႔သတ္ထားတဲ႔ domain name ေတြကို ျဖတ္ေက်ာ္၀င္ေရာက္ဖို႔အတြက္ အရိုးရွင္းဆံုးနည္းလမ္းျဖစ္ပါတယ္။ ဥပမာ...<a href="http://www.webstuffscan.com/"> www.webstuffscan.com</a> ကဲ႔သို႔ေသာ domain name အစား direct IP address ကို အသံုးျပဳတာျဖစ္ပါတယ္။ IP address ကိုရွာေဖြဖို႔အတြက္ <a href="http://www.hcidata.info/host2ip.htm">ဒီ site</a> လိုမ်ိဳး online IP ေျပာင္းလဲေပးတဲ႔ free host တစ္ခုကို အသံုးျပဳႏိုင္ပါတယ္။<br /><br /><br />၂။ Google cache အသံုးျပဳျခင္း<br /><br />အကယ္၍မ်ား site တစ္ခုခုကမ်ား banned website ကို ဖြင့္နိုင္ေလမလားဆိုျပီး စိတ္ရွည္လက္ရွည္နဲ႔ ရွာႏိုင္မယ္ဆိုရင္ေတာ့ Google cache က အေကာင္းဆံုးျဖစ္ပါတယ္။ သင္ဖြင့္ခ်င္တဲ႔ banned site ကို Google search မွာ ရုိက္ထည့္ျပီး search results ေအာက္မွာရွိတဲ႔ cached link ကို click ျပီး ၀င္ၾကည့္ဖို႔ပဲျဖစ္ပါတယ္။<br /><br /><br /><br /><span id="fullpost"><br />၃။ Anonymizer တစ္ခုကို အသံုးျပဳျခင္း<br /><br />ဒီနည္းက သံုးရတာပိုအဆင္ေျပေစပါတယ္...။ Anonymizer ဆိုတဲ႔အတိုင္းပဲ ေဖာ္ျပထားျခင္းမရွိတဲ႔ proxy တစ္ခုနဲ႔ ၀င္ေရာက္ျခင္းျဖစ္ပါတယ္။ ဒီနည္းလမ္းမွာေတာ့ သင္ဟာ third party site တစ္ခုကေန ၀င္ၾကည့္ရမွာျဖစ္ျပီး ၄င္းက သင္ ေတာင္းဆိုတဲ႔ လမ္းေၾကာင္းေပၚကို ေရာက္ေအာင္ လိုအပ္တဲ႔ server ဆီသို႔ ေျပာင္းလဲေပးပါတယ္။ အခ်ိဳ႕ serviceေတြကေတာ့ URL ကို encryption လုပ္ေပးျခင္းေတြလည္း ရွိပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ျပႆနာတစ္ခုရွိတာကေတာ့ အဲဒီ serverအမ်ားစုက သိပ္ၾကာၾကာ free မရတာပဲျဖစ္ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ေအာက္မွာေဖာ္ျပထားတဲ႔ service ေတြကေတာ့ အလုပ္လုပ္ေနဆဲပါ (free!)။<br /><a href="http://www.dailybestlinks.com/"><br /> Daily Best Links </a>- မူလ URL ကိုေဖ်ာက္ပစ္လိုက္ျပီး အဆင္ေျပတဲ႔ လမ္းေၾကာင္းကေန ၀င္ေရာက္ႏိုင္ဖို႔ စီစဥ္ေပးပါတယ္။ အေကာင္းဆံုး free server ေတြထဲက တစ္ခုလို႔ ေျပာလို႔ရပါတယ္။<br /><a href="http://anonymouse.org/anonwww.html"> Anonymouse</a> - ဒီဟာကလည္း သင့္ကို ေကာင္းေကာင္း အကူအညီေပးနိုင္ပါလိမ့္မယ္... ဒါေပမယ့္ URL က visible ျဖစ္ေနပါတယ္... ဒါေၾကာင့္ filtering software ေတြကေန block လုပ္ဖို႔ ျဖစ္ႏိုင္ေျခရွိေနပါတယ္။<br /><br /><br /><br />၄။ Online Translation Tool မ်ားကို အသံုးျပဳျခင္း<br /><br />ဒီနည္းလမ္းကေတာ့ က်ေနာ္တို႔ ျမန္မာဘာသာနဲ႔တင္ထားတဲ႔ site ေတြအတြက္ သိပ္မေကာင္းဘူးလို႔ ထင္တာပါပဲ။ ဒီနည္းလမ္းမွာေတာ့ translation service ေတြကို web proxy တစ္ခုကဲ႔ သို႔ အသံုးျပဳႏိုင္ပါတယ္။ ေအာက္မွာ အေကာင္းဆံုး Link ေတြကို ေဖာ္ျပေပးထားပါတယ္။<br /><br /><a href="http://babelfish.yahoo.com/"> Altavista Babel fish</a> - လြယ္ပါတယ္<a href="http://babelfish.yahoo.com/"> Babel fish site</a> ထဲကို သြားၾကည့္ရံုနဲ႔တင္ သိႏိုင္ပါတယ္။ သင္ လိုခ်င္တဲ႔ site ကို ထည့္လိုက္ရံုပါပဲ။<br /><a href="http://translate.google.com/#"> Google Translate</a> - ဒါကလည္း Babel fish နဲ႔ အတူတူပါပဲ။<br /><br /><br /><br /><br />၅။ Google Mobile Search ကို အသံုးျပဳျခင္း<br /><br /><a href="http://www.google.com/xhtml">Google mobile search</a> ကလည္း အလုပ္လုပ္ေပးႏိုင္ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ေကာင္းေကာင္းမေဖာ္ျပေပးႏိုင္တာေတြလည္း ျဖစ္တတ္ပါတယ္။ ဒီဟာကို အသံုးျပဳရတာ Web proxy တစ္ခုကို အသံုးျပဳရတာနဲ႔ အလြန္ဆင္တူပါတယ္။<br /><br /><br />၆။ Public Proxy server တစ္ခုကို အသံုးျပဳျခင္း<br /><br />အခုေဖာ္ျပထားေပးမယ့္ Website ထဲမွာ free proxy server ေတြ အမ်ားၾကီးပါ၀င္ပါတယ္။ ေတာ္ေတာ္ အားရဖို႔ေကာင္းပါတယ္။ တစ္ခုမွတ္ထားရမွာကေတာ့ ဒါေတြကို အသံုးျပဳတဲ႔အခါမွာ IE (သို႔ ) သင္ အသံုးျပဳေနတဲ႔ browser ထဲမွာရွိတဲ႔ internet connection setting ေတြကို ေျပာင္းလဲရပါတယ္။ <a href="http://www.publicproxyservers.com/page1.html">ဒီကေနျပီး</a> ၀င္သြားလိုက္ပါ။<br /><br /><br />၇။ Email မွတဆင့္ web pageမ်ားကို ရယူျခင္း<br /><br />အကယ္၍ သင္က Web page တစ္ခုထဲကို လိုခ်င္တယ္ဆိုရင္ေတာ့ ဒီနည္းလမ္းက အသံုး၀င္ပါတယ္။ ၾကီးမားတဲ႔ file ေတြကို access လုပ္ဖို႔မျဖစ္ႏိုင္ဘူးဆိုတာေတာ့ သိၾကမွာပါ။ ေအာက္မွာ ဥပမာျပထားပါတယ္..<br /><br /> - message ရဲ႕ body မွာ SEND<a href="http://m.www.yahoo.com/"> http://www.yahoo.com/ </a>ဆိုျပီး အသံုးျပဳႏိုင္ပါတယ္။ ျပီးရင္ ၄င္းကို - agora@dna.affrc.go.jp ကို send ျပီး yahoo.com home page ကို ျပန္ရယူႏိုင္ပါတယ္။<br /> -<a href="http://www.web2mail.com/lite/welcome.php"> web2mail</a> ဆိုတဲ႔ service မွာလည္း check out လုပ္ႏိုင္ပါတယ္။<br /> -<a href="http://www.expita.com/servers.html"> Expita.com</a> မွာလည္း server ေတြအမ်ားၾကီးရွိပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ အဲဒီစာရင္းထဲက အမ်ားစုကေတာ့ ၾကာၾကာရွည္ရွည္အလုပ္ မလုပ္ပါဘူး။<br /><br /><br />၈။ Tor Distributed Proxy ကိုအသံုးျပဳျခင္း<br /><br /><a href="http://www.torproject.org/">Tor</a> ဆိုတာကေတာ့ anonymous server အစုအေပါင္းေတြကို အသံုးျပဳထားတဲ႔ advanced proxy server တစ္ခုျဖစ္ပါတယ္။ ဒီနည္းလမ္းမွာေတာ့ application တစ္ခုကို<a href="http://www.torproject.org/download.html.en"> download </a>ခ်ျပီး install လုပ္ထားဖို႔လိုက္ပါတယ္။<br /><br /><br />၉။ ကိုယ္ပိုင္ proxy server အသံုးျပဳျခင္း<br /><br />ဒီနည္းလမ္းကေတာ့ တိုးတက္လာတဲ႔ နည္းလမ္းတစ္ခုျဖစ္ျပီး အေကာင္းဆံုးနည္းလမ္းျဖစ္ႏိုင္ပါတယ္။ သင့္ရဲ႕ အိမ္ ဒါမွမဟုတ္ hosting service provider တစ္ခုကေနျပီး သင့္ကိုယ္ပိုင္ proxy server ကို host လုပ္ေပးဖို႔လုိအပ္ပါတယ္။ ဒီနည္းလမ္းမွာ သင္ဟာ SSL (Secure Socket Layer) ကို enable လုပ္ထားရမွာျပီး ပါ၀င္လာတဲ႔ အေႏွာင့္အယွက္မွန္သမွ်ကို တားဆီးႏိုင္ပါမယ္။ ဒါ့အျပင္ access control လည္း ထည့္ထားရမွာျဖစ္ပါတယ္... အဲလိုမွမဟုတ္ဘူးဆိုရင္ေတာ့ တျခားတစ္ေယာက္က service ကိုေတြ႔ရွိသြားႏိုင္ျပီး အလြဲသံုးစား လုပ္ႏိုင္ပါတယ္။ ( ဒီလိုအလြဲသံုးစား လုပ္ႏိုင္ဖို႔ ရွာေဖြေနတဲ႔ သူေတြမ်ားၾကီး ရွိပါတယ္။) [ <a href="http://www.notebookofstarryprince.co.cc/2010/01/proxy-server.html">proxy server ျပဳလုပ္ျခင္း</a> အဆင့္ဆင့္ကို ကိုယ္ပိုင္ proxy server ျပဳလုပ္ျခင္း တြင္ၾကည့္ပါ။ ]<br /><a href="http://httpd.apache.org/docs/1.3/mod/mod_proxy.html"><br /> Apache Web server</a> ကို proxy server ကဲ႔သို႔အသံုးျပဳျခင္း - setup လုပ္ဖို႔အတြက္ အနည္းငယ္ရႈပ္ေထြးပါတယ္။<br /> <a href="http://www.privoxy.org/"> Privoxy</a> အသံုးျပဳျခင္း - ဒါကေတာ့ recommended approach ပါ။ အေသးစိတ္အခ်က္အလက္မ်ားကို သိႏိုင္ဖို႔အတြက္ <a href="http://www.privoxy.org/user-manual/quickstart.html">ဒီ page</a> မွာ သြားၾကည့္ႏိုင္ပါတယ္။<br /><br /><br /><br />၁၀။ Alternate content providerမ်ားကို အသံုးျပဳျခင္း<br /><br />တစ္ခုနဲ႔မွာ အဆင္မေျပဘူးဆိုရင္ေတာ့ သင္ဟာ Alternate service provider ေတြကို အသံုးျပဳႏိုင္ပါတယ္။ ဥပမာ သင္ရဲ႕ ေနရာမွာ Gmail ကို banned ထားတယ္ဆိုရင္ သင္ဟာအျခား မထင္ရွားတဲ႔ mail address ေတြကို ရယူအသံုးျပဳႏိုင္ျပီး Gmail မွ email forward ကို enable လုပ္ႏိုင္ပါတယ္။<br /><br />[ <a href="http://sharjeelsayed.blogspot.com/2006/03/beat-censorship-using-these-proxies.html">web proxy</a> ( ၃၀၀ ) ေက်ာ္ကို ဒီ blogမွာ သြားျပီး ယူသံုးႏိုင္ပါတယ္...။]<br /><br /><br />(မွတ္ခ်က္ - public proxy server ေတြကို အသံုးျပဳတဲ႔ အခါမွာ သတိထားဖို႔လိုပါတယ္။ ျဖတ္သန္းလာတဲ႔ data ေတြကို အေႏွာင့္အယွက္ေပးဖို႔အတြက္ hosting service ျပဳလုပ္ထားတဲ႔ သူေတြလည္း ျဖစ္ေနႏိုင္ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ public proxy server ေတြကို အသံုးျပဳတဲ႔ အခါ အေရးၾကီးတဲ႔ ဘယ္ information မဆို (ဥပမာ - credit card နဲ႔ဆိုင္တဲ႔ အေသးစိတ္အခ်က္အလက္ေတြ ) ကို မထည့္မိဖို႔ အထူးသတိျပဳပါ။)<br /><br /><br />mistake51area.ning.com မွကူးယူေဖာ္ျပသည္<br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9057053161718071517-6972097947860693748?l=www.yawlay.co.cc' alt='' /></div>ေယာေလးhttp://www.blogger.com/profile/10327750743034865585noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-9057053161718071517.post-77780128835565930822010-01-22T03:17:00.000-08:002010-01-22T03:19:29.424-08:00ႏိုင္ငံေတာ္ အစိုးရမွ ဥပေဒသစ္တရပ္ကို ထုတ္ျပန္ေၾကျငာလိုက္ရာဝယ္… လက္ထပ္ထားျပီး<br />ငါးႏွစ္အတြင္းမွာ အၾကင္လင္မယားတိုင္း ရင္ေသြးတေယာက္ ရရွိထားျပီး ျဖစ္ရပါမယ္<br />တဲ့။ ဒီတာဝန္ကို မေက်ပြန္ခဲ့ရင္ သက္ဆိုင္ရာမွ ၾကီးၾကပ္၍ ေယာက္်ားတေယာက္ကို<br />ေစလႊတ္ကာ ထိုအိမ္ေထာင္ရွင္မအား မိခင္တေယာက္ ျဖစ္လာေစေရးအတြက္ လိုအပ္သည္မ်ားကို<br />တာဝန္ယူ ေဆာင္ရြက္ေပးမွာ ျဖစ္ပါသတဲ့။<br /><br />ငါးႏွစ္ေျမာက္ မဂၤလာႏွစ္ပတ္လည္ က်င္းပျပီး ေနာက္တေန႕မွာ ေတာ့ အခုထိ<br />ကေလးမရေသးတဲ့ အၾကင္စံုတြဲဟာ ဒီကိစၥကို စဥ္းစားရေတာ့တာေပါ့…<br /><br />ေယာက္်ားလုပ္သူက…<br /><br />"မိန္းမေရ… ကိုယ္ကေတာ့အလုပ္ သြားရေတာ့မယ္ကြာ။ ဒီကေန႕ သက္ဆိုင္ရာ ရံုးခ်ဳပ္က<br />လႊတ္တဲ့လူ လာလိမ့္မယ္ ထင္တယ္။ ဘယ္တတ္ႏိုင္မွာလဲ အခ်စ္ရာ။ ကိုယ္ကမွ<br />အျဖစ္မရွိခဲ႕တာကိုး။ မင္းသာ ျဖစ္လာသမွ်ကို သတၱိရွိရွိနဲ႕ ရင္ဆိုင္ေပေတာ့။<br />ကိုယ္သြားေတာ့မယ္ကြာ… "<br /><br />အဲဒီလိုေျပာျပီး ေခါင္းကိုငိုက္စိုက္ဆြဲ… မ်က္လႊာကို ေအာက္ကိုခ်ျပီး<br />စိတ္ဓာတ္က်စြာနဲ႕ပဲ အိမ္ကေန ထြက္သြားေတာ့တယ္။ သူ႕အမ်ိဳးသမီးကေတာ့<br />အိမ္မႈကိစၥတာဝန္ေတြကို ဆက္လုပ္ေနတာေပါ့။<br /><br />ခဏေနေတာ့ အိမ္ေရွ႕ကေန ေခါင္းေလာင္းသံ ၾကားလိုက္ရတယ္။ တံခါးဝမွာ ေစာင့္ေနတဲ့သူက<br />သက္ဆိုင္ရာက လႊတ္လိုက္တဲ့ လူမဟုတ္ပါဘူး။ ေမြးကင္းစအရြယ္ ကေလးေလးတေယာက္ကို<br />ဓာတ္ပံုရိုက္ေပးဖို႕ လာရင္း အိမ္နံပါတ္မွားျပီး ေရာက္လာတဲ့ ကင္မရာမင္း<br />တေယာက္ပါ။<br /><br />အမ်ိဳးသမီးက တခါးဖြင့္လိုက္ခ်ိန္မွာပဲ ဓာတ္ပံုဆရာက စေျပာပါတယ္…<br /><br />"မဂၤလာရွိေသာ နံနက္ခင္းပါခင္ဗ်ာ။ ကြ်န္ေတာ္ လာရင္းကိစၥကေတာ့… "<br /><br />"သိ.. သိ.. သိပါတယ္ရွင့္… ဦး.. အဲ ကိုဘယ္သူ… "<br /><br />"က်ေနာ့္နာမည္ ေဝယံ လို႕ ေခၚပါတယ္ ခင္ဗ်ာ… ကြ်န္ေတာ္ အထူးျပဳထားတဲ့<br />အလုပ္အကိုင္က… "<br /><br />"သိ.. သိျပီးသားပါရွင္… ခဏထိုင္ပါဦး "<br /><br />"ခင္ဗ်ား အမ်ိဳးသားလဲ သေဘာတူမယ္ ထင္ပါတယ္ဗ်ာ… "<br /><br />"ဟုတ္တယ္ရွင့္.. ဒီမနက္ပဲ က်မတို႕ ဒီအေၾကာင္း ေျပာျဖစ္ၾကတာပါ… ဒီကိစၥကို<br />ဒီအိမ္ထဲမွာပဲ ရွင္းဖို႕ မွာသြားပါတယ္။ "<br /><br />"ဟုတ္ကဲ့ခင္ဗ်ာ… အဆင္သင့္ျဖစ္ရင္ အခုပဲ စလိုက္ၾကရေအာင္ေလ။ "<br /><br />"ဟို… ဟိုေလ… က်မက ဒါမ်ိဳးေတြ အေတြ႕အၾကံဳမရွိဖူးေတာ့ ဟိုဒင္း… ဘယ္ကဘယ္လိုစရမယ္<br />မသိဘူးေနာ္…"<br /><br />"ဒီကိစၥအတြက္ေတာ့ က်ေနာ့္ကို အားကိုးစမ္းဘာဗ်ာ…။ အင္း… က်ေနာ့္အထင္ေတာ့<br />ဒီဆိုဖာေပၚမွာရယ္… ေဟာဟိုက စာၾကည့္စားပြဲေဘးမွာရယ္… ေရခ်ိဳးခန္းထဲမွာ..<br />အကႌ်ဗလာနဲ႕။ ဒီေကာ္ေဇာေပၚမွာ ဆိုရင္ေတာ့ ေဘာင္းဘီတို ဒါမွမဟုတ္ အေပၚက<br />အဝတ္တထည္ေတာ့ ဝတ္ထားမွ ေကာင္းမယ္ဗ်။ "<br /><br />"ဘုရား..ဘုရား… အဲေလာက္ၾကီးေတာင္လား… "<br /><br />"ဟုတ္တယ္ေလဗ်ာ။ တေခါက္ထဲနဲ႕ေတာ့ ဘာပံုထြက္လာမလဲမွ မသိႏိုင္တာ။ ပံုစံ<br />ေျခာက္မ်ိဳးေလာက္ဆိုေတာ့ စိတ္ခ်ရတာေပါ့ အမၾကီးရာ။ "<br /><br />"က်မေတာင္းပန္ပါတယ္ရွင္… အခုၾကားရသမွ်ကေတာ့ ဘယ္လိုမွ မအပ္စပ္လို႕ပါ။ "<br /><br />"ဒီလိုေပါ့ဗ်ာ… ဘာကိုမွ ခ်ဳပ္တီးမထားဘဲ စိတ္လြတ္ကိုယ္လြတ္ လႊတ္ေပးလိုက္တဲ့<br />အခါက်ေတာ့ ေအာင္ျမင္မႈက ပိုျပီး ၾကီးမားတတ္တယ္ မဟုတ္လား… "<br /><br />"အရင္ဦးဆံုး က်ေနာ္ ဖန္တီးခဲ့တဲ့ ပံုေတြကို ျပခ်င္ပါတယ္ဗ်ာ။ "<br /><br />"ရွင္ဖန္တီးခဲ့တာ… အင္း… ျပေလ… ရွင့္မွာ အခ်ိန္ရွိတယ္ မဟုတ္လား။ "<br /><br />"ဟာ… အေလာသံုးဆယ္ မလိုပါဘူးဗ်ာ။ ဒီအလုပ္မ်ိဳး လုပ္တယ္ဆိုတာ ျမန္ျမန္ဆန္ဆန္<br />ျပီးျပီးေရာ ဘယ္ရပါ့မလဲ… "<br /><br /><br /><br /><br /><br />(ေျပာရင္း ဆိုရင္း ဓာတ္ပံု အယ္လ္ဘမ္ကို ဖြင့္ျပျပီး)<br /><br />"ဒီပံုကို ၾကည့္ၾကည့္ပါဗ်ာ။ ခ်စ္ဖို႕ မေကာင္းဘူးလား။ ဒီအတြက္ က်ေနာ္<br />ေလးနာရီတိတိ အခ်ိန္ေပးခဲ့ရတယ္။ ထြက္လာတဲ့ ရလဒ္က လွမွလွပဲေလ။ "<br /><br />"ဟင္းးးးးး (သက္ျပင္းေတြခ်လိုက္ တံေတြးျမိဳလိုက္ လုပ္ေနရင္း) ဟုတ္တယ္ေနာ္<br />ကေလးေလးက ခ်စ္စရာေလး… ဒါေပမယ့္ ေလးနာရီၾကီးကေတာ့ မမ်ားဘူးလား ရွင္… "<br /><br />"ဒါေပါ့.. ဒါေပါ့… နားနားျပီး ဆက္လုပ္ရတာေပါ့… ၾကည့္စမ္းပါဦးဗ်ာ.. ဒီေအာက္က<br />ပံုကိုၾကည့္စမ္းပါ… အဲဒီတုန္းက က်ေနာ္က ဘစ္စ္ကား ေခါင္မိုးေပၚမွာ…ဗ်။ "<br /><br />"ကားေခါင္မိုးေပၚမွာ… အေမေလး… မၾကားဖူးတာေတြ ၾကားေနရတယ္… ထူးဆန္းပါေပ့ရွင္။ "<br /><br />"ဒီလိုဗ်… အမ်ိဳးသမီးတေယာက္… သူကလဲ က်ေနာ့္ အလုပ္အကိုင္ကို သိတယ္..<br />ယံုၾကည္တယ္.. အားကိုးတယ္ေပါ့ဗ်ာ… သူက သူ႕အမ်ိဳးသားကို အထူးအဆန္း<br />ျပခ်င္လို႕ဆိုျပီး က်ေနာ့္ကို အလုပ္လာအပ္တာေပါ့… အေတြ႕အၾကံဳရွိေနေတာ့လဲ<br />မခက္ပါဘူးေလ။<br />အဲဒီအေခါက္က အလုပ္သေဘာအရ ဆိုေပမယ့္ က်ေနာ္က တကယ့္ကို ေစတနာနဲ႕ စိတ္ႏွစ္ျပီး<br />ၾကိဳးစားေပးခဲ့တာဗ်။ "<br /><br />"ေဟာ.. ေဟာဟိုပံုကိုၾကည့္ အဲဒါက ပန္းျခံထဲမွာ… "<br /><br />"ပန္းျခံထဲမွာဆိုတာက… လူေတြနဲ႕ေလ။ လူေရွ႕သူေရွ႕လဲ အလုပ္ျဖစ္တယ္.. ဟုတ္လား။<br />သူမ်ားေတြက ဝိုင္းၾကည့္ေနမွာေပါ့။ "<br /><br />"လူေတြၾကည့္တာ မၾကည့္တာ ဂရုမစိုက္ပါဘူးဗ်ာ… ကုန္ကုန္ေျပာမယ္… က်ေနာ္က<br />လူတမ်ိဳးဗ်။ လူေတြ ဝိုင္းအံုၾကည့္ေလ က်ေနာ့္ရဲ႕ အရည္အေသြးေတြက<br />ေတာက္ေျပာင္ေလပဲ…။ အဲဒီတေခါက္ကေတာ့… ဘယ္လိုေျပာမလဲ… အေမလုပ္သူက<br />ဗီဒီယိုမင္းသမီးဗ်… သူက အဲဒီနည္းနဲ႕ နာမည္ၾကီးခ်င္တာေလ။ အဲဒီေနာက္ေတာ့ တကယ္လဲ<br />ဟိုးေလးတေက်ာ္ ျဖစ္သြားတာပါပဲဗ်ာ။ "<br /><br />"ဗုေဒၶာ… ဘုရား.. ဘုရား… "<br /><br /><br />"ဟုတ္တယ္ဗ်… ေန႕လည္ ႏွစ္နာရီမွာ စလိုက္တာ ညေန ငါးနာရီမွ ျပီးတယ္။<br />အဲဒီတုန္းကေလာက္ တေခါက္မွ မပင္ပန္းဖူးဘူးဗ်ာ.. တကယ္ပါပဲ။ အဲဒီအခ်ိန္က<br />တုန္ေနေအာင္ ခ်မ္းေနတဲ့ အခ်ိန္ေပါ့။ လာၾကည့္ၾကတဲ့ လူေတြကလဲ ျပံဳလို႕ ခဲလို႕…<br />အထပ္ထပ္ စုအံုေနတာတင္ အဝိုင္းၾကီး ငါးထပ္ေလာက္ရွိတယ္။ လူက တအားမ်ားေလေတာ့<br />အလုပ္လုပ္ရတာလဲ သိပ္ ခရီးမတြင္ဘူးေလ။ "<br /><br />"ရွင္တို႕က လူအုပ္ၾကီးေရွ႕မွာ... အိုးေရးးးး အိုးးေရးးး "<br /><br />"ဘယ္ေနရာၾကည့္ၾကည့္ လူအုပ္ၾကီးပဲ ေတြ႕ရတယ္။ ပရိတ္သတ္ကလဲ ပြဲက်ျပီး<br />လက္ခုပ္ေတြဘာေတြ ဝိုင္းတီးေပးၾကတာဗ်။ အဲဒီမွာ အေမလုပ္သူက စိတ္ေတြတိုလာတာပါပဲ…<br />က်ေနာ္ကိုယ္တိုင္ကပဲ ပြဲမပ်က္ေအာင္ ထိမ္းသိမ္းေပးခဲ့ရတာေပါ့။ ေနာက္ေတာ့<br />ရဲေတြေရာက္လာျပီး က်ေနာ့္ကို လူကူရွင္းေပးတယ္… အမွန္က က်ေနာ္က ေနာက္ထပ္<br />ႏွစ္ကြက္ သံုးကြက္ေလာက္ ဆြဲခ်င္ေသးတာဗ်။ ဒါေပမယ့္ ခ်မ္းကလဲ<br />ခ်မ္းေနၾကျပီဆိုေတာ့… (အယ္လ္ဘမ္ကို ျပန္ပိတ္၍ ေျပာ) ကဲ… အခုပဲ စၾကမလား… က်ေနာ္<br />ေထာက္တံထုတ္လိုက္မယ္ေလ… "<br /><br />"ေျပာေျပာဆိုဆို သူ႕ရဲ႕ ကင္မရာေထာက္တဲ့ ေထာက္ကို အိတ္ထဲကထုတ္ဖို႕ ဇစ္ဆြဲသံလဲ<br />ၾကားလိုက္ေရာ… "<br /><br />အဲဒီအမ်ိဳးသမီးလဲ ေနရာမွာတင္ ေမ့လဲက်သြားပါေလေရာဗ်ာ…<br /><br /><font color="blue">ေမလ္းထဲက ကူယူတင္ျပတာပါ</font><br /><span id="fullpost"><br /><br /><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9057053161718071517-7778012883556593082?l=www.yawlay.co.cc' alt='' /></div>ေယာေလးhttp://www.blogger.com/profile/10327750743034865585noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-9057053161718071517.post-15595023527061128672010-01-16T21:59:00.000-08:002010-01-16T22:05:56.720-08:00ကြန္ၿပဴတာသုံးတဲ႔သူငယ္ခ်င္းေတြသိထားသင္႔တယ္ထင္လို႔ပါ<br />ကြန္ပ်ဴတာတစ္စံု ရွိ Keyboard မွာ Office တခုရဲ ့အမ်ားသံုး Toilet ထက္<br />၅ ဆ ပိုညစ္ပတ္ပါသတဲ ့။<br /><br />မယံုမရွိၾကပါနဲ ့။ London National Laboratory တစ္ခုရဲ ့တိက်ေသခ်ာေသာ<br />သုေသသန လုပ္ေဆာင္ခ်က္တစ္ခုကေန ရရွိလာတဲ ့Reslut တစ္ခုပါ၊<br /><br />Computer တခုရဲ ့ Keyboard တခုတြင္ Bacteria သန္းႏွင့္ခ်ီျပီး ေပါက္ဖြား<br />ရွင္သန္ႏူိင္ေၾကာင္း ေလ့လာေတြ ့ရွိရသည္။<br /><br />ထို Bacteria မ်ားသည္ လူတို ့အား အစာအဆိပ္သင့္ျခင္း (ဗိုက္ထဲ<br />တြင္မအီမသာျဖစ္ ျပီး ၀မ္းေလ်ာျခင္း ) မွ အစ ေသေစႏူိင္ေလာက္သည့္ ေရာဂါ<br />မ်ား အထိ ျဖစ္ပြား ပ်ံ ့ႏွံ ့ေစႏူိင္သည္။<br /><br /><br />ျပီးခဲ ့သည့္ မၾကာေသးမီ ကာလက ရန္ကုန္ျမိ ု့တြင္ လူမသိသူမသိ<br />အျဖစ္အပ်က္ေလးတစ္ခုျဖစ္ပ်က္ခဲ ့သည္။<br /><br /><br />တျခားေတာ့ မဟုတ္ပါ Computer Keyboard မွ Bacteria မ်ားက ေမြးကင္းစကေလးငယ္<br />တစ္ဦးကို ဆံုးပါးသြားေစခဲ ့သည္။<br /><br /><br />အသက္ၾကီးမွာ အိမ္ေထာင္က်ေသာ ဇနီးေမာင္ႏွံ ႏွစ္ဦး တို ့တြင္ အသက္ ၃၀<br />ေက်ာ္မွ ရေသာကေလးေလး ျဖစ္သည္။<br /><br />အသက္ၾကီးမွ ရေသာကေလးမို ့မိဘမ်ားက တအားတန္ဖိုးထားသည့္ (Precious Baby )<br />ေလး ျဖစ္သည္။<br /><br /><br />အေဖျဖစ္သူက Computer Programmer - တေနကုန္ Computer ေရွ ့တြင္ အလုပ္ရႈပ္ေနသူ<br /><br />ရံုးကျပန္လာတိုင္း လုပ္ေလ့လုပ္ထရွိသည့္ အက်င့္ေလးတစ္ခုက သားေလးကို<br />ခ်ီျပီး နမ္း တတ္သည္။<br /><br /><br />ကေလးက ေမြးကင္းစ (Baby ) ေလး ။ ၁၀ ရက္သားခန္ ့သာရွိေသးသည့္<br />တအားႏုနယ္သည့္ကေလးေလးေပါ့။<br /><br />သိပ္မၾကာ ကေလးက ဖ်ားျပီး ခႏၵာကိုယ္တစ္ခုလံုးနီရဲ ေရာင္ရမ္းလာကာ<br />ေဆးရံုတက္ရက္သည္။ ဆရာ၀န္မ်ားက ေမြးကင္းစကေလးပိုး၀င္ေရာဂါ(Neonatal<br />Sepsis) ဟုဆိုသည္။ ၂ ရက္ေျမာက္ ေဆးရံုေပၚတြင္ ကေလးမွာ ေသသြားရွာသည္။<br /><br />မိဘေတြက လည္း ဘယ္ေနမလဲ။ သူတို ့ကေလး ဘယ္လို ေသရသလဲ ?<br />အေၾကာင္းအရင္းကိုရွာသည္။ မိခင္ျဖစ္သူမွာ ကေလးကို ႏူိ ့တိုက္သည္ မွအပ<br />တျခားအခ်ိန္တြင္အထိအေတြ ့နည္းသည္။<br />ႏိူ ့တုိက္ေကြ်းသည့္အခ်ိန္တြင္လည္း တကယ္ ့သန့္သန္ ့ရွင္းရွင္း<br />စနစ္တက်ရွိလွသည္။ တျခားထိေတြ ့သူမွာ အေဖျဖစ္သူသာလွ်င္ရွိေတာ့သည္။<br />တေနကုန္ရံုးမွာ အလုပ္လုပ္ ျပန္ေရာက္ေရာက္ခ်င္း လက္ေတာင္မေဆးပဲ ကေလးကုိ<br />ခ်ီ ျပီးနမ္း ရွုတ္တတ္သည့္အေဖ ။ သူ ့ကိုသူ သံသယ၀င္ျပီး<br />သူငယ္ခ်င္းျဖစ္သူ ဆရာ၀န္၏ အကူ အညီျဖင့္ ဓာတ္ခြဲ ခန္း တစ္ခု တြင္ သူ<br />့လက္မွာ ရွိတဲ ့Bacteria ေတြကို<br />Culture လုပ္ၾကည့္ေတာ့ ေတြ ့လိုက္ရသည္မွာ သူ လက္တြင္ ကပ္ျငိေနသည့္<br />Bacteria က အမ်ိဳးေပါင္း မ်ားစြာပင္။ ထို Bacteria ေတြ က ႏုနယ္သည့္<br />(immature baby) ေလး ကို ေသသြားေစခဲ ့ရေလသည္။<br /><br />ထို ဥပမာေလးကို သင္ခန္းစာယူ ျပီး Computer သံုးျပီးတိုင္း လက္ကို ဆပ္ျပာ<br />ျဖင့္ ေသခ်ာစြာေဆးေၾကာၾကပါ။<br />ဒီေန ့ေခတ္တြင္ အင္တာနက္ဆိုင္ေတြမ်ားျပားလာျပီး ထိုဆိုင္မ်ားရွိ<br />စက္မ်ားမွာ လူတန္းစားေပါင္းစံု ကသံုးစြဲေနၾကေတာ့ ညစ္ပတ္မွာက<br />အေသအခ်ာပင္။<br />ထို ေၾကာင့္ မည္သူ မဆို Computer သံုးျပီးတိုင္းလက္ေဆးသည့္အက်င့္ ကို<br />ဂရုတစိုက္လုပ္ေဆာင္သင့္သည္။ တစ္ခ်ိဳ ့အင္တာနက္ဆိုင္ေတြ ရဲ ့သန္<br />့စင္ခန္းေတြမွာ လက္ေဆးရန္စနစ္တက်လုပ္ထားေပးသည္မ်ားရွိသည္။<br />ဆိုင္တိုင္းမွာလည္း လုပ္ထားေပးသင့္သည္။<br /><br />ျမန္မာႏူိင္ငံ မွာရွိေနသည့္ Foreigner အမ်ားစုမွာ Hand Sanitizer ေခၚ<br />Spray ဘူးေလးမ်ားေဆာင္ထားၾကသည္။<br />သူတို ့အင္တာနက္ဆိုင္မွာ သံုးျပီးတိုင္း လက္ကို Hand Spray ျဖင့္ သန္<br />့စင္ၾကသည္ကိုေတြ ့ဖူးသည္။<br />ထိုနည္းကေတာ့ ပို ျပီးေကာင္းသည္။ ေရကိုင္စရာမလို ဆပ္ျပာကိုင္စရာမလို ပဲ<br />သန္ ့စင္ႏိူင္သည္။<br />ထိုကဲ့သို ့ ပစၥည္းမ်ိဳးကို မသံုးႏူိင္ရင္ေတာင္မွ ဆပ္ျပာႏွင့္<br />ေသခ်ာစြာေဆးေၾကာသင့္သည္။<br /><br /><br />သင္တို႔၏လက္ကိုသန္<br />့ရွင္းစင္ၾကယ္စြာထားျခင္းျဖင့္ သင္တို ့ဘ၀ေတြပိုျပီး လွပသာယာႏူိင္ၾကပါေစ။<br /><br /><span id="fullpost"><br /><br /><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9057053161718071517-1559502352706112867?l=www.yawlay.co.cc' alt='' /></div>ေယာေလးhttp://www.blogger.com/profile/10327750743034865585noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-9057053161718071517.post-70931162385723144042010-01-15T07:51:00.000-08:002010-01-15T07:55:19.408-08:00သံပုရာသီးကို မတူညီတဲ့ သတၱဳ ႏွစ္မ်ဳိးနဲ႕ DC (Direct Current) လွ်ပ္စစ္ထုတ္လို႕ ရတယ္လို႕ သိရပါတယ္။ အဲ့ဒီသတၱဳႏွစ္မ်ဳိးကေတာ့ သြတ္နဲ႕ ေၾကးနီတို႕ဘဲျဖစ္ပါတယ္။ သံပုရာသီးကို အနည္းငယ္အေပါက္ေဖာက္ျပီး တဖက္ကေန<br /><br />သြတ္ရည္စိမ္ထားတဲ့ သံမဏိ သြတ္ေခ်ာင္းနဲ႕ တဖက္ကေတာ့ ေၾကးနီပဲနိ ျပား ကို ထည့္ရမွာျဖစ္ျပီး အဲ့ဒီသြတ္ေခ်ာင္းနဲ႕ ပဲနိျပားဟာ လံုးဝထိေနလို႕မရပါဘူး။ <br /> သြတ္ေခ်ာင္းကို ဘက္ထရီရဲ႕ အမ (-) မွာထားျပီး ပဲနိ ေၾကးျပားကိုေတာ့ အဖို (+) မွာထားရမွာျဖစ္ပါတယ္။ အဲ့ဒီလိုထားျပီး မီတာနဲ႕ တိုင္းတာၾကည့္တဲ့အခါ သံပုရာသီးတစ္လံုးမွာ မီတာမွာ ဝ.၉၀၆ ဗို႕ အားျပေနတာေတြ႕ရပါလိမ့္မယ္။ အရည္ရြမ္းတဲ့ သံပုရာသီးဆိုပိုေကာင္းပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ အဲ့ဒီ ဗို႕အားေလာက္နဲ႕ေတာ့ မီလံုးတစ္လံုးလင္းဖို႕ဆိုတာ မျဖစ္ႏိုင္ပါဘူး။ <br />သံပုရာသီးႏွစ္လံုးကို တန္းဆက္ ဆက္လိုက္ရင္ေတာ့ ၁.၇၈၈ ဗို႕အားရရွိလာမည္ျဖစ္ပါတယ္။(ဓါတ္ခဲတစ္လံုးဗို႕အား ၁.၅ ဗို႕ျဖစ္ပါတယ္)ဒီလို အားနဲ႕လည္းမီးလံုး တစ္လံုး လင္းလာဖို႕အတြက္ေတာ့ မလံုေလာက္ေသးပါဘူး။ <br /><br /><br />ေလးလံုးဆက္လိုက္ရင္ေတာ့ ၃.၅ ဗို႕ရလာမယ္။ အဲ့ဒါဆိုရင္ေတာ့ အလုပ္ျဖစ္လာျပီး (ႏွစ္ေတာင့္ထိုးဓါတ္မီး အားေလာက္ေတာ့ လင္းမွာေပါ့) ကဲ့ဒါဆိုရင္ LED မီးလံုးနဲ႕ ထြန္းမယ္ဆိုရင္ေတာ့ ဗိုလ္အားကို ေလွ်ာ့ခ်ဖို႕ ဆိုက္ကစ္ တစ္ခုျပဳလုပ္ရမွာျဖစ္ပါတယ္ ဘာျဖစ္လို႕လဲဆိုရင္ေတာ့ ၂ဗို႕ ထက္ေက်ာ္သြားရင္ LED မီးလံုး ကၽြမ္းသြားႏိုင္လို႕ ျဖစ္ပါတယ္။<br /><br /><br />ဒီ သီအိုရီကို အေျခခံျပီး ကိုယ္ဥာဏ္ရွိသလို မီးအားကို လိုတိုးပိုေလွ်ာ့ လုပ္ႏိုင္ပါတယ္။ အားလံုး မီးေမွာင္ျခင္း ဒုကၡမွ ကင္းေဝးႏိုင္ၾကပါေစဗ်ာ။<br /> <br /><span id="fullpost"><br /><br /><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9057053161718071517-7093116238572314404?l=www.yawlay.co.cc' alt='' /></div>ေယာေလးhttp://www.blogger.com/profile/10327750743034865585noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-9057053161718071517.post-82351087067469402502010-01-09T15:25:00.000-08:002010-01-09T15:29:28.519-08:00<font color="blue">အဆင့္၁။General keyboard shortcuts</font><br /><br />Ctrl + A = Select all<br />Ctrl + C = Copy the highlighted content to clipboard<br />Ctrl + V = Paste the clipboard content<br />Ctrl + N = New (Create a new document, not in terminal)<br />Ctrl + O = Open a document<br />Ctrl + S = Save the current document<br />Ctrl + P = Print the current document<br />Ctrl + W = Close the close document<br />Ctrl + Q = Quit the current application<br /><br /><br /><font color="blue">အဆင့္၂။Keyboard shortcuts for GNOME desktop</font><br /><br />Ctrl + Alt + F1 = Switch to the first virtual terminal<br />Ctrl + Alt + F2(F3)(F4)(F5)(F6) = Select the different virtual terminals<br />Ctrl + Alt + F7 = Restore back to the current terminal session with X<br />Ctrl + Alt + Backspace = Restart GNOME<br />Alt + Tab = Switch between open programs<br />Ctrl + Alt + L = Lock the screen.<br />Alt + F1 = opens the Applications menu<br />Alt + F2 = opens the Run Application dialog box.<br />Alt + F3 = opens the Deskbar Applet<br />Alt + F4 = closes the current window.<br />Alt + F5 = unmaximizes the current window.<br />Alt + F7 = move the current window<br />Alt + F8 = resizes the current window.<br />Alt + F9 = minimizes the current window.<br />Alt + F10 = maximizes the current window.<br />Alt + Space = opens the window menu.<br />Ctrl + Alt + + = Switch to next X resolution<br />Ctrl + Alt + - = Switch to previous X resolution<br />Ctrl + Alt + Left/Right = move to the next/previous workspace<br /><br /><br /><font color="blue">အဆင့္၃။Keyboard shortcuts for Terminal</font><br /><br />Ctrl + A = Move cursor to beginning of line<br />Ctrl + E = Move cursor to end of line <br /><br /><br /><span id="fullpost"><br />Ctrl + C = kills the current process.<br />Ctrl + Z = sends the current process to the background.<br />Ctrl + D = logs you out.<br />Ctrl + R = finds the last command matching the entered letters. Enter a letter, followed by Tab + Tab = lists the available commands beginning with those letters.<br />Ctrl + U = deletes the current line.<br />Ctrl + K = deletes the command from the cursor right.<br />Ctrl + W = deletes the word before the cursor.<br />Ctrl + L = clears the terminal output<br />Shift + Ctrl + C = copy the highlighted command to the clipboard.<br />Shift + Ctrl + V (or Shift + Insert) = pastes the contents of the clipboard.<br />Alt + F = moves forward one word.<br />Alt + B = moves backward one word.<br />Arrow Up/Down = browse command history<br />Shift + PageUp / PageDown = Scroll terminal output<br /><br /><br /><font color="blue">အဆင့္၄။Keyboard shortcuts for Compiz</font><br /><br />Alt + Tab = switch between open windows<br />Win + Tab = switch between open windows with Shift Switcher or Ring Switcher effect<br />Win + E = Expo, show all workspace<br />Ctrl + Alt + Down = Film Effect<br />Ctrl + Alt + Left mouse button = Rotate Desktop Cube<br />Alt + Shift + Up = Scale Windows.<br />Ctrl + Alt + D = Show Desktop<br />Win + Left mouse button = take screenshot on selected area<br />Win + Mousewheel = Zoom In/Out<br />Alt + Mousewheel = Transparent Window<br />Alt + F8 = Resize Window<br />Alt + F7 = Move Window<br />Win + P = Add Helper<br />F9 = show widget layer<br />Shift + F9 = show water effects<br />Win + Shift + Left mouse button = Fire Effects<br />Win + Shift + C = Clear Fire Effects<br />Win + Left mouse button = Annotate: Draw<br />Win + 1 = Start annotation<br />Win + 3 = End annotation<br />Win + S = selects windows for grouping<br />Win + T = Group Windows together<br />Win + U = Ungroup Windows<br />Win + Left/Right = Flip Windows<br /><br /><br /><font color="blue">အဆင့္၅။Keyboard shortcut for Nautilus</font><br /><br />Shift + Ctrl + N = Create New Folder<br />Ctrl + T = Delete selected file(s) to trash<br />Alt + ENTER = Show File/Folder Properties<br />Ctrl + 1 = Toggle View As Icons<br />Ctrl + 2 = Toggle View As List<br />Shift + Right = Open Directory (Only in List View)<br />Shift + Left = Close Directory (Only in List View)<br />Ctrl + S = Select Pattern F2 = Rename File<br />Ctrl + A = Select all files and folders<br />Ctrl + W = Close Window<br />Ctrl + Shift + W = Close All Nautilus Windows<br />Ctrl + R = Reload Nautilus Window<br />Alt + Up = Open parent directory<br />Alt + Left = Back<br />Alt + Right = Forward.<br />Alt + Home = go to Home folder<br />Ctrl + L = go to location bar<br />F9 = Show sidepane<br />Ctrl + H = Show Hidden Files<br />Ctrl + + = Zoo<br />m In Ctrl + - = Zoom Out<br />Ctrl + 0 = Normal Size<br /><br /><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9057053161718071517-8235108706746940250?l=www.yawlay.co.cc' alt='' /></div>ေယာေလးhttp://www.blogger.com/profile/10327750743034865585noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-9057053161718071517.post-19354831713565112462010-01-08T09:04:00.001-08:002010-01-08T09:04:40.625-08:00၁) စကားနည္းျခင္း<br />အသိဥာဏ္ အေတြးအေခၚပိုင္းပါတဲ့ စကားစျမည္မ်ိဳး ေျပာေပးျခင္းေၾကာင့္ ဦးေႏွာက္ရဲ႕ စြမ္းရည္ကို တိုးတက္ေစပါတယ္။<br /><br />၂) စိတ္၀င္စားတက္ႂကြစြာ စဥ္းစားေတြးေခၚမႈမရွိျခင္း<br />စဥ္းစားေတြးေခၚျခင္းဟာ ဦးေႏွာက္ကို ေလ့က်င့္ေပးဖို႔ အေကာင္းဆံုးနည္းလမ္း ျဖစ္ပါတယ္။ ဦးေႏွာက္ကို တက္ႂကြေစတဲ့ စဥ္းစားေတြးေခၚမႈေတြ လုပ္မေပးရင္ ဦးေႏွာက္ကို က်ံဳ႕ေစပါတယ္။<br /><br />၃) က်န္းမာေရးမေကာင္းခ်ိန္မွာ ဦးေႏွာက္ကို အသံုးျပဳျခင္း<br />က်န္းမာေရးမေကာင္းခ်ိန္မွာ (ဦးေႏွာက္သံုးရတဲ့) အလုပ္ျပင္းထန္စြာလုပ္တာမ်ိဳး၊ စာက်က္ စာဖတ္တာမ်ိဳးေတြဟာ ဦးေႏွာက္ရဲ႕ စြမ္းေဆာင္ႏိုင္မႈေတြကို ေလ်ာ့က်ေစသလို ဦးေႏွာက္ကိုလည္း ပ်က္စီးေစပါတယ္။<br /><br />၄) အိပ္ခ်ိန္မွာ ေခါင္းကို ဖံုးအုပ္ထားျခင္း<br />ေခါင္းကိုဖံုးအုပ္ၿပီး (ေခါင္းျမီးျခံဳၿပီး) အိပ္ျခင္းအားျဖင့္ ကာဗြန္ဒိုင္ေအာက္ဆိုဒ္ေတြ စုစည္းမႈကို တိုးလာေစၿပီး ေအာက္ဆီဂ်င္စုစည္းမႈကိုေတာ့ ေလ်ာ့က်ေစတာေၾကာင့္ ဦးေႏွာက္ကို ပ်က္စီးေစတဲ့ အက်ိဳးဆက္ကို ရေစပါတယ္။<br /><br />၅) အိပ္ခ်ိန္မလံုေလာက္ျခင္း<br />အိပ္စက္ျခင္းဟာ ဦးေႏွာက္ကို အနားရေစပါတယ္။ အိပ္ခ်ိန္မလံုေလာက္တာမ်ိဳး ေရရွည္ျဖစ္လာတဲ့အခါမွာ ဦးေႏွာက္ရဲ႕ဆဲလ္ေတြ ေသဆံုးတဲ့ႏႈန္း ျမင့္မားလာေစပါတယ္။<br /><br />၆) ေလထုညစ္ညမ္းျခင္း<br />ဦးေႏွာက္ဟာ ကိုယ္ခႏၶာမွာ ေအာက္ဆီဂ်င္ကို အမ်ားဆံုးအသံုးျပဳတဲ့ အစိတ္အပိုင္းျဖစ္ပါတယ္။ ညစ္ညမ္းတဲ့ေလကို ရႈသြင္းျခင္းအားျဖင့္ ဦးေႏွာက္ကို ေအာက္ဆီဂ်င္ေထာက္ပံ့မႈ ေလ်ာ့နည္းေစၿပီး ဦးေႏွာက္ရဲ႕ စြမ္းေဆာင္ရည္ကို က်ဆင္းေစပါတယ္။<br /><br />၇) အခ်ိဳမ်ားလြန္ကဲစြာစားျခင္း<br />အခ်ိဳဓာတ္ေတြ လြန္ကဲေနခဲ့ရင္ ပရိုတိန္းဓာတ္နဲ႔ အာဟာရေတြ စုပ္ယူမႈကို အဟန္႔အတားျဖစ္ေစၿပီး အာဟာရခ်ိဳ႕တဲ့ေစတဲ့အျပင္ ဦးေႏွာက္ဖြံ႕ျဖိဳးမႈကိုပါ အေႏွာင့္အယွက္ ျဖစ္ေစပါတယ္။<br /><br />၈) ေဆးလိပ္ေသာက္ျခင္း<br />ဒါကေတာ့ ကြ်န္ေတာ္ ကိုယ္တုိင္လည္းေသာက္တာပါ ပဲ (း ေဆးလိပ္ေသာက္ျခင္းေၾကာင့္ ဦးေႏွာက္ကို က်ဳံ႕ေစသလို အယ္လ္ဇိုင္းမားေရာဂါ (လူရဲ႕ မွတ္ဥာဏ္နဲ႔ စဥ္းစားဆင္ျခင္ႏိုင္စြမ္းေတြကို က်ဆင္းေစတဲ့ေရာဂါ) ပါ ျဖစ္လာႏိုင္ပါတယ္။<br /><br />၉) လြန္ကဲစြာစားေသာက္ျခင္း<br />လိုအပ္တာထက္ ပိုစားေသာက္ျခင္းအားျဖင့္ ဦးေႏွာက္ရဲ႕ ေသြးလႊတ္ေၾကာေတြကို တင္းမာေစၿပီး စိတ္စြမ္းရည္ကိုပါ က်ဆင္းေစပါတယ္။<br /><br />၁၀) မနက္စာမစားျခင္း<br />မနက္စာမစားသူေတြရဲ႕ ေသြးထဲမွာ သၾကားဓာတ္ ပိုနည္းတတ္ပါတယ္။ အဲဒါရဲ႕ အက်ိဳးဆက္အေနနဲ႔ ဦးေႏွာက္အတြက္ လံုေလာက္တဲ့အာဟာရ မရေတာ့ဘဲ ဦးေႏွာက္ရဲ႕ စြမ္းရည္ကို က်ဆင္းေစပါတယ္။<br /><span id="fullpost"><br /><br /><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9057053161718071517-1935483171356511246?l=www.yawlay.co.cc' alt='' /></div>ေယာေလးhttp://www.blogger.com/profile/10327750743034865585noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-9057053161718071517.post-4650444775417131652010-01-08T08:52:00.000-08:002010-01-08T08:53:42.069-08:00ဟိုး ေ႐ွးေ႐ွးတုန္းက ဒီလိုအခ်စ္ပံုျပင္ေလးတစ္ပုဒ္ ရွိခဲ့ဖူးတယ္။<br /><br />ပံုျပင္ထဲက ေယာက္်ားနဲ႔မိန္းမႏွစ္ဦးစလံုးဟာ ရူးေနၾကတယ္။ သူကရူးေနလို႔ တစ္ခ်ိန္လံုး အ႐ူးစကားပဲေျပာတတ္တယ္။ သူမကလည္းရူးေနၿပီး တစ္ခ်ိန္လံုး သူ႔ကိုပဲ ခပ္တံုးတံုးရယ္ျပၿပီး စိုက္ၾကည့္ေနတတ္တယ္။<br /><br />အစက သူတို႔ႏွစ္ေယာက္ တစ္ေယာက္ကိုတစ္ေယာက္ မသိၾကဘူး။ သူက ေတာင္အရပ္မွာေနၿပီး သူမက ေျမာက္အရပ္မွာေနၾကတယ္။ အိမ္ကလူေတြက သူတို႔ႏွစ္ေယာက္ကို တံုးအတယ္ဆိုၿပီး ဂရုမစိုက္ဘဲ သြားခ်င္ရာသြားဆိုၿပီး စြန္႔ပစ္ထားၾကတယ္။ ေတာင္အရပ္ကေန ေျမာက္အရပ္ဆီဦးတည္ၿပီး သူထြက္လာခဲ့တယ္။ ေျမာက္အရပ္ကေန ေတာင္အရပ္ဆီဦးတည္ၿပီး သူမ ေလလြင့္ခဲ့တယ္။ ႏွစ္ေယာက္စလံုး ေလလြင့္ခဲ့ၾကတယ္...<br /><br />တကယ္ေတာ့ အရင္က သူ မရူးဘူး။ တစ္ခါက အလုပ္ခြင္မွာ ေခါင္းကိုအုတ္နဲ႔ ရိုက္မိၿပီးေနာက္ သူရူးသြားတာျဖစ္တယ္။ သူမလည္း အစက မရူးဘူး။ တကၠသိုလ္ဝင္တန္းမွာ ၿမိဳ႕နယ္ပထမရခဲ့တဲ့ သူမေနရာကို သူေဌးသမီးတစ္ေယာက္ ဝယ္ယူလိုက္ရာက ဘယ္သူနဲ႔မွ သူမစကားမေျပာေတာ့ဘူး။ အေဖအေမကိုလည္း ဂရုမစိုက္ေတာ့ဘူး။ ေနာက္ေတာ့ သူမ ႐ူးသြားခဲ့တယ္။<br /><br />လမ္းခရီး ဘယ္ေလာက္ၾကာၾကာ သူတို႔ေလွ်ာက္ခဲ့ၾကမွန္းမသိဘူး။ သူ႔ကိုယ္ေပၚက အဝတ္အစားေတြ ညစ္ပတ္ေပေရေနတယ္။ မည္းညစ္ေနတဲ့ ေျခဖ်ားေတြဖိနပ္ထိပ္မွာ ျပဴထြက္ေနတယ္။ သူမကိုယ္ေပၚက အနီေရာင္ဝတ္စံုလည္း မီးခိုးေရာင္ျဖစ္ေနခဲ့တယ္။ ႐ႈပ္ပြေနတဲ့ သူမဆံပင္ေပၚမွာ ျမက္ေျခာက္ေတြ ကပ္ညိႇေနတယ္။ ဒါေပမယ့္ သူမမ်က္ႏွာျဖဴေနတယ္။ ျဖဴေရာ္ေနတယ္။ လက္ထဲမွာ ေရပုလင္းတစ္လံုးကိုင္ထားၿပီး လမ္းသြားလမ္းလာေတြကို ထံုအ,အ သူမရယ္ျပေနခဲ့တယ္။<br /><br />ညေနဝင္ရီတေရာအခ်ိန္မွာ သူနဲ႔သူမေတြ႔ၾကတယ္။ အမႈိက္ပံုးတစ္ခုမွာ မိႈတက္ေနတဲ့ေပါင္မုန္႔တစ္ခ်ပ္ကို အတူေတြ႔ၾကရင္း သူတို႔ႏွစ္ေယာက္ ဆံုခဲ့ၾကခဲ့တယ္။ ေပါင္မုန္႔ဆီ ႏွစ္ဦးသားလက္လွမ္းၿပီး ေကာက္ယူခ်ိန္ ေခါင္းခ်င္းတိုက္ ဆံုခဲ့ၾကတာျဖစ္တယ္။ သူမကို သူစူးစူးစိုက္စိုက္ ၾကည့္ပစ္လိုက္တယ္။ သူ႔ကို သူမရယ္ျပေနတယ္။ ေနာက္ဆံုး သူ႔လက္ထဲေပါင္မုန္႔ပါလာတယ္။ မည္းညစ္ေနတဲ့ ပါးစပ္ႀကီးကိုဟၿပီး ေပါင္မုန္႔ကို ခပ္နာနာတစ္ခ်က္ သူကိုက္ခ်လိုက္တယ္။ သူမ မလႈပ္ဘဲ သူ႔ကိုေငးစိုက္ၾကည့္ေနတယ္။<br /><br />သူမကို အေရာင္မပါတဲ့မ်က္လံုးနဲ႔ သူတစ္ခ်က္ ေစာင္းၾကည့္လိုက္တယ္။ တံေထြးေတြကို မျပတ္မ်ဳိခ်ရင္း သူ႔ကို သူမေငးၾကည့္ေနခဲ့တယ္။ စားလက္စေပါင္မုန္႔ကိုရပ္ၿပီး ထံုအအနဲ႔ သူ႔ကိုစိုက္ၾကည့္ေနတဲ့ သူမကို ျပန္စိုက္ၾကည့္လိုက္တယ္။ အဲဒီလိုနဲ႔ အရူးႏွစ္ေယာက္ ဘာအမႈအရာမွမျပဘဲ အခ်င္းခ်င္း စိုက္ၾကည့္ေနၾကတယ္။<br /><br />သူမကို သူေပါင္မုန္႔ကမ္းေပးလိုက္တယ္။ တစ္ဝက္သာက်န္တဲ့ေပါင္မုန္႔ကို သူမဆတ္ခနဲဆဲြယူၿပီး အားရပါးရစားလိုက္တယ္။ ေနရာက သူလွည့္ထြက္လာခဲ့တယ္။ ေနာက္လွည့္မၾကည့္ဘဲ အိပ္ေနက်အိမ္အိုႀကီးဆီ သူျပန္လာခဲ့တယ္။ အိမ္နားေရာက္မွ သူ႔ေနာက္မွာ သူမ လိုက္ပါလာမွန္းသိတယ္။ သူ႔ကို သူမရယ္ျပျပန္တယ္။ သူတို႔အခ်င္းခ်င္း စကားတစ္ခြန္းမွမေျပာၾကဘဲ အိမ္အိုႀကီးထဲမွာ အတူေနခဲ့ၾကတယ္။<br /><br />ညအိပ္ခ်ိန္မွာ တစ္ခါမွမခံစားဖူးတဲ့ ေႏြးေထြးမႈကို သူခံစားမိတယ္။ ႏုိးလာေတာ့ သူမက သူ႔ကိုဖက္ၿပီး အိပ္ေနတယ္။ အရူးတစ္ေယာက္ပံုစံနဲ႔ မတူဘဲ ႏွစ္ႏွစ္ၿခိဳက္ၿခိဳက္ သူ႔ကိုဖက္ၿပီး သူမအိပ္ေပ်ာ္ေနခဲ့တယ္။<br /><br />ဒီလိုနဲ႔ အရူးႏွစ္ေယာက္ တစ္အိမ္ထဲမွာ အတူေနျဖစ္ခဲ့ၾကတယ္။ ေန႔ခင္းမွာ ႏွစ္ေယာက္အတူ ေစ်းထဲက စားစရာေတြေကာက္ယူစားၿပီး သူတို႔ဗိုက္ျဖည့္ၾကတယ္။ ညဖက္မွာ အိမ္အိုႀကီးဆီ ျပန္အိပ္ၾကတယ္။ တစ္ရက္ၿပီးတစ္ရက္၊ တစ္လၿပီးတစ္လ ေန႔ရက္ေတြကို သူတို႔ေက်ာ္ျဖတ္ခဲ့ၾကတယ္။<br /><br />တစ္ညမွာ ဘယ္ကေကာက္ရမွန္းမသိတဲ့ လက္စြပ္တစ္ကြင္းကို သူယူျပန္ခဲ့တယ္။ သံေခ်းေတြတက္ေနတဲ့ လက္စြပ္ကို သူမလက္ထဲ သူစြပ္ေပးလိုက္တယ္။ သူမက ထံုးစံအတိုင္း သူ႔ကိုၾကည့္ၿပီးရယ္ေနတယ္။ အဲဒီညက သူမ အားရပါးရရယ္ျဖစ္တယ္။ တိတ္ဆိတ္တဲ့ညမွာ သူမရယ္သံကို အတိုင္းသားၾကားေနရတယ္။ ရယ္သံေတြရဲ႕ေနာက္မွာ ငိုသံေတြပါေနခဲ့တယ္။ ပထမဆံုးအႀကိမ္ သူမငိုမိတယ္။ သူ႔ကိုဖက္ၿပီး ဘာမွန္းညာမွန္းမသိ သူမ ငိုေနမိတယ္။ သူက မတုန္လႈပ္တဲ့အျပင္ မ်က္ႏွာမွာလည္း ဘာအမူအရာမွ မျပခဲ့ဘူး။<br /><br />သူမ ဖ်ားေနတယ္။ တစ္ခါမွ မဖ်ားဖူးတဲ့သူမ အျပင္းဖ်ားေနခဲ့တယ္။ သူနဲ႔အတူ မနက္စာထြက္မေကာက္ခဲ့ဘူး။ သူ႔ကို ရယ္ျပမေနခဲ့ေတာ့ဘူး။ သူ႔တစ္ေယာက္တည္း အစာေတြသြားေကာက္ခဲ့ၿပီး ေန႔ခင္းမွာ ျပန္လာခဲ့တယ္။ လက္ထဲမွာ ေရအသစ္တစ္ဗူးနဲ႔ ေပါင္မုန္႔အသစ္တစ္ထုပ္ ယူၿပီး သူျပန္လာခဲ့တယ္။ သူ႔မ်က္ႏွာေတြ ဖုေယာင္ေနတယ္။ လက္ညိဳးေတြလည္း ညိဳမည္းေနတယ္၊ ႏွာေခါင္းမွာလည္း ေသြးေတြေပေနတယ္။ ဆိုင္ထဲက ေရနဲ႔ေပါင္မုန္႔ကို သူဝင္လုတဲ့အခ်ိန္ ဆိုင္ပိုင္ရွင္ရိုက္ထားလို႔ျဖစ္တယ္။<br /><br />မ်က္လံုးေတြကို သူမမွိတ္ထားလည္း သူ႔ကို အရင္လိုပဲ ရယ္ျပေနခဲ့တယ္။ ေပါင္မုန္႔ကိုယူၿပီး သူမပါးစပ္ထဲ သူထည့္ေပးလိုက္တယ္။ သူမ မစားႏိုင္ဘူး။ ၾကည့္ရတာ သူမ သိပ္မဟန္ေတာ့ဘူး။ အဖ်ားေတြတက္ၿပီး သူမေမ့ေမ်ာသြားခဲ့တယ္။ သူ႔မ်က္ႏွာေပၚမွာ ပထမဆံုးအႀကိမ္ အမူအရာေတြကို ျမင္ရတယ္။ စိုးရိမ္တဲ့ အမူအရာ၊ အကူအညီမဲ့တဲ့ အမူအရာ... အိမ္အိုထဲကေန သူထြက္ေျပးလာခဲ့တယ္။ အစိမ္းေရာင္ဝတ္ ရဲသားတစ္ဦးကုိေတြ႔ေတာ့ သူငိုတယ္။ ပထမဆံုးအႀကိမ္ သူငိုခဲ့တယ္။<br /><br />"ကြၽန္ေတာ့္အမ်ဳိးသမီးကို ကယ္ပါ" လို႔ ပါးစပ္ကေအာ္ၿပီး သူငိုတယ္။<br /><br />"သြားစမ္း.. အရူး.. ေတာက္.. အိမ္ကထြက္တာနဲ႔ ဘယ္ကအရူးနဲ႔လာတိုးေနမွန္း မသိဘူး"<br /><br />ရဲသားက ေျပာေျပာဆိုဆို သူ႔ကိုကန္ထည့္လိုက္တယ္။ ေျမႀကီးေပၚ သူပက္လက္လွန္က်သြားတယ္။ ရဲသားက သူ႔ဗိုက္တည့္တည့္ အားနဲ႔သံုးေလးခ်က္ ဆင့္ၿပီးကန္ခ်လိုက္တယ္။ ၿပီးေတာ့ သူ႔မ်က္ႏွာေပၚ တံေထြးတစ္ခ်က္ေထြးထည့္ၿပီး ေနရာကထြက္သြားတယ္။ ေျမေပၚမွာ သူအၾကာႀကီးလဲေနခဲ့တယ္။ သူထႏိုင္တဲ့အခ်ိန္ မ်က္ႏွာေပၚက တံေထြးေတာင္ ေျခာက္ေနခဲ့ၿပီ။<br /><br />သူမကိုေက်ာပိုးၿပီး လမ္းမႀကီးေပၚ သူေရာက္လာခဲ့တယ္။ လမ္းေပၚမွာ လူေတြအမ်ားႀကီး ဒါေပမယ့္ သူတို႔ကိုတစ္ေယာက္မွ ဂရုစိုက္မၾကည့္ၾကဘူး။ ၾကည့္ၾကတဲ့လူေတြကလည္း ရြံ႕ရွာတဲ့ေအးတိေအးစက္ အၾကည့္နဲ႔ တစ္ခ်က္ၾကည့္ၿပီး ကိုယ္လမ္းကိုယ္သြားလိုက္ၾကတယ္။ သူမကို လမ္းေဘးတစ္ေနရာမွာ သူခ်လိုက္ၿပီး အကူအညီမဲ့မ်က္လံုးနဲ႔ လူေတြကို သူလိုက္ၾကည့္ေနခဲ့တယ္။ သူမ အသက္မွ်င္းမွ်င္းေလးပဲ ရူေနတယ္။ ရုတ္တရက္ လမ္းေဘးက ဖန္ကဲြစတစ္စကို သူေကာက္ယူၿပီး သူမရဲ႕ ညစ္ပတ္ပိန္လွီေနတဲ့ လက္ေပၚခုတ္ခ်လိုက္တယ္။ သူမလက္ထဲကေသြးေတြ ျဖာခနဲ သူ႔မ်က္ႏွာေပၚ ပန္းတက္လာတယ္။<br /><br />"ဟား.. ဟား... ကြၽန္ေတာ္လူသတ္လိုက္ၿပီ... ခင္ဗ်ားတို႔ၾကည့္ ကြၽန္ေတာ္လူသတ္လိုက္ၿပီ"<br /><br />အဲဒီေနာက္ အေရးေပၚလူနာတင္ကား ေရာက္လာၿပီး သူမကို သယ္ထုတ္သြားၾကတယ္။ ဝိုင္းၾကည့္ေနတဲ့လူေတြက သူ႔ကိုကန္ေက်ာက္ၿပီး ဆဲဆိုထြက္သြားၾကတယ္။ ကယ္တင္ခံရေပမယ့္ ေနာက္ဆံုးမွာ သူမ ေသဆံုးသြားခဲ့ရတယ္။ အေရးေပၚခန္းမွာ တစ္နာရီေလာက္ေတာင္ သူမ မေနခဲ့ရဘဲ ရင္ခဲြရံုထဲ ပို႔ခံခဲ့ရတယ္။ ေသဆံုးသြားေပမယ့္ သူမမ်က္ႏွာက ၿပံဳးေနခဲ့တယ္။ ေသဆံုးခ်ိန္ထိ သူမလက္သူၾကြယ္မွာ သံေခ်းတက္ေနတဲ့ လက္စြပ္ကို စြပ္ထားဆဲျဖစ္တယ္။<br /><br />သူမျပန္အလာကို သူအၾကာႀကီးေစာင့္ေနခဲ့တယ္။ ဒါေပမယ့္ သူမ လံုးဝျပန္မလာခဲ့ေတာ့ပါဘူး။ သူ႔ကို ရယ္ျပဖို႔ ျပန္မလာခဲ့ေတာ့ပါဘူး။ သူငိုမိတယ္။ အားပါတရ သူေအာ္ငိုမိတယ္။ ညတစ္ညလံုး သူ႔ငိုသံေတြ လႊမ္းေနခဲ့တယ္။ ဒါေပမယ့္ ဘယ္သူ႔မွ သူ႔ငိုသံကို သတိမထားခဲ့မိၾကဘူး။<br /><br />သူတို႔စေတြ႔ခဲ့တဲ့ အမိႈက္ပံုးေဘးမွာပဲ သူ႔ရဲ႕ေအးစက္ေနတဲ့အေလာင္းကို လူေတြေတြ႔ခဲ့ၾကတယ္။ သူ႔မ်က္ႏွာေပၚကအၿပံဳးေတာင္ ေအးစက္ေနခဲ့ပါၿပီ။ မိႈတက္ေနတဲ့ ေပါင္မုန္႔တစ္ခ်ပ္နဲ႔ မေဖာက္ရေသးတဲ့ ေရတစ္ပုလင္းက သူ႔ရင္ခြင္ထက္မွာ တင္းတင္းက်ပ္က်ပ္ ေပြ႔ဖက္လို႔.....<br /><br />moenge ပိုစ့္အားတင္ျပသည္<br /><span id="fullpost"><br /><br /><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9057053161718071517-465044477541713165?l=www.yawlay.co.cc' alt='' /></div>ေယာေလးhttp://www.blogger.com/profile/10327750743034865585noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-9057053161718071517.post-79626368309877884642010-01-08T08:43:00.000-08:002010-01-08T08:44:23.243-08:00ရြာတစ္ရြာမွာရွိတဲ့ ဦးေလးၾကီး လင္မယား ( ၂ ) ေယာက္မွာ သမီး ( ၇ )ေယာက္ရွိတယ္တဲ့။<br />အခ်ိန္တန္ေတာ့ သမီးေတြကို အိမ္ေထာင္ခ်ေပးေတာ့<br /><br />ပထမဆံုးသမီးက ထန္းတစ္ပင္ ရြာသားနဲ႔ အိမ္ေထာင္ၾကတယ္။<br />ကေလး တစ္ေယာက္ေမြးတယ္။<br /><br />ဒုတိယသမီးက ေညာင္္နွစ္ပင္ ရြာသားနဲ႔ အိမ္ေထာင္ၾကတယ္။<br />သူက ကေလး နွစ္ေယာက္ေမြးတယ္။<br /><br /><br />တတိယသမီးက သံုးဂြ ရြာသားနဲ႔ အိမ္ေထာင္ၾကတယ္။<br />ကေလး သံုးေယာက္ေမြးတယ္။<br /><br /><br />ေလးေယာက္ေျမာက္ သမီးက ေလးမ်က္နွာ ဘုရားဘက္က ရြာသားနဲ႔ အိမ္ေထာင္ၾကတယ္။<br />ကေလး ေလးေယာက္ေမြးတယ္။<br /><br /><br />ငါးေယာက္ေျမာက္ ငါးဇြန္ဘက္က ရြာသားနဲ႔ အိမ္ေထာင္ၾကတယ္။<br />သူတို႕ၾကေတာ့ ကေလး ငါးေယာက္ေမြးတယ္။<br /><br /><br />ေျခာက္ေယာက္ေျမာက္ ေခ်ာက္ ( ေျခာက္ ) ရြာသားနဲ႔ အိမ္ေထာင္ၾကတယ္။<br />သူတို႕က ကေလး ေျခာက္ေယာက္ေမြးတယ္။<br /><br />ဒါနဲ႔ ေနာက္ဆံုး ခုနွစ္ေယာက္ေျမာက္ သမီးေလးက သူ႕အေဖကိုေျပာတယ္ ။<br />အေဖ...သမီးမွာ ရည္းစား ရွိေနျပီတဲ့။ သမီးလက္ထပ္ခ်င္တယ္ဆိုေတာ့ ၊ အေဖက<br />သူ႕သားမက္ကို အိမ္ကို ေခၚခဲ့ပါဦး သူၾကည့္ရေအာင္တဲ့။ ဒါနဲ႔ သမီးလည္း<br />ေခၚလာခဲ့ပါတယ္။ ေခၚလာတဲ့ အခါ သူ႕အေဖက မင္းက ငါ့သမီးကို လက္ထပ္ခ်င္တာကေတာ့<br />ဟုတ္ပါျပီ။ မင္းက ဘယ္နယ္ကလဲကြဆိုေတာ့ သားမက္ေလာင္း ေျပာလုိက္တာက<br /><br />ကၽြန္ေတာ္က " သံုးဆယ္ " ကပါလည္းဆိုေရာ ေကာင္မေလးအေဖ ပါးစပ္က ေဟ....................<br /><br />( ၂) မလဲြေသာအမွား<br /><br />အလုပ္တစ္ေနရာအတြက္ လူေတြ႕စစ္ေဆးရာ လူငယ္တစ္ဦးအလွည့္သို႕ေရာက္လာ၏။<br /><br />ေရြးခ်ယ္သူ ။ မင္းနာမည္<br />လူငယ္ ။ ေမာင္လွ<br />ေရြးခ်ယ္သူ ။ အထက္လူၾကီးက ေမးရင္ " ဆရာ " ထည့္ေျဖရတယ္ကြ။ ျပန္ေျပာ<br />လူငယ္ ။ ဟုတ္ကဲ့ " ဆရာေမာင္လွ "<br /><br /><br />( ၃ ) ျဖစ္ရမယ္<br /><br />မ်က္နွာမသာမယာျဖင့္ ကိုခ်ဴခ်ာ အိမ္ျပန္ေရာက္လာသည္။<br /><br />ဦးေလးျဖစ္သူက ။ ဘာျဖစ္လာတာလဲ ခ်ဴခ်ာ<br /><br />ခ်ဴခ်ာ ။ ေရးကူးသင္တန္းက ထုတ္ခံရလို႕ဗ်<br /><br />ဦးေလး ။ ဘာျဖစ္လို႕လဲကြ<br /><br />ခ်ဴခ်ာ ။ ေရကန္ထဲ ရႈးေပါက္မိလို႕ဗ်<br /><br />ဦးေလး ။ ေဟ...သူမ်ားေတြလည္း ဒီလုိပဲ မသိမသာေလး ေပါက္ေနၾကတာေလ<br /><br />ခ်ဴခ်ာ ။ အဟီး......ကၽြန္ေတာ္က ဒိုင္ဗင္စင္ေပၚကေန တက္ေပါက္မိလို႕ပါ<br /><br /><br />( ၄ ) ပါေတာ့ ပါသြားတယ္<br /><br />ေက်ာင္းတက္ခ်ိန္ ေနာက္က်မွ ေက်ာင္းသို႕ ေက်ာင္းသားတစ္ေယာက္ ေရာက္လာ၏။<br />ထိုအခါ အလြန္စိုးရိမ္<br />တက္ေသာ ဆရာက<br /><br />ဆရာ ။ ဘာျဖစ္လို႕ေက်ာင္းေနာက္က်တာလဲ<br />ေက်ာင္းသား ။ လမ္းမွာ ရိုက္လုတာ ခံရလို႕ပါ ဆရာ<br />ဆရာ ။ ျဖစ္မွ ျဖစ္ရေလကြာ.....ဒါနဲ႔ ဘာေတြမ်ား ပါသြားေသးလဲ<br />ေက်ာင္းသား ။ ကၽြန္ေတာ့္ အိမ္စာေတြေတာ့ ပါသြားတယ္္ ဆရာ<br /><br />( ၅ ) မွတ္သားေလာက္တယ္<br /><br />သူငယ္ခ်င္း မင္း.....ဘယ္ျမိဳ႕ကမယ္ ၊ ဘယ္တိုင္းကမယ္ ၊ မယ္ဗမာ ၊<br />မယ္ကမၻာတို႕ ၾကားဖူးတယ္ မဟုတ္လား<br /><br />ေအး...ၾကားဖူးတယ္။ ဘာျဖစ္လို႕လဲ<br /><br />ငါမေန႕က လမ္းမွာ ေကာင္မေလးေခ်ာေခ်ာေတြ႕လို႕ စကားလိုက္ေျပာရင္းနဲ႔ နာမည္ေမးလုိက္ေတာ့<br />သူဘာမယ္ဆိုတာ ေျပာျပတယ္ကြ။ မင္း..သိမွာ မဟုတ္ပါဘူး။<br /><br />ဟုတ္လားကြ...." ဘာမယ္တဲ့တုန္း "<br /><br />" ပါးက်ိဳးမယ္ " တဲ့<br /><br />( ၆ ) မျဖစ္နိင္ဘူး<br /><br />စာအုပ္ဆိုင္ အတြင္းသို႕ လူငယ္တစ္ေယာက္ ၀င္လာျပီး အေရာင္း၀န္ထမ္းအား ေမးသည္။<br /><br />လူငယ္ ။ စာအုပ္လိုခ်င္လို႕ဗ်ာ<br />၀န္ထမ္း ။ ဟုတ္ကဲ့....ဘာစာအုပ္မ်ားလဲ ရွင္<br />လူငယ္ ။ နာမည္ေတာ့ မမွတ္မိေတာ့ဘူး။ စာအုပ္ေရးတဲ့ အေၾကာင္းအရာက "<br />ေယာက်ၤားေတြဟာ မိန္းမ<br />ေတြအေပၚ ဘယ္လုိ လႊမ�